Rozdział VII.4 – O. Stefan Miecznikowski

KALENDARIUM OŚRODKA POMOCY PRZY KOŚCIELE O.O.JEZUITÓW w ŁODZI.
od 1985 roku

8 styczeń 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_ 00_82_68/ karta:127/
[Informacja spisana odręcznie]                              Łódź, dn. 8.01.1985r.
Źródło : ps. „Jan“
Przyjął : J.Lewsza                                                    TAJNE SPEC.ZNACZENIA
Miejsce: mieszkanie tw                                          egz.pojed.
Czas: 8.01.85 g. 13,40–14,50
[Dopisek: Wykonano kserokopii w 2 egz.
1- Inspektorat I
2- a/a]

Informacja operacyjna
spisana na podstawie ustnej relacji tw ps. „Jan“
[…].
– 2 –
karta:128
[…]. W dniu 6.01.br. udałem się do kościoła Jezuitów na „opłatek“. Było tam ok. 30-40 osób. Imprezę prowadził ks.MIECZNIKOWSKI wraz z jakimś młodym, nie znanym mi księdzem. Ze znanych mi osób byli tam: Helena LASZOK, Waldemar KIK, Aleksandra KOZŁOWSKA, A.[ndrzej] SŁOWIK oraz 3 osoby z Pabianic i grupa studentów skupionych w kościele św.Teresy. Ponieważ przy głównym stole większość osób siedziała do mnie tyłem, nie wiem, kto z czołowych działaczy „S“ był tam jeszcze. Do momentu opuszczenia sali przez większość osób, również mnie (pozostały tylko osoby siedzące przy stole MIECZNIKOWSKIEGO) rozmowa dotyczyła konieczności powołania Komitetu Obrony Praworządności (ogólnikowo) i rozważań na temat wykorzystania nadwyżki funduszu zebranego na tablicę ks.POPIEŁUSZKI – zaproponowano przekazanie tej (nieustalonej) kwoty na pomoc osobom prześladowanym. Z rozmów między osobami znajdującymi się na sali wynikało, że proboszcz z kaplicy przy Al.     Włókniarzy bardzo utrudniał działalność ks.GŁOWIE, w związku z czym przeniesiono całość działalności – w ślad za ks.GŁOWĄ – na Kurczaki. Mówiono również, że ks.Adam z Kościoła św.Krzyża
– 3 –
karta:129
ma za złe MIECZNIKOWSKIEMU, że rozwijając działalność na terenie swego Kościoła (łącznie z tablicą ks.POPIEŁUSZKI) odciągnął „wiernych“ od Św.Krzyża, przez co zmniejszyło się znaczenie tego kościoła jak również wpływy z datków. Dochody Kościoła Jezuitów powiększone są ponadto przez dotacje Kurii łódzkiej przeznaczone głównie na działalność „S“.
Jan
Zadanie: […].
– 4 –
karta:130
Omówienie:
[…].
st.insp.Wydz.III
por.J.Lewsza
[podpis nieczytelny]

1 luty 1985r.

Warszawa, dnia [bez daty] 1985. 02.
/Źródło: AIPN Ld_pf_13_440 t.1/karta:114/
Uz 0119/85 [wpis odręczny] T A J N E
egz.nr 2 [wpis odręczny]

NACZELNIK WYDZIAŁU WUSW
w Ł o d z i

W nawiązaniu do Waszego pisma nr UŁ-0802/84 z 20.12.1984r. Informuję, że podzielamy trafną ocenę
Tow.[arzysza] Naczelnika pozareligijnej działalności o.S.Miecznikowskiego oraz proponowane działania
zmierzające do zapobiegania i ograniczenia tej działalności.
Wydział III Dep.[artamentu] IV MSW poprzez własne możliwości operacyjne wywierał będzie naciski
na władze prowincji i kurię generalną oo.jezuitów w celu przeciwdziałania negatywnej politycznie działalności
niektórych jezuitów, w tym także o.Miecznikowskiego.
Wyk.[onano] 2 egz.
egz. nr 1 – Adresat
egz. nr 2 – a/a
Opr. WD
Z-CA NACZELNIK WYDZ. III DEP. IV MSW
/ PPŁK. K.GŁOWACKI/
[podpis nieczytelny]

/Źródło: AIPN Ld_pf_13_440 / t.1/ karta:71/
[Stempel:] SZYFROGRAM WYSYŁANY Nr 880            Łódź, 1985.02.10
PRZYJĘTO… 85.02.10
„T A J N E“
ZASZYFROWANO…85.02.10egz.poj.
[podpis nieczytelny]

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
W a r s z a w a

M e l d u n e k nr 41/85
dot. sytuacji polityczno – operacyjnej

[…].
5. Inicjatywy i działania kościoła rzymsko-katolickiego.
     Inwigilacja nabożeństw w parafiach aglomeracji łódzkiej wykazała:
W kościele oo.jezuitów przy ul.Sienkiewicza homilia o.S.Miecznikowskiego związana była tematycznie z procesem toruńskim. Jezuita powiedział m.in., że Kościół i jego kapłani mają prawo zajmować się działalnością pozareligijną, w tym i dotykającą sfery życia politycznego. Czynił tak kardynał Wyszyński, czyni tak wielu kapłanów a także papież. Polityka.                                                                                                                      ciąg dalszy na odwrocie
Zazębia się z moralnością, która jest domeną Kościoła. Z[a]cytował słowa, które padły podczas procesu, że ks.Popiełuszko nosił krzyż na sutannie, a nienawiść w sercu – stwierdził, że jest to jeszcze jedna potwarz, która padła pod adresem Kościoła i kapłanów z ust oskarżyciela publicznego i głównego oskarżonego, którzy działali „ręka w rękę”. Wyraził zadowolenie, że proces tego rodzaju miał miejsce i opinia publiczna wiele się dowiedziała o mechanizmach działania resortu spraw wewnętrznych. Odczytał również list skierowany w związku z procesem przez arcbpa B.[ronisława]Dąbrowskiego do przewodniczącego Komitetu ds Radia i Telewizji oraz komunikat łódzkiej kurii odnośnie włamań do obiektów sakralnych. W ogłoszeniach zakomunikował, że jutro przed łódzkim sądem rozpocznie się proces Józefa Śreniowskiego. Przedstawił jego sylwetkę jako osoby broniącej praw robotników i wyraził nadzieję, iż proces będzie sprawiedliwy. Przed kościołem kolportowane były ulotki na temat procesu Śreniowskiego /pisaliśmy o nich we wczorajszym meldunku/. Ponadto operacyjnie uzyskano informacje, że po zakończeniu nabożeństwa w wąskim gronie działaczy opozycyjnych omawiany był sposób postępowania w związku z procesem, m.in. ma on być konspiracyjnie nagrywany na taśmę magnetofonową.
[…]. Ponadto w dwóch parafiach odczytano komunikat łódzkiej kurii na temat włamań do obiektów sakralnych. W pozostałych kościołach przebieg nabożeństw miał charakter religijny.
Frekwencja zbliżona do coniedzielnej, a nawet nieco mniejsza. Jedynie w kościele oo jezuitów była nieco wyższa niż zwykle i wynosiła ok. 2,5 – 3,5 tys.osób.
-2 –
[…].
Z-ca Szefa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych
ds Służby Bezpieczeństwa
płk T.Cinkowski
[podpis nieczytelny]

7 marzec 1985r.

/Źródło: Książka „JEZUICKA ars educandi“. Prace ofiarowane Księdzu Profesorowi Ludwikowi Piechnikowi SJ. Wydawnictwo WAM. Księża Jezuici. Kraków 1995. str.46/.

XXXII KONGREGACJA
Paweł VI (1963-1978)
1 grudnia 1974 – 7 marca 1975 r. 238 uczestników reprezentuje 28500 jezuitów. Przedstawicielami polskich jezuitów są: asystent słowiański o.Antoni Mruk, prowincjał małopolski, o.Jan Popiel, delegaci oo.Roman Darowski i Stefan Moysa-Rosochacki, prowincjał wielkopolsko-mazowiecki, o.Tadeusz Koczwara, delegaci oo.Stefan Miecznikowski i Zygmunt Perz.[…] O.Stefan Miecznikowski ur.[…] 1921 r. w Warszawie. Wieloletni magister nowicjatu i instruktor III probacji. Obecnie pracuje w Łodzi. KG zwoła-na przez o.Arrupe. Delegaci pragną dokonać zmian dotyczących stopni w Towarzystwie. Papież poleca, by przestawiono mu dekrety przed ich publikacją. Jezuita zostaje przez KG zdefiniowany jako ten, który ma świadomość iż jest grzesznikiem i równocześnie jest powołany do naśladowania Jezusa. Delegaci potwierdzają podstawowe tezy KG XXXI. Następują zmiany dotyczące ślubu ubóstwa, według zasad wynikających z prostoty i dzielenia się. Całe Towarzystwo ma być uczulone na potrzeby ubogich. KG kładzie nacisk na konieczność wspólnotowego rozeznania i refleksji, udzielania informacji oraz wspólnej odpowiedzialności. Popiera dążenia ekumeniczne, dialog z innymi religiami i inkulturację. Wyznacza priorytety pracy apostolskiej: szerzenie wiary i troska o sprawiedliwość.
***
Podczas pierwszego pobytu w Rzymie w 1973r [ w połowie stycznia], o.Miecznikowski [wrócił w połowie marca] – na granicy zabrano mu wszystkie książki i listy.[…].Odwiedził też wtedy jezuicki Instytut Studiów Filozoficznych Aloisianum w Lombardzkim mieście Gallarate i udał się na krótko do Ziemi Świętej. Z podróży przysłał kartkę, w której napisał, że Jezuici w Rzymie są bardzo postępowi, co na dobre im nie wyjdzie. (319) Po ponownej obecności w Rzymie w 1974r, został ponownie zaproszony do tego Radia Watykańskiego. ⁽³²⁰⁾

/Źródło: AIPN Ld_pf_13_440 / t.2/ karta:127/

[Stempel:] SZYFROGRAM WYSYŁANY Nr 1752           Łódź, 1985.03.20
PRZYJĘTO_________________
ZASZYFROWANO __________
[podpis nieczytelny]
T a j n e
egz.poj.

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
W a r s z a w a

M e l d u n e k nr 78/85
dot. sytuacji polityczno – operacyjnej
[…].
– 2 –
karta:128
5. Inicjatywy i działania kościoła rzymsko-katolickiego
    Meldunek zbiorczy na podstawie przeprowadzonego w dniach 16 i 17 marca br. zabezpieczenia (Mszy św.) rzymsko-katolickich na terenie woj.łódzkiego.
1. Ilość kościołów na terenie województwa – 78
2. Ilość kościołów zabezpieczanych – 78 + 4 kaplice.
3. Ilość zabezpieczanych nabożeństw – 490.
– 3 –
karta:129
4. Ilość zabezpieczanych nabożeństw z kazaniami – 420 […].
5. Przybliżona frekwencja wiernych na nabożeństwach – ogółem około 150.000
6. Ilość stwierdzonych przpadków negatywnych politycznie akcentów w wystrojach wnętrz kościołów bądź w ich dekoracji zewnętrznej – 34
7. Ilość stwierdzonych przypadków prowokacyjnych politycznie zachowania się wiernych podczas nabożeństw – 1.
[…]. Zdecydowanie negatywny wydźwięk miały 4 kazania: w Białej, w Bratoszewicach i w Wiskitnie oraz całość nabożeństwa w kościele oo jezuitów przy ul.Sienkiewicza 60.[…]. Ilość wiernych na poszczególnych nabożeństwach i w poszczególnych kościołach była bardzo zróżnicowana. Największą frekwencję wiernych odnotowano na głównych nabożeństwach w takich parafiach jak: oo jezuitów przy ul.Sienkiewicza 60.[…], gdzie przekraczała nawet 2 tys. osób. […]. Ponadto w parafii oo jezuitów przy ul.Sienkiewicza 60 znajduje się ołtarz „Solidarności“ wewnątrz kościoła a na dziedzińcu tablica ku czci, ks.Popiełuszki.[…]. Podany w punkcie 7 przypadek dotyczy parafii oo jezuitów przy ul.Sienkiewicza 60, gdzie jak w każdą niedzielę nabożeństwo o godz.10 kończy się odśpiewaniem pieśni „Boże coś Polskę“ z masowym, demonstracyjnym podnoszeniem do góry rąd(k) z palcami ułożonymi na kształt litery „V“.[…].

[Stempel:] ZASTĘPCA SZEFA WOJEWÓDZKIEGO URZĘDU
SPRAW WEWNĘTRZNYCH ds. Służby Bezpieczeństwa
w Łodzi
płk T.Cinkowski
[podpis nieczytelny]

27 marzec 1985r.

/Źródło: AIPN BU_0_40_608_277/ karta:116/
Łódź, dn. 1985-03-27
T A J N E
Egz. nr ……

C H A R A K T E R Y S T Y K A
Jezuity o.Stefana Miecznikowskiego

o.Stefan Miecznikowski s.Stefana
i Leokadii Prusak, ur.[…] [19]21r
w Warszawie, narod. i obywat.
polskie, zam. Łódź ul.Sienkiewicza 60

W.wym. jest zakonnikiem o wybitnie wrogiej postawie wobec PRL i całego systemu socjalistycznego. Stanowisko to prezentuje przez cały okres swej pracy duszpasterskiej tj. od 1945r. Aktualnie swe działania figurant prowadzi na terenie parafii pw. „Najświętszego Imienia Jezus“ w Łodzi przy ul.Sienkiewicza 60, znanej w aglomeracji łódzkiej jako środek skupiający szerokie kręgi osób wrogo nastawionych do istniejącej rzeczywistości społpolitycznej w Polsce. Należą do nich głównie byli internowani, przywódcy i aktywiści byłej „Solidarności“ z terenu Łodzi, środowiska opinio i kulturo twórcze. Głównym elementem działalności tej placówki są cykliczne, środowe spotkania organizowane w ramach Duszpasterstwa Inteligencji Twórczej kierowanego przez o.Miecznikowskiego. Najczęściej prelegentami są przedstawiciele środowisk reprezentujących negatywne poglądy polityczne tacy jak: red.Bratkowski, Bryll, Kozłowski, Turowicz, Federowicz i inni. Sam o.Miecznikowski utrzymuje bliskie kontakty z czołowymi działaczami łódzkiej „Solidarności“ a mianowicie z: A.Słowikiem, Kropiwnickim, Palką, Dłużniewskim, Kostrzewą. Wg informacji tut. Wydz. III wyżej wymienieni działacze przy aprobacie o.Miecznikowskiego podjęli inicjatywy w kierunku utworzenia ogólnopolskiej partii politycznej o orientacji chadeckiej, której liderem byłby Jurczyk / działacz ze Szczecina/.
– 2 –
karta:117
Charakterystyczne w działalności o.Miecznikowskiego są fakty wykorzystywania przez niego wszelkich nadarzających się sytuacji, które można byłoby wykorzystać przeciwko decyzjom władz z celem integracji środowisk skupionych przy parafii Jezuitów jak i konsolidacji wszystkich grup opozycyjnych z terenu Łodzi. Przykłady, z ostatniego okresu na powyższe to:
– petycja w sprawie adwokatki Ewy Juszko-Pałubskiej z Piotrkowa Tryb.
– informowanie z ambony o sprawie Śreniowskiego i apel do wiernych o liczny udział w rozprawie sądowej,
– petycja do Sejmu w sprawie odwołania decyzji zmniejszającej przydział papieru na wydawnictwa katolickie.
Od jesieni r o.Miecznikowski sprawuje funkcję superiora domu zakonnego oo.Jezuitów jednocześnie uzurpując sobie prawo administrowania parafią. Powyższe w pewnym stopniu absorbuje go dodatkowymi obowiązkami. M.innymi sprawa dot. prawa własności obiektu z kościołem Ewangielicko-Au[g]sburskim, przygotowywanie niezbędnych remontów. Wytwarza to również stany zadrażnień z formalnym administratorem parafii o.Józefem Wlazło. Część spraw duszpasterskich jak duszpasterstwo harcerzy, DA „Kanaan“ figurant przekazał swoim wychowankom – o.Bryksowi i o.Jasińskiemu, którzy działają wg jego wytycznych i wskazówek. W swej działalności o.Miecznikowski opiera się na osobach sprawdzonych, godnych zaufania, posiadających autorytet w swoich środowiskach. W wystąpieniach stara się do minimum ograniczać elementy typowo polityczne ograniczając się jedynie do podawania faktów, które umiejętnie interpretując steruje nastrojami i odczuciami wiernych. Dotychczas nie posiadamy wiarygodnych informacji o bezpośrednich uczestnictwach o.Miecznikowskiego w spotkaniach ekstremalnych działaczy łódzkiego podziemia. Niemniej należy przypuszczać, że figurant sprawuje rolę koordynatora inicjatyw podziemia a w niektórych przypadkach nawet inspiratora jak np:
– Zorganizowanie w parafii „fety“ Słowika, Kropiwnickiego i Palki z okazji ich powrotu z internowania i umożliwianie im spotkań z przedstawicielami łódzkiej kurii głównie z ks.kanclerzem Dąbrowskim.
– Umieszczenie na dziedzińcu kościelnym płyty upamiętniającej śmierć ks.J.Popiełuszki.
– Udostępnianie pomieszczeń na wystawy o treściach politycznie negatywnych /ostatnie grafiki J.Fedorowicza/.
Należy również przypuszczać, że za aprobatą o.Miecznikowskiego na terenie parafii prowadzony jest kolportaż ulotek, sprzedaż druków
– 3 –
karta:118
o negatywnej politycznie wymowie jak np. homilii ks. Popiełuszki.
Wyk. w 3 egz.
Egz. nr 1 – Wydz.I Dep.IV                 opracował:
Egz. nr 2 – Wydz.III Dep.IV               por. M.Jackowski
Egz. nr 3 – a/a                                  [podpis nieczytelny]
Opr. i druk MJ

15 kwiecień 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_pf_13_440 / t.2/ karta:52/

[Stempel:] SZYFROGRAM WYSYŁANY Nr 2290                Łódź, 1985.04.15
PRZYJĘTO 1985.04.15 godz.16.00
ZASZYFROWANO 1985.04.15 godz.18.00                       T a j n e !
[podpis nieczytelny]                                                         egz.poj.

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
W a r s z a w a

M e l d u n e k nr 101 /85
dot. sytuacji polityczno – operacyjnej
[…].
karta:54
5. Inicjatywy i działania kościoła rzymsko-katolickiego
   Nawiązując do wczorajszego meldunku informuję, że w dniu 85.04.14 w sali teatralnej parafii jezuitów przy ul.Sienkiewicza 60 w godz.12-14 odbyło się spotkanie /tzw. „jajko“/ o.Miecznikowskiego z osobami objętymi opieką Ośrodka Pomocy przy ww.parafii. Z rozpoznanych osób w spotkaniu udział wzięli m.in.: Grzegorz Palka, Jerzy Kropiwnicki – b.aktywiści ZR NSZZ „S“, Zbigniew Rybarkiewicz z żoną – działacz KPN, Paweł Wielechowski, Kazimierz Bednarski, Klemens Zbroński, prof.[Konrad] JaŻ(ż)dżewski, Golsztajn [Goldstein], Waldemar Bohdanowicz.
Spotkanie to zbiegło się z 35 rocznicą kapłaństwa o.Miecznikowskiego i temu tematowi było poświęcone. Jażdżewski i Bohdanowicz podziękowali jubilatowi za opiekę duszpasterską, złożyli życzenia i kwiaty. O.Miecznikowski stwierdził, że nie tyle cieszy się ze swego jubileuszu, ile z obecności licznego grona osób z nim związanych. Użył sformuowania, że należy wytrwać „we wzajemnej solidarności“. W części artystycznej wystąpo[i]li dwaj aktorzy Teatru Nowego. Uczestnicy spotkania zostali obdarowani paczkami ze słodyczami. Obecnych około 100 osób.[…].
– 5 –
karta:56
[…].
Z-ca Szefa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych
ds. Służby Bezpieczeństwa w Łodzi
płk T.Cinkowski
[podpis nieczytelny]

22 kwiecień 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_pf_13_440 / t.2/ karta:29/
[Stempel:] SZYFROGRAM WYSYŁANY Nr 2431          Łódź, 1985.04.22
PRZYJĘTO 85.04.22   17,00
ZASZYFROWANO
[podpis nieczytelny]
T a j n e !
egz.poj.

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
W a r s z a w a

M e l d u n e k nr 107 /85
dot. sytuacji polityczno – operacyjnej
[…].
– 4 –
karta:32
W dniu 85.03.21 w godz.16-15-18.00 w parafii jezuitów przy ul.Sienkiewicza 60 odbyła się uroczystość poświęcenia portretu ks.j[J].Popiełuszki oraz nadania jego imienia sali teatralnej na terenie ww.parafii. Imprezę prowadził o.Miecznikowski, który szczególnie gorąco powitał delegację wiernych z parafii św.Stanisława Kostki, w Warszawie. Wygłosił jedynie krótkie słowo wstępne, nie zawierające negatywnych akcentów politycznych. W części artystycznej wystąpiła Antonina Krzysztoń, Mieczysław Liwiński oraz Bogdan Mizerski. Następnie odbyło się składanie wieńców i kwiatów pod portretem ks.Popiełuszki. O.Miecznikowski odczytał listę 39 zakładów pracy i organizacji /np.“Solidarność“ UŁ/ itp. których delegacje przybyły z kwiatami. W uroczystości wzięli udział członkowie kierownictwa b.ZR NSZZ „S“ Ziemi Łódzkiej – Słowik, Palka i Kropiwnicki. Wśród zebranych kolportowano znaczki do wpinania, przedstawiające dekorację ołtarza „S“ w kościele jezuitów. Zajmował się tym głównie Waldemar KIK – fig.tut. Wydz.V, członek podziemnych struktur „S“. Nad porządkiem w trakcie imprezy czuwali harcerze w mundurach. Obecnych było około 1500 osób. Po uroczystości o godz.18.30 o.Miecznikowski odprawił mszę dla harcerzy, dziękując im za pomoc udzieloną podczas poświęcenia portretu ks.Popiełuszki
-5-
karta:33
[…]
Z-ca Szefa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych
ds. Służby Bezpieczeństwa w Łodzi
płk T.Cinkowski
[podpis nieczytelny]

1 maj 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_pf_440_3 /karta:175/

Źródło: WUSW w Łodzi       Łódź, dnia 1985.05.01
Meldunki dot.sytuacji polityczno-operacyjnej
1 maja – 30 czerwca 1985
T a j n e
egz. Poj.

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
W a r s z a w a

M e l d u n e k nr 115/85
dot. sytuacji polityczno-operacyjnej

1. Ogólna ocena sytuacji w województwie
   Obchody Święta Pracy na terenie Łodzi i województwa łódzkiego przebiegły bez zakłóceń. Kolumny poszczególnych dzielnic wyruszyły z miejsc zbiórek nieco wcześniej niż planowano – około godz. 8,45. Czołówka pochodów dotarła do placu Zwycięstwa o godz. 9.25, gdzie zebrało się około 80 tys. Ludzi.[…]. O godz. 9.00 w kościele jezuitów przy ul.Sienkiewicza 60 o.Miecznikowski odprawił mszę, którą – jak sam zaznaczył – poświęcił postaci św.Józefa Robotnika oraz masom pracującym Łodzi i całego kraju. Podczas kazania cytował wypowiedzi Jana Pawła II nt. pracy, wygłoszonych w 1983r. w Katowicach. Dalszą część kazania stanowiły refleksje o.Miecznikowskiego dot. istoty pracy. Jezuita stwierdził, że pracy[a] na całym świecie straciła więzi z wiarą, przestała być czynnością uświęconą i rozmija się z benedyktyńską zasadą „Módl się i pracuj“. Proces ten daje się zauważyć zarówno na Wschodzie jak i na Zachodzie i samo zjawisko to nie ma nic wspólnego z ustrojem panującym w danym kraju. Na zakończenie
– 2 –
karta:176
powiedział: „Szczęść Boże pracy, która tak bardzo marnuje się w naszym kraju“. Podczas wygłaszania intencji o.Miecznikowski wyraził życzenie, „aby to dzisiejsze święto przebiegło pod znakiem godności, spokoju i wzrostu świadomości klasy robotniczej“. Oświadczył również, że nadejdzie kiedyś taki dzień /teraz jeszcze nie przyszła na to pora/, iż pochody 1-majowe wyruszać będą z kościołów. Kończąc intencje o.Miecznikowski zaznaczył, aby w dniu dzisiejszym szczególną opieką otoczyć młodzież i ludzi star-szych, by nie było tak wielu ofiar jak w latach ubiegłych.
   W nabożeństwie uczestniczyło około 500 osób. Po jego zakończeniu około 300 osób zatrzymało się na dziedzińcu kościoła przed tablicą poświęconą ks.Popiełuszce, gdzie złożono kwiaty. Odśpiewano również pieść(ń) „Ojczyzna we krwi skąpana“ z podniesionymi palcami w kształcie litery „V“.
   Następnie około godz. 10.30 część zebranych udała się w kierunku pobliskiego kościoła pw.św.Krzyża przy ul.Sienkiewicza 38 w celu złożenia kwiatów pod tablicą „S“. oraz wzięcia udziału w zapowiadanej przez opozycjię(cję) manifestacji. Wobec zdecydowanej postawy sił porządkowych /legitymowanie osób w rejonie kościoła św.Krzyża / xxxxx od zamiaru tego odstąpiono. […].
   O godz.11.30 zatrzymani zostali w chwili składania kwiatów pod tablicą stoczniowców – Andrzej Słowik /b.przewodniczący ZR NSZZ „S“ Ziemi Łódzkiej/ i Ryszard Kostrzewa /b.przewodniczący xxxx tzw. Komitetu Obrony Więzionych za Przekonania/ z którymi zostały przeprowadzone rozmowy ostrze-gawcze, gdyż (odręczny dopisek) swoim zachowaniem usiłowali doprowadzić do zakłócenia porządku publicznego i wywołania zbiegowiska. Ponieważ niepodporządkowali się wezwaniom funkcjonariuszy MO do zachowania spokoju zostali zatrzymani. […].
Służby porządkowe działające w rejonie kościoła św.Krzysztofa udaremniły dalsze próby składania kwiatów i palenia zniczy pod tablicą przez pojedyńcze osoby. Ponownie zastosowano legitymowanie. Łącznie w tym rejonie zatrzymano 5 osób, których sprawy zostaną skierowane do kolegium. […].
Verte : [dopisek odręczny]
– 3 –
karta:177
3. Przeprowadzono 105 rozmów profilaktyczno-ostrzegawczych. Poza tym z naszej inspiracji Wydział ds.Wyznań przeprowadził 6 rozmów z księżmi.
[brak podpisu]

3 maj 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_pf_440_3 /karta:167/

Źródło: WUSW w Łodzi         Łódź, 1985.05.03
Meldunki dot.sytuacji polityczno-operacyjnej
1 maja – 30 czerwca 1985
T a j n e
[Stempel:] SZYFROGRAM WYSŁANY Nr …2685..
egz. poj.
PRZYJĘTO ………………………………..
ZASZYFROWANO ……………………….
[podpis nieczytelny]

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
W a r s z a w a

M e l d u n e k nr 117/85
dot. sytuacji polityczno-operacyjnej

1. Ogólna ocena sytuacji w województwie
[…].
– 4 –
karta:170
O godz. 18.30 w kościele jezuitów w Łodzi przy ul.Sienkiewicza 60 odbyło się nabożeństwo w intencji Matki Boskiej Królowej Polski oraz „Solidarności“ z Zakładów Przemysłu Bawełnianego im. J.Marchlewskiego i „Solidarności“ z[e] szpitala im.Kopernika w Łodzi. Mszę celebrował i kazanie wygłosił o.S.Miecznikowski.
W kazaniu nawiązał do rocznicy Konstytucji 3 Maja – ten fragment kazania nie zawierał negatywnych akcentów politycznych.
W dalszej części kazania mówił o Kulcie Maryjnym w Polsce, który jest xxxx ewenementem w skali światowej, Podkreślił, że „wróg z prawa i lewa, z dołu i z góry“ usiłuje zniszczyć to zjawisko, tj. część oddawaną Matce Bożej przez społeczeństwo polskie. Następnie postawił pytanie: „Co to jest dorobek 40-lecia?“.
Odpowiadając sobie na to pytanie wymienił następujące 3 główne składniki tego dorobku:
1. alkoholizm, który jest celowo rozpowszechniany przez państwo w celu otumanienia narodu;
2. Przerywanie ciąży.
3. Upadek moralności pracy i nie powiązania jej z wysokością zarobków.
W końcowej części kazania o.S.Miecznikowski zwracając się do zebranych w kościele powiedział:
„Wy, solidarnościowcy też chodzicie pijani“.
W czasie nabożeństwa przy głównym ołtarzu stał wystawiony sztandar „Solidarności“ ZPB im. Marchlewskiego – wystawienie sztandaru nastąpiło z okazji 4 rocznicy jego poświęcenia.
W nabożeństwie, które się zakończyło o xxxxx godz.19.50, uczestniczyło około 1.500 osób. Po zakończeniu nabożeństwa grupka około 40 osób pozostała na placu przykościelnym śpiewając „Boże coś Polskę“ oraz wznosząc do góry ręce w rozstawionymi palcami. Po około 20 min. osoby te rozeszły się.
[siedem wersów poniżej wykreślono maszynowo].
Verte [podkreślenie odręczne]
karta:170/verte
Po opuszczeniu kościoła po zakończeniu nabożeństwa grupa około 200-300 xxxx jego uczestników doszła do pobliskiej ulicy Tuwima i tam głośnym zachowaniem usiłowała zakłócić spokój publiczny. Interwencja mundurowych funkcjonariuszy MO w formie legitymowania położyła kres próbom zakłócenia porządku publicznego.
[ brak popisu ]

7 maj 1985r.

/Źródło AIPN Ld 0040/1661 t.II /karta:20/

Źródło: tw ps “Rak A“         Łódź, dn 1985-05-07
Przyjął: J.Słodziński
Czas: 1985-05-06
T A J N E
LK „Panna“
Egz.nr. 1

INFORMACJA OPERACYJNA
napisana przez

    Zgodnie ze zleconym mi zadaniem w dniu 5.05.85r, byłem na mszy w kościele O.O.Jezuitów w Łodzi przy ul. Sienkiewicza. O godz.18,00 została odprawiona msza na której było ok.30 osób w mundurach harcerskich. Nie było możliwości odróżnienia z jakich drużyn pochodzą wyżej wymienieni z uwagi na to, że na mundurach mieli wierzchnie okrycia. Udało mi się w zauważyć, że wyżej wymienieni posiadali czerwono-czarne chusty. Msza odprawiona była w kaplicy św.~~Antoniego~~ Krzysztofa. Ołtarz był przyozdo-biony harcerską chustą białą z lilijką, z czego było można wywnioskować, że była to msza dla harcerzy.[…]. Kazanie było poświęcone Tadeuszowi Pawlikowskiemu i Konradowi Szczewskiemu oraz rocznicy 3 maja. Tadeusz Pawlikowski był założycielem 15 drużyny ŁDH.[…].
Wśród rozmów zasłyszanych między uczestnikami wywnioskowałem, że następna msza odbędzie się w czerwcu, w pierwszą niedzielę o godz.18.00.

Z a d a n i a
1 Wziąść udział w mszy dla harcerzy w dniu 2 czerwca br.
2. Podczas mszy zwrócić uwagę z jakich hufców harcerze uczestniczą w mszy, kto odprawia mszę, jakie akcenty polityczne były poruszane podczas jej trwania.
– 2 –
O m ó w i e n i e:
Tw potwierdził informacje przekazana przez Wydz.IV. Nie wykonał on jednak w sposób solidny postawionego przed nim zadania. Mało prawdopodobne wydaje się, aby kazanie nie miało żadnych akcentów politycznych. Na następną mszę oprócz tw ps. „Rak“ zostanie wysłane inne źródło informacji. Należy rozważyć możliwość, aby na powyższy fakt założyć sprawę w kategorii kwestionariusza ewidencyjnego. O powyższym należałoby powiadomić kierownictwo ŁKCh ZHP oraz KŁ PZPR. Należy po założeniu sprawy ustalić, kto uczestniczy w mszy dla harcerzy /harcerze z jakich hufców/. Prawdopodobnym jest, że w tych mszach uczestniczą harcerze z b.Kręgu Instruktorów Harcerskich im.A.Małkowskiego.
Odręczna data:85.05.07
Wyk. 3 egz.
Egz. nr 1 – teczka pracy tw
Egz. nr 2 – sprawa „Krąg“
Egz. nr 3 – sprawa „Lilijka“
Opr. J.S./M.P.
MŁ.CHOR.J.SŁODZIŃSKI
[podpis nieczytelny]

14 maj 1985r.

/Źródło: AIPN BU_0_40_608_277/ karta:11/
„ZATWIERDZAM“         Łódź, 1985-05-14…
[Stempel: nieczytelny]
[Podpis: nieczytelny]               T a j n e
[Dopisek:] UŁ-0198/85             Egz. nr.1…
Uz-0328/85
[Dopisek: Wykonano 2 egz. kserokopii
– podpis: nieczytelny]

A N A L I Z A   Nr 9/85
treści kazań wygłoszonych w dniu
07-08.04.1985r przez o.Stefana Miecznikowskiego

I. ZAŁOŻENIE
   Celem niniejszej analizy jest udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy treści zawarte w kazaniach wygłoszonych przez o.St.Miecznikowskiego wyczerpują znamiona przepisów prawa karnego materialnego i czy dają one powód do wszczęcia postępowania przygotowawczego.

II. OPIS STANU FAKTYCZNEGO
W dniach 07. i 08. kwietnia 1985r w kościele oo Jezuitów w Łodzi przy ul. Sienkiewicza o godz.10.00 odbyły się msze święte podczas których kazania wygłosił o.Stefan Miecznikowski. Utrwalone one zostały na taśmie magnetofonowej a sporządzone z tych nagrań stenogramy stanowią podstawę oceny ich treści. W pierwszej części kazania z dnia 7.04.1985r. mówca zajął się przede wszystkim przypomnieniem istoty Świąt Wielkiej Nocy – zmartwychwstania Chrystusa, oraz biblijną interpretacją historii wyzwolenia narodu izraelskiego spod niewoli egipskiej. Znalazło się tu między innymi zdanie „…Izraelici byli pod władzą faraona nie tylko pozbawieni wolności, poddani ciężkiej, niewolniczej pracy, ale nadto w różny sposób ciemiężeni i upakarzani przez urzędników królewskich i przez zwykły motłoch, tylko dlatego, że nie dali się wchłonąć przez drugi obcy naród, którego kulturę i obyczaje uznali za obce…“.
– 2 –
karta:119/verte
W tejże części kazania o.St.Miecznikowski mówi, iż w czasie niewoli jedność narodowa izraelitów została rozbita, a spłyceniu uległy ich wierzenia i obyczaje ojczyste. Niejako w konkluzji stwierdza on, że jedynie dzięki Bogu i jego przewodnictwu naród izraelski odzyskał wolność i powrócił do swojej Ojczyzny. Przypomina przy tym szereg zdarzeń i symboli opisanych w Biblii, które mają potwierdzać powyższe stwierdzenie. Nawiązując wprost do myśli wypowiedzianych z tej cześci kazania o.Miecznikowski dalej potwierdził zwierzchnictwo Boga nad ludzkością mówiąc: …“ Jesteśmy ludem Pana i tylko przed Bogiem skłaniamy nasze głowy i uginamy kolana…Nasz Pan jest Panem jedynym“…i konsekwentnie do wypowiedzianych wyżej zdań kontynuował:…“Wszyscy, którzy sprawują nad nami władzę mają być sługami ludu. Innej koncepcji nie przyjmujemy. Przywrócił nam wolność i przwrócił nam na zawsze i nie dajmy jej sobie odebrać nikomu. Bo otrzymaliśmy|ją od samego Boga. Nie wyrzekniemy się swej odrębności i tożsamości, gdy nas zmuszać będą byśmy xxxx kłaniali się obcym bożkom, które uważamy za zwyczajne bałwany“…Należy dodać, iż z kontekstu jakim umieszczone zostały w tre-ści kazania ostatnie z cytowanych zdań, jednoznacznie wynika, że mówca odnosi je do współczesności. Wskazuje na to wprost kolejne zdanie, wypowiedziane w końcowym fragmencie kazania, które brzmi: „…Trzeba nam dzisiaj zwłaszcza określać przedpole szatana w skażonych strukturach i obyczajach, które nam narzucają współcześni faraonowie i ich słudzy zła“… Ostatnie zdania kazania zawierały życzenia świąteczne dla zgromadzonych na mszy wiernych. Już po kazaniu o.Miecznikowski apelował o modlitwę…„za uwięzionych, represjonowanych, za rodziny pozbawione wystarczających środków do życia“…, a także wzywał do pamięci…“ zwłaszcza o Józku Śreniowskim, który przebywa w Braniewie z wyrokiem 2 lata i 4 miesiące oraz mecenas Juszko-Pałubskiej Ewie, która otrzymała 5 lat“…Kazanie wygłoszone w dniu 8.04.1985r. w większej części poświęcone jest sprawom wiary co przesądza, że
– 3 –
karta:120
dominują w nim treści czysto religijne. Znalazł się jednakże w nim fragment w którym o.Miecznikowski mówi o konieczności …“przebijania się ku lepszemu jutru“… przytaczając przy tym anegdotę bohatera walki narodowo-wyzwoleńczej a wszystko to – jak sam mówi – … w nawiązaniu do rozważań bardzo pożytecznych i aktualnych“…Także w wymienionym fragmencie napiętnowani są ci wszyscy, których…“, pokusa pozostawienia wielkiej sprawy nie omija“… a mówca nazywa ich dezerterami i konsumentami niepodległości narodu, co jest określeniem jednozbacznie pejoratywnym. W dalszej części omawianego fragmentu kazania o.Miecznikowski mówi:.. „tam gdzie programuje się serwisy informacji dla społeczeństwa, tam gdzie programuje się wersje wydarzeń i swoiste komentarze, tam gdzie obmyśla się sterowanie opinii publicznej. Okazuje się, że to nic nowego. I za czasów Pana Jezusa z niewygodną i kłopotliwą sprawą męczeństwa, a raczej morderstwa Jezusa z Nazaretu próbowano poradzić sobie przy pomocy odpowiednio ustawionej informacji i sprytnie sterowanej opinii publicznej. Jednych się trochę podpłaciło, innych się trochę postraszyło a w ogóle rzetelnie się nakłamało i sprawa ucichła. Na pewno moi drodzy w naszych czasach skuteczność tych zabiegów jest dużo większa. Dysponujemy bardziej wypracowanymi metodami. To one właśnie grożą“… kazanie zakończyło się wezwaniem do przywrócenia szacunku do pracy co – zdaniem mówcy – zmobilizuje społeczeństwo do odpowiedzialności za wspólne dobro“…

III. OCENA STANU FAKTYCZNEGO
    W treści analizowanych kazań dominuje tematyka religijna, nawiązująca do jednego z najważniej-szych wydarzeń roku liturgicznego, zmartwychwstania Chrystusa. W cytowanych fragmentach znalazły się zdania w których o.Miecznikowski wyraża naturalną dla duchownego niechęć do władzy świeckiej i dążność do podporządkowania wszystkich zwierzchnictwu Boga. Wzywa on także do określenia „przedpola szatana“ i w tym kontekście mówi o „współczesnych faraonach i ich sługach zła“. Wypowiedzi te można rozumieć jako deklaracje i wezwania czysto religijne, choć nie ulega wątpliwości, iż stanowią one aluzje lub nawet odniesienia wprost do współczesnej rzeczywistości
– 4 –
karta:120/verte
i wyrażają jej negatywną ocenę przez mówcę.
Dlatego też należy ocenić je jednoznacznie jako szkodliwe politycznie. Trzeba przy tym zaznaczyć, że nie jest to tożsame z zakwalifikowaniem wypowiadania powyższych treści jako działania przestępnego. W kazaniach swoich o.Stefan Miecznikowski posługuje się aluzją i przenośnią, operuje uogólnieniami i pojęciami nieostrymi, co uniemożliwia przypisanie jego wypowiedzi do dyspozycji konkretnych przepisów kodeksu karnego. Cytowane fragmenty kazań pozwalają się jedynie domyślać negatywnych politycznie intencji ich autora ale dopuszczają jednocześnie możliwość odmiennych interpretacji. Praktycznie wyklucza to kwalifikację tych treści w płaszczyźnie prawa karnego materialnego. Obojętnym z punktu widzenia prawa jest wezwanie do pamięci o Józefie Śreniowskim i mecenas Ewie Juszko-Pałubskiej, zwłaszcza, że nie powiedziano w jakiej intencji przypominano te nazwiska. Zaznaczyć przy tym należy, iż Ewa Juszko-Pałubska w dniu 8.03.1985r skazana została wyrokiem nr XK-733/85 przez Sąd Rejonowy w Łodzi Wydział X Karny, na karę 5 lat pozbawienia wolności za przestępstwo z art. 244 kk – płatna protekcja. Zarzucane Pałubskiej przestępstwa nie miały nic wspólnego z działalnością polityczną lub opozycyjną, a popełnione zostały z niskich pobudek tj. z chęci zysku. Wydaje się, iż umiejętne wykorzystanie tych informacji np. rozpowszechnianie ich w zainspirowanym artykule prasowym, mogłoby dać pozytywny wydźwięk propagandowy, poprzez ukazanie jakiego rodzaju przestępców czci w swych kazaniach o.Miecznikowski.

IV. UWAGA
   W załączeniu do kazań o.Miecznikowskiego przesłano fotografie wraz z opisem grobów wielkanocnych znajdujących się w łódzkich kościołach:
1. Franciszkanów pod wezw. Św.Kolbego przy ul.Tatrzańskiej
2. Jezuitów przy ul.C.Skłodowskiej 22
3. Matki Boskiej Zwycięskiej przy ul.Łąkowej 42
4. Najświętszego Serca Jezusowego przy ul.Retkińskiej 127
Przy wystroju tych grobów posługiwano się symboliką, która
– 5 –
karta:121
z natury swej skłania do wielorakiej, niejednoznacznej interpretacji, różnorodnego jej odbioru i rozumienia w zależności od intencji i nastawienia psychicznego odbiorcy. Taki symbol nie może podlegać ocenie prawnej ani stanowić powodu pociągnięcia do odpowiedzialności karnej jego twórcy. Z powyższych powodów odstąpiono od próby analizy działania autorów sfotografowanych grobów z punktu widzenia jego naganności w płaszczyźnie prawa karnego.

V. WNIOSKI
   W świetle powyższych rozważań uznać należy, iż treści zawarte w podanych ocenie kazaniach nie dają powodu do wszczęcia postępowania przygotowawczego. Poruszenie w nich sprawy Ewy Juszko-Pałubskiej daje możliwość propagandowego jej wykorzystania w formie proponowanej w analizie lub też innej – zależnie od konkretnego celu i dostępnych środków.
Zgadzam się:                                            Sporządził:
Kier. Sekcji I Wydz. Śled.                          Inspektor Wydz. Śled.
por.mgr J.WOŹNY                                    st.szer.mgr J.ŚWIETLICKI
[podpis nieczytelny]                                [podpis nieczytelny]
[Dopisek: Wyk. w 3 egz
Egz. nr 1 – W.III.Dep.IV
Egz. nr 2 – „Bystrzy“
Egz. nr 3 – „Niepoprawny“]

16 maj 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_pf_440_3 /karta:133 /
Źródło: WUSW w Łodzi                 Łódź, 1985.05.16
Meldunki dot.sytuacji polityczno-operacyjnej
1 maja – 30 czerwca 1985
T a j n e
[Stempel:] SZYFROGRAM WYSŁANY Nr …2933..
egz. poj.
PRZYJĘTO ………………………………..
ZASZYFROWANO ……………………….
[podpis nieczytelny]

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
W a r s z a w a

M e l d u n e k nr 127/85
dot. sytuacji polityczno-operacyjnej
[…].
– 5 –
karta:137
[…] od nieustalonej osoby z sali padła propozycja, by zainicjować dzieło budowy dzwonnicy bądź dzwonu o imieniu „Jerzy“, ku czci ks.Popiełuszki – analogia do Dzwonu Zygmunta. Propozycją tą zainteresował się o.Miecznikowski, który prosił pomysłodawcę o bezpośrednie skontaktowanie się z nim oraz obiecał przedstawić propozycję odpowiednim osobom na Żoliborzu.
W spotkaniu uczestniczyło około 350 osób.
[…].
[Stempel: ] ZASTĘPCA SZEFA WOJEWÓDZKIEGO URZĘDU SPRAW WEWNĘTRZNYCH
ds.Służby Bezpieczeństwa w Łodzi
płk Tomasz Cinkowski
[podpis nieczytelny]

/Źródło: AIPN Ld_00_82_51 / karta:105/

[Relacja spisana odręcznie]     Łódź, dnia 1985.05.29
Źródło: ps. „Technik“
Przyjął: A.Sikora
Tajne
Data: 29.05.1985r godz 10-12 ta
Miejsce: lk. Krypt. „Ratusz“

Relacja
z odbytego spotkania i spisana na podstawie słów tajnego współpracownika ps. „Technik“.

   Środowisko skupione przy duszpasterstwie akademickim Kościoła o.o.Jezuitów /ul.Sienkiewicza/ planuje zorganizowanie pielgrzymki w dniu 16 czerwca br. do Częstochowy. Organizuje ją duszpasterz akademicki w/w Kościoła Ks.Stefan Miecznikowski. Ma być to pielgrzymka poświęcona kolejnej rocznicy pobytu papieża w Polsce. Z uzyskanych danych ma wziąść w niej udział około 1000 osób, skupionych przy kościele Jezuitów. Awizuje w niej swój udział były przewodniczący Zarządu regionalnego „Solidarność Ziemi Łódzkiej“ – Andrzej Słowik. W środowisku duże poruszenie jak i dyskusje, komentarze wywołał fakt ogłoszenia komunikatu Konferencji Episkopatu Polskiego odczytany w Kościołach, a zawierający w swej treści sformułowania, że władze PRL w ostatnim okresie nasiliły ataki na kościół katolicki i osobę papieża. W środowisku zamierza się i planuje zbieranie podpisów pod petycją adresowaną do naczelnych organów władzy państwowej o zaprzestanie ataków na Kościół i papieża w środkach masowego przekazu /radio, prasa, telewizja /.
– 2 –
karta:105/verte
[…].
Przedsięwzięcia. Informację przekazać Sekcji I, celem ewentualnego wykorzystania do opracowania meldunku dziennego.

Kpt. Andrzej Sikora

30 maj 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_pf_440_3 /karta:87/

Źródło: WUSW w Łodzi      Łódź, 1985.05.30
Meldunki dot.sytuacji polityczno-operacyjnej
1 maja – 30 czerwca 1985
T a j n e
[Stempel:] SZYFROGRAM WYSŁANY Nr …3239..
egz. poj.
PRZYJĘTO ……………………………..
ZASZYFROWANO ……………………
[podpis nieczytelny]

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
W a r s z a w

M e l d u n e k nr 140/85
dot. sytuacji polityczno-operacyjnej

1. Ogólna ocena sytuacji w województiwe(twie)
   […]. W nawiązaniu do meldunku nr 136/85 informuję, że w dniu /dopisek odręczny/ 26 bm. występował w Łodzi zdelegalizowany „Teatr – 8 Dnia“ z Poznania.
Występy miały miejsce w sali katechetycznej kościoła oo jezuitów przy|ul.Sienkiewicza 60. Odbyły się dwa spektakle pt. „Więcej niż jedno życie“ oraz „Raport z oblężonego miasta“. Cena biletu na 1 występ – 100 zł / nadmienić należy, iż na biletach nie było informacji o rodzaju imprezy ani ceny, jedynie stempel Duszpasterstwa Akademickiego, przy kościele oo jezuitów – bilety były zresztą odbierane przy wejściu na salę/.
W obrębie kościoła brak było jakiejkolwiek informacji na temat tych spektakli. Natomiast w jednej z witryn sklepowych w Łodzi wywieszony był plakat zapowiadający imprezę.
– 2 –
karta:88
Sala na obu przedstawieniach była wypełniona /około 200 osób/(.) Publiczność – w większości młodzież studencka – zachowywała się spokojnie. Brak było jakiejkolwiek reakcji w czasie trwania spektaklu /mimo wielu aluzji politycznych – dot. np.stanu wojennego, sugestii o beznadziejności sytuacji, „opieki“ ze strony wschodniego sąsiada, porównywania naszej sytuacji politycznej z położenieniem społeczeństw w carskiej Rosji itp./ jedynie po skończeniu skwitowano występ brawami.
O fakcie występu Teatru 8-go Dnia w Łodzi poinformowaliśmy Wydział III WUSW w Poznaniu.
Z Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk w Łodzi uzyskaliśmy oświadczenie, że przedstawienia, pomimo tego, iż miały miejsce na terenie kościoła, były nielegalne, wskutek wyraźnego wydźwięku politycznego a nie religijnego, nadto sztukę wystawiał teatr zdelegalizowany.
– 4 –
karta:90
[…].
Z -ca Szefa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych
ds. Służby Bezpieczeństwa w Łodzi
płk mgr J.Jasiński
[podpis nieczytelny]

2 czerwiec 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_pf_440_3 /karta:80/
Źródło: WUSW w Łodzi        Łódź, 1985.06.02
Meldunki dot.sytuacji polityczno-operacyjnej
1 maja – 30 czerwca 1985
T a j n e
[Stempel:] SZYFROGRAM WYSŁANY Nr …3282..
Egz. Pojed.
PRZYJĘTO ……………………………….
ZASZYFROWANO ………………………

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
Warszawa

Meldunek nr 142/85
dot. sytuacji polityczno-operacyjnej
[…].
5. Inicjatywy i działania kościoła rzymsko-katolickiego
[…].
– 2 –
karta:81
[…]. W dniu dzisiejszym inwigilacja wybranych nabożeństw w kościołach łódzkich wykazała, że głoszone homilie dotyczyły treści religijnych.
W kościele zakonnym jezuitów przy ul.Sienkiewicza 60 o.S.Miecznikowski w głoszonej homilii w intencji 4 rocznicy śmierci kardynała Wyszyńskiego przekazał wiernym swoje osobiste refleksje ze spotkań ze zmarłym kardynałem, stwierdzając między innymi, że był on orędownikiem w walce z przemocą i reformacją. Poinformował również wiernych o tym, że:
– w diecezji łódzkiej za przekonania uwięzionych jest 11 osób,
– Śreniowski przerwał głodówkę w więzieniu w Braniewie, którą podjął na znak solidarności z ks. Zychem pozostającym przez 9 miesięcy samotnie w celi. Głodówka Śreniowskiego i ks.Zycha trwała 17 dni. Na zakończenie nabożeństwa wierni odśpiewali „Boże coś Polskę“ unosząc dłonie z palcami rozłożonymi w kształcie litery „V“. Obecnych około 1000 osób.
– 3 –
karta:82
[…].
Z-ca Szefa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych
ds. Służby Bezpieczeństwa w Łodzi
płk Tomasz Cinkowski
[podpis nieczytelny]

4 czerwiec 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_pf_440_3 /karta:72/
Źródło: WUSW w Łodzi          Łódź, dnia 1985-06-04
Meldunki dot.sytuacji polityczno-operacyjnej
1 maja – 30 czerwca 1985
T a j n e
[Stempel:] SZYFROGRAM WYSŁANY Nr …3333..
Egz.pojed.
PRZYJĘTO ……………………………….
ZASZYFROWANO ..85/06/04…g.16,30

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
Warszawa

Meldunek nr 144/85
dot. sytuacji polityczno-operacyjnej

1. Ogólna ocena sytuacji w województwie
    W sytuacji polityczno-operacyjnej na terenie aglomeracji łódzkiej nie zaszły istotne zmiany. Operacyjnie przejeliśmy egzemplarz broszury formatu A-3 /5 kart/ pt.“Nawa św.Krzysztofa“, sygnowany i sprzedawany przez Duszpasterstwo Środowisk Twórczych przy kościele jezuitów w Łodzi. Pismo to zawiera klauzurę „ do użytku wewnętrznego“. W/g źródła w/w broszurę wydano bez zezwolenia cenzury w jakimś państwowym zakładzie w ramach tzw. „fuchy“. Zakład prywatny jest mało pradopodobny.
Bliższe rozpoznanie w powyższej sprawie pozwala stwierdzić, że głównym inicjatorem druku jest ks.JASIŃSKI z kościoła jezuitów, znający się na|poligrafii. Wym. m.in. wypowiadał się że działalność kulturalna kościoła jest w rozkwicie i będzie dalej się rozwijać, a dzięki temu wokół kościoła grupuje się cały kwiat plastyki polskiej. W/g planów JASIŃSKIEGO pismo „NAWA…“, wydane okazjonalnie z racji istniejącej o[u] jezuitów wystawy plastycznej, ma być cykliczne. W omawianym piśmie oprócz artykułu znanego plastyka łódzkiego G.[rzegorza] SZTABIŃSKIEGO /asystent UŁ/ zawierającego pochwałę twórczości będącego w naszym operacyjny(m) zainteresowaniu J.[ózefa]ROBAKOWSKIEGO /plastyk awangardowy/, gloryfikuje się kościół jako mecenasa sztuki, a za objaw polskiej rdzenności sztuki uznaje isę [się] jej związek z kościołem.
– 4 –
karta:75
[…].
[Stempel:] ZASTĘPCA SZEFA WOJEWÓDZKIEGO URZĘDU SPRAW
WEWNĘTRZNYCH d/s Służby Bezpieczeństwa
płk Tomasz Cinkowski
[podpis nieczytelny]

9 czerwiec 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_pf_440_3 /k.61/
[Adnotacja odręczna: Zał. do meldunku nr. 148/85]        Łódź, dnia 1985.06.09
Źródło: WUSW w Łodzi
Meldunki dot.sytuacji polityczno-operacyjnej
T a j n e
1 maja – 30 czerwca 1985
Egz.nr..2..

M E L D U N E K
dot. sytuacji w kontrolowanych środowiskach

~~1. Meldunek operacyjny Nr 245~~ [przekreślono odręcznie]
    ~~dot.Wydz.II i III~~ [przekreślono odręcznie]
W dniu dzisiejszym o godz.10 w kościele oo jezuitów w Łodzi/LDLA/, ul.Sienkiewicza 60 /6018/ nabożeństwo odprawił i głosił homilię o.S.Miecznikowski/12190/. Poświęcił je Heronimowi Dobrowolskiemu z Pabianic/LDPA/, członkowi „Solidarności“/BCfifi/ i KPN/Bfi2/, który zamordowany został przez nieznanych sprawców jesienią ub.r. a jego ciało odnaleziono dopiero niedawno. Homilia xxxxxx dotyczyła się szerzącego się zła. Wymieniając współczesne plagi ludzkości jezuita odniósł je do sytuacji panującej na całym świecie. Stwierdził, że w tej sytuacji katolicy powinni wziąć wszystkie te grzechy na siebie, tak jak uczynił to Chrystus. W Łodzi okazją ku temu będzie nabożeństwo w parafii oo jezuitów w dniu 16 bm. godz.18 ku czci Najświętszego Serca Jezusowego. O.Miecznikowski oświadczył, że modły będą głównie w intencji wybaczenia grzechów popełnionych w naszym mieście. Dodał, że grzechów tych było w ostatnich latach wyjątkowo dużo i wyjątkowo ciężkich – bezczeszczenie świątyń wraz ze świętym sakramentem, nieposzanowanie praw człowieka, bicie i katowanie ludzi na ulicach. Prosił również o modlitwę w swojej intencji z uwagi, iż w ostatnim okresie ponownie spotkał się z pogróżkami pod swoim adresem za działalność jaką prowadzi. Wg. ogłoszonego komunikatu w najbliższą środę, w ramach cotygodniowych spotkań, refleksjami z zagranicznych podróży podzieli się dr Władysław Bartoszewski. Wiernych ok.1500 osób. Posiadamy nagranie magnetofonowe wystąpienia o.Miecznikowskiego.
W pozostałych zabezpieczanych łódzkich kościołach nie odnotowano wystąpień o wrogim charakterze. Frekwencja na nabożeństwach zbliżona do codziennej.
Informacja potwierdzona /A/.
Wykorzystanie w prowadzonych sprawach/TK/.
kpt.H.Wesołowski

11 czerwiec 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_00_40_1037 t.3/ karta 56/
Łódź, 1985.06.11
„T A J N E“
EGZ.NR 1

N O T A T K A S Ł U Ż B O W A

Na spotkaniu w dniu 85.06.05. ps.„PIOTR“ dostarczył mi pięć kompletów /po trzy zeszyty/ „Wieczorów dyskusyjnych“, tj. wiernych zapisów tzw. środowych spotkań jakie odbywają się w Dusz-pasterstwie Środowisk Twórczych w kościele oo Jezuitów w Łodzi przy ul.Sienkiewicza.
Wspomniane wyżej trzy zeszyty obejmują wykłady, pytania i odpowiedzi po nich zadawane z okresu 1983 r. i pięciu miesięcy r. Dalsze są w przygotowaniu. ps. „PIOTR“ ocenił /widząc paczki „zeszytów“/, iż mogło ich być ok. 5 tys. sztuk.
Trzy|zeszytowe komplety sprzedawane są przez duszpasterza, ks.Piotra w bibliotece parafii oo Jezuitów mieszczącej się w budynku obok kościoła / przy sali teatralnej im.J.Popiełuszki/ po 500 zł. za komplet.

Uwaga
Ze względu na wcześniejsze rozmowy z o.Miecznikowskim, koniecznym jest przekazanie do dyspozycji trzech kompletów. W przypadku bowiem istnienia powiązań pomiędzy o.Miecznikowskim a przedstawicielami Samorządu Studenckiego UŁ, nie pojawienie się „Zeszytów“ w tym kręgu /a dostarczyć je miał „PIOTR“/ mogłoby zrodzić podejrzenia względem, tak ze strony działaczy Samorządu jak i o.Miecznikowskiego.
[dopisek na lewym marginesie] Kpt.Grosman W sprawie wydawnictwa D[uszpasterstwa] Ś[rodowisk] T[wórczych] uzyskanej inf.[ormacji] do Dep.III. współdziałać będziemy z Wydz. III i IV oraz organem cenzorskim. Uwaga dot. zachowania się tw słuszna. 85.06.15.
[podpis nieczytelny]
Wyk. 2 egz.                                        Kier. Sekcji III-B
Egz. nr 1 – teczka pracy                     kpt. T.Grosman
Egz. nr 2 – teczka DA                          [podpis nieczytelny]

16 czerwiec 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_pf_440_3 /karta:39/

Źródło: WUSW w Łodzi          Łódź, dnia 1985.06.16
Meldunki dot.sytuacji polityczno-operacyjnej
1 maja – 30 czerwca 1985
T a j n e
[Stempel:] SZYFROGRAM WYSŁANY Nr …3526..
egz. Poj.
[podpis nieczytelny]

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
W a r s z a w a

M e l d u n e k nr 154/85
dot. sytuacji polityczno-operacyjnej
[…]. 5. Inicjatywy i działania kościoła rzymsko-katolickiego.
W dniu dzisiejszym o godz.10.00 w kościele jezuitów przy ul.Sienkiewicza 60 w Łodzi o.S.Miecznikowski odprawił nabożeństwo w intencji wolności Polski /o taką intencję prosili członkowie „S“ łódzkiej gazowni/, za broniących krzyży księży z Włoszczowej, za szkoły wyższe po wprowadzeniu w życie nowej ustawy o szkolnictwie wyższym oraz za skazanych w procesie gdańskim: Lisa [Bogdana], Michnika [Adama] i Frasyniuka[Władysława]. Jak powiedział o.Miecznikowski o to samo modlił się dzień wcześniej Jan Paweł II, ktyóry przyjął grupę Polaków/ S.Miecznikowski stwierdził również, iż po procesie gdańskim powinien powstać „szum po całym kraju“, dodając że nie chodzi mu o protest na ulicach miast. Postawił pytanie na mocy jakiego prawa Lis, Frasyniuk i Michnik zostali
ciąg dalszy na odwrocie
karta:39/verte
skazani. Kazania nie było, ponieważ po krótkiej mszy 5 aktorów wrocławskich przedstawiło misterium obrazujące dzieje chrześcijaństwa w Polsce. Według słów aktorów misterium to zostało przedstawione papieżowi podczas jego pobytu we Wrocławiu. Po spektaklu jeden z aktorów opowiedział xxxx zebranym w kościele o scenie jaka rozegrała się w sądzie po ogłoszeniu wyroku w procesie gdańskim. Stwierdził, iż matka Lisa, uśmiechała się i pozdrowiła syna znakiem „V“, natomiast żona Frasyniuka płakała. Następnie stwierdził, że wszyscy powinni na tę niesprawiedliwość „jakoś zareagować“.
Po zakończeniu misterium były rozdawane listy protestacyjne do Sejmu w związku z procesem gdańskim. Uczestnicy nabożeństwa składali podpisy na oddzielnej liście.
Podpisywali również petycję w sprawie pluralizimu związkowego. Obecnych ok.1500 osób. Przed kościołem stał samochód z rejestracją wrocławską WRI-03191.
[brak podpisu]

17 czerwiec 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_pf_440_3 /karta:34/
Źródło: WUSW w Łodzi            Łódź, dnia 1985.06.17
Meldunki dot.sytuacji polityczno-operacyjnej
1 maja – 30 czerwca 1985
T a j n e
[Stempel:] SZYFROGRAM WYSŁANY Nr …3555..
egz. Poj.

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
W a r s z a w a

M e l d u n e k nr 155/85
dot. sytuacji polityczno-operacyjnej
[…].
– 4 –
karta:37
5. Inicjatywy i działania kościoła rzymsko-katolickiego
Nawiązując do wczorajszego meldunku nr. nabożeństwa w kościele jezuitów w Łodzi przy ul.Sienkiewicza 60, przesyłam:
a/ treść petycji odnośnie wyroków w procesie gdańskim: „Do sejmowej Komisji Sprawiedliwości. Poruszeni kolejnym procesem politycznym – tym razem przeciw trzem upatrzonym działaczom politycznym „S“ Władysławowi Frasyniukowi, Bogdanowi Lisowi i Adamowi Michnikowi – my niżej pod-pisani raz jeszcze podnosimy głos przeciwko narastającemu w Polsce bezprawiu. Protestujemy przeciw-ko więzieniu ludzi za przekonania, za obronę społeczeństwa przed wyzyskiem i nędzą. Protestujemy przeciwko oparciu postępowania sądowego na policyjnej prowokacji. Protestujemy przeciwko niespotykanej brutalności sądu, pozbawieniu oskarżonych możliwości obrony, deptaniu ich godności i szykanowaniom, którym są poddawani. Protestujemy przeciwko faktycznej niejawności procesu i cynizmowi oficjalnych komunikatów“.[…].
– 5 –
karta:38
[…]. W dniu 1985.06.16 w kościele jezuitów przy ul.Sienkiewicza 60 w godz.18.00-20.00 odbyła się uroczystość odpustowa ku czi Serca Jezusowego. Mszę odprawiał bp Bejze w asyście duchownych z łódzkich parafii, którzy przybyli wraz z delegacjami wiernych. Uczestnikom nabożeństwa towarzyszył transparent wywieszony w kościele o następującej treści: „Solidarność więźniów politycznych“. Kazanie wygłosił nn.zakonnik, lecz wrogich treści nie odnotowano. Obecnych około 800 osób.
Ks.Miecznikowski zaprosił niektórych uczestników uroczystości na wspólną kolację.
[…]
[podpis nieczytelny]

15 lipiec 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_pf_13_440 / t.4/ karta:147/
[Stempel:] SZYFROGRAM WYSYŁANY Nr 4049         Łódź, 1985.07. 15
PRZYJĘTO________________
T a j n e
ZASZYFROWANO_________
egz.poj.
[brak podpisu]

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
W a r s z a w a

M e l d u n e k nr 179/85
dot. sytuacji polityczno – operacyjnej

1. Ogólna ocena sytuacji w województwie
[…]. Z uzyskanych przez nas informacji wynika, że w gronie aktywu świeckiego skupionego w parafii Jezuitów przy ul.Sienkiewicza 60 kolportowane są następujące nielegalne wydawnictwa:
– „Tygodnik Mazowsze“ nr 130-134,
– „Biuletyn Łódzki“ z maja i czerwca br.,
– broszura zawierająca 111 „kawałów politycznych“ pt. „Kto prosił ruskie?“
– Wydawnictwa te są rozprowadzane przez małżeństwa Kików oraz Zbigniewa Rybarkiewicza.
[…].
Z-ca Szefa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych
d/s Służby Bezpieczeństwa
płk.mgr J.Jasiński
[podpis nieczytelny]

24 lipiec 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_00_82_51 /karta:107/
[Relacja spisana odręcznie]            Łódź, dnia 1985.07.24
Źródło: ps. „Technik“
Przyjął: A.Sikora
Tajne
Data: 24.07.1985r
Miejsce: lk. Krypt. „Ratusz“

Relacja
z odbytego spotkania i spisana na podstawie słów tajnego współpracownika ps. „Technik“.
W trakcie prowadzonej rozmowy z osobowym źródłem, w trakcie spotkania zostały omówione następujące sprawy
– obchody święta 22 lipca w bieżącym roku
– c[k]onsolidacje osób skupionych w środowisku przy Kościele o.o.Jezuitów w Łodzi ul.Sienkiewicza.[…].
-2-
karta:107/verte
[…]. W toku dalszej rozmowy osobowe źródło poinformowało, że obserwuje od dłuższego okresu c[k]onsolidacje środowiska skupionego przy Kościele o.o.Jezuitów. Tajny współpracownik jest przekonany że duży wkład w c[k]onsolidacje środowiska włożył Ks.S.Miecznikowski, który staje się pierwszo-planową postacją w tej społeczności. Dowodem tego jest zaproszenie do sali przykościelnej zarówno Słowika, Kropiwnickiego, Dłużniewskiego, wspólnie z osobami wywodzącymi się z ROPCiO /Czuma, Niesiołowscy/, z KPN / Rybarkiewicz / ZiNO ( Ostoja, Głogowski).
[…].
Przedsięwzięcia. Informacje przekazać Sekcji I, celem ewentualnego wykorzystania do opracowania meldunku dziennego.
Kpt. Andrzej Sikora

7 sierpień 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_pf_13_440 / t.4/ karta:79/
[Stempel:] SZYFROGRAM WYSYŁANY Nr 4385            Łódź, 1985-08-07
PRZYJĘTO 85.08.07
[podpis nieczytelny]
T a j n e
ZASZYFROWANO 85.03.03
egz.poj.
[brak podpisu]

DYŻURNY OPERACYJNY
MNISTRA SPRAW ZAGRANICZNYCH
w W A R S Z A W I E

M E L D U N E K   Nr 198/85
dot. sytuacji polityczno – operacyjnej
[…].
– 4 –
karta:82
5. Inicjatywy i działania kościoła rzymsko-katolickiego
W dniu 1985-08-06 o godz.18,30 w kościele oo.Jezuitów przy ul.Sienkiewicza 60 o.Miecznikowski odprawił nabożeństwo z okazji Święta Przemienienia Pańskiego oraz rocznicy wymarszu w ~~1914 r.~~ kompanii kadrowej J.Piłsuskiego. W trakcie kazania jezuita omówił istotę przemienienia stwierdzając, iż proces ten ma również odbicie w postawach ludzkich i dzięki temu człowiek może dokonać rzeczy wielkich, jak choćby Piłsudski. W jego przypadku przemiana personalna przerodziła się w konsekwencji w odrodzenie narodu i odzyskanie niepodległości. Mówca stwierdził, że za czasów Piłsudskiego duchowymi przywódcami narodu byli księża. Nawiązując do czasów współczesnych o.Miecznikowski omówił wpływ pielgrzymek Jana Pawła II do kraju. Jezuita doszedł do wniosku, że Polsce potrzebne jest „społeczeństwo teologiczne.“ Kraj nasz ma bowiem 1000-letnią tradycję chrześcijaństwa i wszelkie modele polityczne i ekonomiczne narzucone z zewnątrz są temu społeczeństwu obca[e]. Należy czynić wszystko – podkreślił – aby nigdy więcej dziecko nie pisało w wypracowaniu: „Moja Ojczyzna ma 40 lat“. W podsumowaniu o.Miecznikowski podkreślił, że przemiana wewnętrzna i głęboka wiara wraz z doświadczeniem historycznym stanowią opokę, na której winno budować się społeczeństwo teraźniejszości i jutra, zdolne do wielkich czynów. Pod koniec nabożeństwa duchowny wezwał wiernych do modlitwy w rocznicę śmierci Pawła VI oraz w intencji państw uciskanych politycznie i ekonomicznie. Zebrani odśpiewali „Boże, coś Polskę“ z podniesionymi palcami w kształcie litery V. W nabożeństwie uczestniczyło ok.400 wiernych, w tym byli żołnierze AK. Należy zaznaczyć, iż nieznane osoby robiły zdjęcia.
– 5 –
karta:83
[…].
Z-CA SZEFA WOJEWÓDZKIEGO URZĘDU SPRAW WEWN.
D/S SŁUŻBY BEZPIECZ. w ŁODZI
PŁK T.CINKOWSKI
[podpis nieczytelny]

26 sierpień 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_pf_13_440 / t.4/ karta:19/
[brak stempla]             Łódź, 1985.08.26
T a j n e
egz.poj.

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
W a r s z a w a

M e l d u n e k nr 214/85
dot. sytuacji polityczno – operacyjnej

[…]. 1. Ogólna ocena sytuacji w województwie
[…]. ~~Osobowe źródło informacji przekazało, iż w dniu 18 bm. w kościele oo Jezuitów odbyła się masza w intencji rocznicy „Cudu nad Wisłą“~~ [przekreślono]
– 2 –
karta:20
i rozgromienia wojsk sowieckich / kazanie również nawiązywało do tego tematu/. Odnotowaliśmy obecność następujących osób: M.Czekalski, Palka, Słowik, Kropiwnicki, Dłużniewski, Ostoja-Owsiany.[przekreślono].[…].
5. Inicjatywy i działania kościoła rzymsko-katolickiego
I sekretarz Ambasady W.Brytanii w Polsce Marden i III sekretarz tejże ambasady Stoneman za pośrednictwem Małgorzaty Wawek pragną nawiązać kontakt z o.S.Miecznikowskim lub przedstawicielem Duszpasterstwa Inteligencji Katolickiej. Do spotkania ma dojść w Łodzi 29 sierpnia br. w godzinach przedpołudniowych.
– 3 –
karta:21
[…].
Stempel:] ZASTĘPCA SZEFA WOJEWÓDZKIEGO URZĘDU
SPRAW WEWNĘTRZNYCH ds. Służby Bezpieczeństwa
w Łodzi
płk T.Cinkowski
[podpis nieczytelny]

***

[…] 6. Ksiądz Miecznikowski mówił o tych problemach w sposób cichy, ale stanowczy: powiedział, że jego obowiązkiem jest powiedzieć zachodnim dyplomatom, jak naprawdę jest w Łodzi, bo prawdę trzeba znać.(321)

28 sierpień 1985r.

/Źródło:AIPN Ld_00_82_51 / karta:108/
[Relacja spisana odręcznie]          Łódź, dnia 1985.08.28
Źródło: ps. „Technik“
Przyjął: A.Sikora
Tajne
Data: 1985.08.28
Miejsce: lk. Krypt. „Ratusz“

Relacja
z odbytego spotkania i spisana na podstawie słów tajnego współpracownika

W dniu dzisiejszym odbyłem spotkanie z tajnym współpracownikiem ps. „Technik“. Celem spotkania było uzyskanie informacji odnośnie zamierzeń planowanych akcji, inicjatyw środowiska prosolidarnościowego w związku z przypadającą w dniu 30 i 31 sierpnia br. kolejną rocznicą podpisania tzw. porozumień w Gdańsku, Szczecinie i Jastrzębiu. Z relacji tajnego współpracownika wynika, że na terenie Kościoła o.o.Jezuitów w Łodzi – kolportowane są ulotki nawołujące w swej treści do udziału w nielegalnym zgromadzeniu i manifestacji przed Kościołem pod wezwaniem Świętego Krzyża (tablica poświęcona poległym stoczniowcom w 1970r ), w dniu 31 sierpnia br. o godz.10 tej. W treści ulotki sugeruje się również przemarsz ulicami miasta (do Placu Wolności). Ulotki rozdawane są przez młodych ludzi (osobowe źródło uważa, że są studentami). Kolportuje się je wśród znajomych i zaufanych osób, znanych z terenu Kościoła.[…].
– 2 –
karta:108/verte
[…]. Zadanie. Na bieżąco śledzić wydarzenia dotyczące rocznicy tzw. porozumień sierpniowych. Informacje przekazać Sekcji I celem ewentualnego wykorzystania przy opracowaniu meldunku dziennego.
Kpt Andrzej Sikora

***

/Źródło: AIPN Ld_pf_13_440 / t.5/ karta:202/
[Stempel:] SZYFROGRAM WYSYŁANY Nr 4830                 Łódź, 1985.09. 01
PRZYJĘTO _________________
ZASZYFROWANO___________
T a j n e
[podpis nieczytelny]
egz.poj.

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
W a r s z a w a

M e l d u n e k nr 220/85
dot. sytuacji polityczno – operacyjnej
[…].
– 3 –
karta:203
5. Inicjatywy i działania kościoła rzymsko-katolickiego
   W dniu 30 sierpnia br. w godzinach wieczornych powróciła do Łodzi piesza pielgrzymka na Jasną Górę. Na przedmieściach Łodzi pielgrzymów przywitał ordynariusz bp J.Rozwadowski, który następnie szedł razem z pątnikami do kościoła pw.św.Józefa przy ul.Farnej 12, gdzie około godz.17.00 nastąpiło rozwiązanie pielgrzymki. Ogólnie razem z pielgrzymami w kościele i przed zgromadziło się około 4 tys. osób.[…]. W kościele oo. jezuitów przy ul.Sienkiewicza 60 o godzinie 10,00 homilię głosił o.S.Miecznikowski. Stwierdził w niej, że jedynie II Rzeczypospolita spełniła oczekiwania wszystkich Polaków i gotowi byli dla niej wielu wyrzeczeń i takiego heroizmu jak w okresie II Wojny Światowej. Obecnie jest to w Polsce nie do pomyślenia ponieważ władza nie liczy się ze społeczeństwem i je okłamuje. Były w Polsce okresy nadziei jak w pierwszych latach po wyzwoleniu czy na początku lat 80-tych, lecz zostały one przekreślone okresem stalinizmu i 13 grudnia. W związku z rozpoczynającym się rokiem szkolnym o.Miecznikowski nawoływał o szkołę sprawiedliwą, uspołecznioną, uczącą prawdy, pozbawioną ideologii, do której rodzice bez obaw posyłaliby dzieci wierząc, że siłą nie będzie się usuwać z ich psychiki tego co wynieśli z domu. Na zakończenie odśpiewano Rotę, podczas której masowo podnoszono ręce z palcami w literę „V“. Po mszy około 500 osób zgromadziło się
– 4 –
karta:204
pod tablicą ku czci ks.Popiełuszki na terenie kościelnym, gdzie wartę pełnili harcerze. Śpiewano pieśni, między innymi „Ojczyzno we krwi skąpana‘, podczas której również masowo „V“-owano. Rozrzucono również kilkadziesiąt ulotek o nieznanej dotychczas treści. Do zgromadzonych wyszedł o.Miecznikowski, którego przywitano brawami, „V“-owaniem, wręczono mu wiązankę kwiatów i podnoszono na ramiona. Zgromadzeni opuścili plac przykościelny około godz. 12.00.

[Stempel:] Z-ca Szefa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych
ds. Służby Bezpieczeństwa w Łodzi
płk T.Cinkowski
[podpis nieczytelny]

15 wrzesień 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_pf_13_440 / t.5/ karta:157/
[Stempel:] SZYFROGRAM WYSYŁANY Nr 5139           Łódź, 1985.09. 15
PRZYJĘTO 1985.09.15.
ZASZYFROWANO 1985.09.15 20,00
T a j n e
(Zaborowski)
egz.poj.

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
W a r s z a w a

M e l d u n e k nr 232/85
dot. sytuacji polityczno – operacyjnej
[…]
– 2 –
karta:158
1. Ogólna ocena sytuacji w województwie
W uzupełnieniu poprzedniego meldunku informuję, że w dniu 13.09.br. Przeprowadzono rozmowę ostrzegawczą także z A.Słowikiem. Rozmowa dotyczyła złożenia przez ww. podpisu pod apelem nawołującym do bojkotu wyborów. W trakcie rozmowy A.Słowik zachowywał się w sposób arogancki i pewny siebie. Niechętnie i w sposób wymijający odpowiadał na zadawane mu pytania, twierdząc „ że swoim zachowaniem nie narusza prawa“. W dniu wczorajszym w godzinach wieczornych udali się do Częstochowy na uroczystości czołowi działacze b.„S“ Słowik, Kropiwnicki, Dłużniewski oraz o.S.Miecznikowski. Ustalono także, iż około godz. 13,00 przejeżdżał przez Łódź, w drodze do Częstochowy L.Wałęsa.
   Uzyskaliśmy jednoźródłową informację, że opozycyjny działacz łódzkiej „S“- Jerzy Dłużniewski czyni starania, by zakupić marmurową płytę o wymiarach 90x80x3 cm za 300 tys.zł, która po obróbce ma być wmurowana w jednym z warszawskich kościołów. Napis na płycie ma zawierać następującą treść: „Św. pamięci ks.Jerzemu Popiełuszce, bojownikowi o wolną i niepodległą Polskę – NSZZ „Solidarność Ziemi Łódzkiej“. Ponadto na płycie ma być wykuty herb Łodzi. Odsłonięcie tablicy ma nastąpić podczas centralnych uroczystości warszawskich, ku czci ks.Popiełuszki, planowanych w rocznicę śmierci duchownego, tj. 19 października br. Podjęto działania zmierzające do niedopuszczcenia do realizacji inicjatywy łódzkich opozycjonistów.
– 3 –
karta:159
5. Inicjatywy i działania kościoła rzymsko-katolickiego
   W dniu 85.09.13 o godz.19.00 w kościele przy ul.Sienkiewicza 60 odbyło się nabożeństwo celebrowane przez o.Miecznikowskiego. Na wstępie jezuita poinformował wiernych, że modlitwa różańcowa jest w intencji ojczyzny, ojca świętego oraz drogiej nam „Solidarności“. W wystąpieniu swym stwierdził, iż „zdajemy sobie sprawę z tego, że wielu jest ludzi w Polsce, którym dzieje się krzywda. Od stanu wojennego do dnia dziesiejszego dzieją się w Polsce rzeczy na które nikt z nas Polaków nie może się zgodzić. Módlmy się aby ojczyzna nasza stała się znów krajem pokoju, zgody opartej o sprawiedliwość i braterstwo, o równość wszystkich wobec prawa. Niestety dalecy jesteśma[y] od tego, dlatego tak często słyszy się pieśń patriotyczną ze słowami „Ojczyzną wolną racz nam wrócić panie“. Następnie wznoszono modły za „Solidarność“ oraz wszystkie wartości, które były zapoczątkowane w sierpniu 1980r. Pozostałe modlitwy były utrzymane w podobnym tonie / wystąpienie utrwalono
– 4 –
karta:160
na taśmie magnetofonowej/. W nabożeństwie uczestniczyło około 300 wiernych. Na zakończenie o.Miecznikowski ~~zaprosił~~ poprosił wszystkich zainteresowanych wyjazdem do Częstochowy o przejście do kaplicy św.Krzysztofa. W kaplicy zebrało się około 120 osób. Miecznikowski poinformował, że wszyscy zbierają się w niedzielę, przed Jasną Górą w okolicy sztandaru z wizerunkiem MBCz, demonstrując zebranym sztandar. Z działaczy b.“S“ rozpoznano Kika oraz Marka Chwalewskiego z Pabianic, który organizuje wyjazd z terenu Pabianic.[…].

[Stempel:] Z-ca Szefa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych
ds. Służby Bezpieczeństwa w Łodzi
płk T.Cinkowski
[podpis nieczytelny]

***

/Źródło: AIPN Ld_pf_13_440 / t.5/ karta:176/

[Stempel:] SZYFROGRAM WYSYŁANY Nr 5011         Łódź, 1985.09. 15
PRZYJĘTO 85.9.9.   16,00
ZASZYFROWANO 85.9.9 16,30
T a j n e
[podpis nieczytelny]
egz.poj.

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
W a r s z a w a

M e l d u n e k nr 227/85
dot. sytuacji polityczno – operacyjnej

[…].
– 3 –
karta:177
5. Inicjatywy i działania kościoła rzymsko-katolickiego
Uzyskano informację źródłową, że w dniu 5 bm. odbyło się zebranie organizacyjne aktywu tzw. Duszpasterstwa Świata Pracy, przewodniczył mu proboszcz parafii na Retkini – ks.[Jan] Sobczak – mianowany przez biskupa Rozwadowskiego Duszpasterzem Robotników na Łódź. Stwierdził, że nominacja stanowi dla niego zaskoczenie, ale ponieważ jest człowiekiem upartym, to doprowadzi robotę do wyznaczonego celu.[…].
– 4 –
karta:178
…Na propozycję jednego z uczestników spotkania, że do inicjatywy warto by włączyć kogoś ze znanym nazwiskiem, np.Słowika, ks.Sobczak stwierdził, że Słowik prowadzi działalność polityczną. Dodał, że niestety drogi kościoła i „Solidarności“ rozeszły się. Kościół nie może i nie będzie angażował się w akcje polityczne. Tolerowani są co prawda tacy księża jak Jankowski czy Miecznikowski, ale nie potrzeba ich w duszpasterstwie robotników, przynajmniej z dwóch względów:
– po pierwsze – to co oni robią, to jest nauka nienawiści, a kościół nie może się narazić na takie zarzuty,
– po drugie – ich działalność jest obliczona na doraźny efekt, a kościołowi chodzi o efekty długofalowe i trwałe.
[…].
[podpis nieczytelny]

16 wrzesień 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_pf_13_440 / t.5/ karta:153/
[Stempel:] SZYFROGRAM WYSYŁANY Nr 5173                                         Łódź, 1985.09. 16
PRZYJĘTO _________________
ZASZYFROWANO____________
T a j n e
[podpis nieczytelny]
egz.poj.

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
W a r s z a w a

M e l d u n e k nr 233/85
dot. sytuacji polityczno – operacyjnej
[…].
– 4 –
karta:156
5. Inicjatywy i działania kościoła rzymsko-katolickiego
   Z uzyskanych przez nas informacji wynika, że w pielgrzymce ludzi pracy na Jasnej Górze z terenu Łodzi wzięło udział około 1 tys. osób. Wierni udali się do Częstochowy indywidualnie dnia 85.09.14 pociągami oraz prywatnymi samochodami. O.Miecznikowski wyjechał pociągiem o godz.13.00 wraz z 200-osobową grupą aktywu parafii Jezuitów. Pielgrzymi z Łodzi wzięli udział w tzw. nocnym czuwaniu oraz uroczystościach niedzielnych. Podczas mszy o goz.9.00 dnia 85.09.15 obok Wałęsy i Jaworskiego siedzieli czołowi działacze b.ZR NSZZ „Solidarność“ Ziemi Łódzkiej – Kropiwnicki i Palka. Na Jasnej Górze był także b.przewodniczący łódzkiej „Solidarności“ – Słowik. Prawdopodobnie wziął on udział w spotkaniu Komisji Krajowej, które odbyło się na Jasnej Górze w nocy z soboty na niedzielę. Łodzianie zaznaczyli swą obecność podczas drogi krzyżowej przy XII stacji, gdzie w 500-osobowej grupie widniały m.in. transparenty o następującej treści: „Pielgrzymka łódzka. Zawsze solidarni w Bogu“, „Robotnicy Łodzi – sierpień‘80“. Uczestnictwo grupy łódzkiej zostało udokumentowane na zapisie magnetofonowym.[…].
Z-ca szefa WUSW ds. SB w Łodzi
Płk mgr J.Jasiński
[brak podpisu]

21 wrzesień 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_ 00_82_68/ karta:174/
[Informacja spisana odręcznie]        Łódź, 1985-09-21
Źródło : tw ps. „Jan“
przyjął : J.Lewsza
T a j n e
miejsce: mieszkanie
egz.Nr 1
czas: 21.09.85, g. 11,30–12,30
[Dopisek: 2 egz. Wyciągu
– podpis nieczytelny]

Informacja operacyjna
spisana na podstawie ustnej relacji tw ps.“Jan“

     Podczas pobytu jezuity MIECZNIKOWSKIEGO w Warszawie, w początkach września, wygłosił on tam kazanie, którego treść nagrana została na kasety i jest rozprowadzana również w Kościele Św.Krzyża w Łodzi, głównie w środowisku młodzieży w Klubie „Wieczernik“ (lub podobnie).
[…]. W łódzkich kościołach kontynuowana jest akcja zbierania składek na wykonanie tablicy z brązu (na płycie granitowej) ks.J.POPIEŁUSZKI.
[…].
– 2 –
karta:175
[…]. Zadania:
– Ustalić osoby rozprowadzające kasety z nagraniem mszy MIECZNIKOWSKIEGO, zdobyć takie nagranie.
– Ustalić osoby najbardziej zaangażowane w zbiórkę funduszy na tablicę POPIEŁUSZKI.
– Kontrolować, czy na terenie Kościoła Św.Krzyż i Jezuitów kontynuowanie zbierania podpisów pod „apelem do kobiet świata“.
„Jan“
[…]
sporządz. w 2 egz. + wyciąg                st.insp.Wydz.III
egz nr 1 – teczka pracy tw                   por.Jerzy Lewsza
egz nr 2 – sprawa „Ekipa“                    [podpis nieczytelny]
wyciąg – Wydział IV
oprac. JL
egz nr 2 – sprawa „Ekipa“                    [podpis nieczytelny]
oprac/druk JL

***

/Źródło: BU_0_40_608_277/ karta:122/

[Adnotacja: Nabożeństwo i kazanie głosił          Łódź, dn. 1985.09.29
O.Wiewiórowski z sem.Diecezjalnego
W ogłoszeniach parafialnych po kazaniu
Wiewórkowskiego głos zabrał O.Miecznikowski
i przekazał poniższy tekst].
T A J N E

Stenogram wystąpienia o.Miecznikowskiego w dniu 1985.09.29. podczas nabożeństwa o godz.10,00
w kościele Jezuitów w Łodzi przy ul. Sienkiewicza 60

Moi drodzy, lektura ta nasuwa smętne refleksje na temat dokąd zmierza kraj w którym prawa pracownicze, prawa człowieka są tylko sloganem, martwą literą umów społecznych uroczyście podpisanych. W którym prawa ustanowione przez państwo są przez jego przedstawicieli lekceważone, łamane i zupełnie arbitralnie interpretowane, W którym – trzeba to na końcu powiedzieć – praworządność jest deptana. Moi drodzy, dobrze żebyście o tym wiedzieli bo przecież raz po raz się o wasze zdanie i o wasz głos władze dopominają. Na takim tle trzeba odpowiedzieć.
[brak podpisu]

W ostatnim okresie dokonano pobicia uwięzionych w zakładzie karnym w Łęczycy Józefa Śreniowskiego i W.(ładysława) Frasyniuka|i przeniesiono ich do cel karnych. Józef Śreniowski podjął protestacyjną głodówkę. To nieludzkie postępowanie coraz to powtarzające się przechodzi ludzkie pojęcie, nie tylko chrześcijańskie ale i elementarne pojęcie moralne. Bardzo obrażają się ci, co to czynią, kiedy padają porównanie[a] z elementami hitlerowskimi. Te porównania są niestety uzasadnione. Bo tak Polak z Polakiem nie postępuje. To są ludzie obcy tradycji duchowej i etycznej naszego społeczeństwa. Nie ma|słów żeby wyrazić moje oburzenie. W dniu 4 października odbędzie się w Sądzie Rejonowym w Łodzi przy pl.Dąbrowskiego 5 w sali nr.3 rozprawa przeciwko członkom solidarności Szymańskiej Teresie, Szymańskiemu Marianowi, oraz……. i Matczakowi. Polecam ich waszym modlitwom a kto może wziąć udział w rozprawie bardzo zachęcam. Muszę podać wreszcie to co zapowiadałem miano-wicie informację o sytuacji pracowniczej trzech głównych osób z Zarządu Regionalnego którzy w lipcu ubiegłego roku na podstawie amnestii zostali zwolnieni z więzienia, w których przebywali 2,5 roku. Nie możemy odkładać sprawy musicie o tym wiedzieć. Przeczytam krótko chociaż trochę czasu nam to zajmie. Najpierw sprawa przewodniczącego regionu Andrzeja Słowika. Zgodnie z obowiązującymi prze-pisami 4 dni po opuszczeniu więzienia Andrzej Słowik zgłosił się do MPK celem podjęcia pracy. Wniosek oparty był na tym, że Andrzej Słowik był pracownikiem MPK przez 9 lat, uzyskał tam wszystkie możliwe wyróżnienia jako kierowca oraz że został skierowany przez zakład do działalności związkowej, która to delegacja nie została nigdy uchylona. A także na specjalnie z okazji amnestii wydanych przepisach nakazujących szybkie zatrudnienie amnestionowanych w macierzystych zakładach pracy. Wniosek odrzucono a kolejny przesłano do Wydziału Zatrudnienia jako instytucji upoważnionej do kierowania pracowników podlegających przymusowemu pośrednictwu pracy. Pośrednictwo to polegać miało na kierowaniu przez Wydział Zatrudnienia pewnych grup pracowników w tym amnestionowanych do Zakładów pracy, które musiały te skierowania uznawać. MPK w tym czasie podlegało temu przepisowi.
– 2 –
karta:123
Wiedząc o tym z dniem zgłoszenia się Słowika do pracy strzymało zapotrzebowanie na jakichkolwiek pracowników i stan ten utrzymywał się przez 6 miesięcy mimo ewidentnego braku kierowców. Wydział zatrudnienia celowo przewlekał sprawę. Gdy po miesiącu nie udzielił odpowiedzi na wniosek, Słowik zgłosił się tam osobiście.
Z rozmowy z inspektorem wojewódzkim dowiedział się, że skierowania nie może uzyskać z powodu braku ofert, ale je dostanie, gdy oferty z MPK napłyną. Powstał wtedy problem sensu przymusowego pośrednictwa i pomocy dla amnestionowanych, skoro Wydział Zatrudnienia zdaje się na wolę zakładu pracy. Dlatego też Andrzej Słowik wnioskował o wydanie przez Wydział formalnej decyzji administracyjnej zawierającej podstawę prawną i uzasadnienia stanowiącej odpowiedź na wniosek o zatrudnienie. W miesięcznych odstępach Wydział przysyłał identyczne pisma z informacją o braku ofert z MPK.
Dezycji jednak wydać nie chciał. Wówczas Andrzej Słowik odwołał się do ministra pracy. Odpowiedź nadeszła po kolejnym miesiącu i ograniczyła się do powtorzenia informacji o braku ofert.
W kwestiach prawnych poruszanych w odwołaniu minister celowo się nie wypowiedział. W tej sytuacji Andrzej Słowik odwołał się do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzucając Wydziałowi Zatrudnienia wydanie odmowy decyzji merytorycznej i przewlekanie postępowania. Między złożeniem skargi a sprawą NSA upłynęło przeszło 5 miesięcy. 1 stycznia 85r Andrzej Słowik został telegraficznie wezwany do Wydziału Zatrudnienia gdzie Dyrektor tej instytucji odczytał mu pismo MPK, z którego wynikało, że zakład ten nie życzy sobie zatrudnienia Andrzeja Słowika. Skąd MPK wiedziało o zamiarach Słowika skoro Wydział nie prowadził postępowania czekając na ofertę oraz w jakim stopniu MPK wiąże Wydział uprawniony do przymusowego pośrednictwa Dyrektor nie umiał odpowiedzieć. Po miesiącu na tablicy ogłoszeń ukazała się oferta pracy dla kierowców MPK w oparciu o którą Andrzej Słowik otrzymał bez trudu skierowanie. Już następnego dnia MPK odmówiło uznania skierowania w oparciu o prawo swobodnego doboru kadry. Wtedy dopiero okazało się, że na wniosek prezydenta, Minister Pracy zwolnił z obowiązku zatrudniania amnestionowanych dwa łódzkie zakłady MPK i UŁ, co zamykało drogę do pracy Andrzejowi Słowikowi i Jerzemu Kropiwnickiemu.
– 3 –
karta:124
Mimo to Andrzej Słowik odwołał się do Terenowej Komisji Odwoławczej wskazując że o pracę ubiegał się przed zwolnieniem z obowiązku zatrudnienia a odmowa podyktowana jest względami politycznymi a przez to choćby jest bezprawna. Na rozprawie radca reprezentujący MPK przyznał, że Andrzej Słowik nie może być przyjęty z powodów politycznych a będąc przestępcą nie daje gwarancji jako kierowca.
Komisja odrzuciła odwołanie w oparciu o zasadę swobody rozwiązywania stosunku pracy, na temat aspektów politycznych nie wypowiedziała się. Andrzej Słowik xxxxxxx odwołał się do sądu 25 kwietnia, odbyła się rozprawa przed… [nieczytelne]. Andrzej Słowik przedstawił bezprawie działalności MPK niezgodną u(z) konstytucją paktami międzynarodowymi oraz deklaracjami władz. Sąd przyznał rację Andrzejowi Słowikowi i uchylił decyzję Wydziału zatrudnienia, ale tylko dlatego, że były podpi-sane przez niewłaściwą osobę. Uwzględnienie tego wyroku sporządzano przez 4 miesiące. W ostatnim dniu czerwca będącym również ostatnim dniem funkcjonowania Sądu Pracy przed reorganizacją, toczyła się sprawa odwoławcza w sprawie uznania orzeczenia Terenowej Komisji Odwoławczej. Adwokaci Andrzeja Słowika szeroko omówili niedopuszczalność dyskryminacji politycznej która jest sprzeczna z Konstytucją oraz ratyfikowanymi przez Polskę paktami praw obywatelskich, a także postawili pytanie komu może służyć tak drobiazgowo prowadzona przez władze akcja niedopuszczenia przez władze Słowika do pracy kierowcy, skoro większość pracowników zajezdni przy ul.Limanowskiego w petycjach do Sejmu domagała się zatrudnienia go. Pełnomocnik MPK ponownie potwierdził że Słowik nie może być zatrudniony z powodów politycznych. Dyrekcja Socjalistycznego zakładu pracy ma swobodę kogo chce bez żadnych ograniczeń. Pogląd ten podzielił sąd odrzucając odwołania Słowika. W uzasadnieniu podano rewelacyjną, o historycznym wręcz xxxx znaczeniu tezy, że umowy międzynarodowe obowiązu-ją w PRL tylko wtedy gdy literalnie powtórzy się ich postanowienia w wewnętrznych aktach prawnych. Skoro zaś kodeks pracy nie przewiduje zakazu dyskryminacji to nie można się na to powołać. Następnie sąd uznał że w sprawie zatrudnienia decyduje wyłącznie stanowisko dyrektora zakładu pracy zaś wola załogi nie ma istotnego znaczenia. Uzasadnienia pisemnego tego wyroku nie sporządzono do tej pory, mimo, że obowiązuje tutaj maksymalny termin 1 miesiąca. Na tym etapie wszystkie normalne drogi dochodzenia racji zostały wyczerpane. Andrzejowi Słowikowi przysługuje jedynie prawo ubiegania się o rewizję nadzwyczajną do wyższego wyroku oraz nowo|utworzonego
– 4 –
karta:125
Trybunału Konstytucyjnego, o stwierdzenie czy dokonana przez Sąd wykładnia kodeksu pracy jest zgodna z konstytucją – innych dróg już nie ma. Wobec tego Andrzej Słowik już ponad rok pozostaje bez pracy. Szerzej to omówiłem bowiem jest to przykład jak funkcjonuje u nas prawodawstwo. Bardzo znamienny przykład. W sprawie Jerzego Kropiwnickiego dodatkowe uwagi. W listopadzie ubiegłego roku rektor Uniwersytetu Łódzkiego, gdzie pracował Jerzy Kropiwnicki wobec braku jakiejkolwiek reakcji Wydziału Zatrudnienia na swoje pismo w sprawie wydania Jerzemu Kropiwnickiemu skierowania do pracy w uczelni postanowił zatrudnić go bez tego skierowania. Nastąpiła natychmiastowa interwencja Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, która spowodował[a] zmianę decyzji Rektora. Sprawa trafiła do Sądownictwa Pracy i w grudniu ubiegłego roku Terenowa Komisja Odwoławcza a następnie w lutym Okręgowy Sąd Pracy orzekły, że między Jerzym Kropiwnickim a Uniwersytetem Łódzkim została zawarta umowa o pracę, przy czym Sąd Pracy wyszedł poza przedmiot sporu i orzekł, że umowa została zawarta na okres próbny. Kolejny nacisk ministra spowodował iż władze uczelni postanowiły nie dopuścić dr.Jerzego Kropiwnickiego do pracy. Sprawa ponownie trafiła do Sądownictwa Pracy i 8 lipca br. Okręgowy Sąd Pracy postanowił się zwrócić z zapytaniem do Sądu Najwyższego. W istocie chodzi o rozstrzygnięcie czy można odbyć okres próbny bez odbycia próby. Jak dotąd Sąd Najwyższy nie udzielił na nie odpowiedzi. Zarówno Andrzej Słowik jak i Jerzy Kropiwnicki powinni korzystać z dobrodziej-stwa przepisu o preferencjach w zatrudnieniu osób amnestionowanych. Tymczasem 25 stycznia na prośbę Prezydenta Miasta Minister Pracy Płac i Spraw Socjalnych zwolnił Szkoły wyższe i MPK w Łodzi z obowiązku zatrudnienia osób amnestionowanych.
Mec.[Mecenas] reprezentujący Uniwersytet Łódzki przeciw Jerzemu Kropiwnickiemu oraz MPK przeciw Andrzejowi Słowikowi oświadczył, że to zarządzenie dotyczy dwóch instytucji. UŁ i MPK, dwóch osób właśnie Jerzego Kropiwnickiego i Andrzeja Słowika i wobec tego nie było potrzeby opubli-kowania tego zarządzenia w normalnym trybie.
Wreszcie ostatnia uwaga. Ponieważ Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego swój sprzeciw wobec zatrudnienia obywatela dr.Jerzego Kropiwnickiego motywuje brakiem skierowania z Wydziału Zatrudnienia warto przypomnieć, że Jerzy Kropiwnicki od ponad roku usiłuje takie
– 5 –
karta:126
skierowanie uzyskać. Spotyka się on z brakiem jakiejkolwiek odpowiedzi bądź odpowiedziami zawierającymi stwierdzenia wykrętne lub nieprawdziwe. Sprawa po|raz kolejny wróciła w trybie skargi do Ministra Pracy Płac i Spraw Socjalnych, któremu Wydział Zatrudnienia służbowo podlega. W przyszłą niedzielę przedstawię jak wygląda sprawa Grzegorza Palki – to samo, to samo.

6 październik 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_pf_13_440 / t.5/ karta:90/

[Stempel:] SZYFROGRAM WYSYŁANY Nr 5627/85      Łódź, 1985.10. 06
PRZYJĘTO 85.10.06
ZASZYFROWANO
T a j n e
[podpis nieczytelny]
egz.poj.

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
W a r s z a w a

M e l d u n e k nr 250/85
dot. sytuacji polityczno – operacyjnej
[…].
– 3 –
karta:92
5. Inicjatywy i działania kościoła rzymsko-katolickiego
W kościele oo Jezuitów pod koniec niedzielnego nabożeństwa o godz.10.00 zabrał głos o.Miecznikowski. Poinformował on zebranych o tragicznej sytuacji Grzegorza Palki, który „dzięki zabie-gom władz“ od 17 miesięcy pozostaje bez pracy. Utrzymuje żonę i 2 dzieci z zasiłku dla bezrobotnych w wysokości około 4 tys.zł. następnie opisał warunki w jakich przebywają w ZK w Łęczycy, Frasyniuk i Śreniowski. Powiedział, że ostatnio zostali oni pobici i umieszczeni w ciemnych celach, bez okryć i w ścisłej izolacji. Stwierdził, iż w związku z takimi ograniczeniami wolności narodu polskiego, zbliżające się wybory są tragiczną farsą i jednym wielkim nieporozumieniem.
Na zakończenie odśpiewano „Boże Coś Polskę“ Podnosząc do góry ręce w kształcie litery „V“. W kościele było około 2,5 tys. osób. Po mszy przed tablicą ks.Popiełuszki / na terenie przykościelnym/ grupa ok.150 osób odśpiewała „Ojczyzna we krwi skąpana“, również z podnoszeniem rąk do góry.
– 4 –
karta:94
[…].
[Sempel:] Z-ca Szefa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych
ds. Służby Bezpieczeństwa w Łodzi
płk T.Cinkowski
[podpis nieczytelny]

8 październik 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_pf_13_440 / t.5/ karta:82/

[Stempel:] SZYFROGRAM WYSYŁANY Nr 5655    Łódź, 1985.10. 08
PRZYJĘTO ________________
ZASZYFROWANO__________
T a j n e
egz.poj.

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
W a r s z a w a

M e l d u n e k nr 252/85
dot. sytuacji polityczno – operacyjnej
[…].
– 3 –
karta:84
1. Ogólna ocena sytuacji w województwie
[…]. W/g wymienionej B.[arbara]Śreniowska – siostra Józefa, przebywającego w ZK Łęczyca] J.Śreniowski nie je już od dłuższy okres czasu – a głodówka ma być protestem wobec braku opieki lekarskiej. Pomimo rzekomego pobicia go przez służbę więzienną chodzi o własnych siłach. Sytuacją J.Śreniowskiego interesował się jezuita S.Miecznikowski, który był w Łęczycy, ale nie umożliwiono mu widzenia z wymienionym. Podobno jednak dowiedział się od Naczelnika, że przeciwko Śreniowskiemu i innym szykowany jest nowy proces za ekscesy w więzieniu.[…].
5. Inicjatywy i działania kościoła rzymsko-katolickiego Dawni właściciele obiektów sakralnych zajmowanych obecnie przez parafię Jezuitów przy ul.Sienkiewicza 60 podjęli
– 4 –
karta:85
starania na drodze administracyjnej mające na celu unieważnienie aktu przekazującego tę placówkę jezuitom. Zakonnicy czynią starania, by zaangażować do sprawy mecenasa Jerzego Biejaka z Warszawy, pracującego w Zespole nr 39 – specjalistę administracyjnego zatrudnionego w bliżej nie określonym ministerstwie. Protestanci dążą do tego, aby mieć pełne prawo własności i obciążyć jezuitów czynszem za korzy-stanie z obiektów przy ul.Sienkiewicza 60. Łódzcy jezuici powiadomili o sprawie o.Janczaka z Warszawy, ktory obiecał umówić delegację reprezentującą tut. dom zakonny z mecenasem Biejakiem.[…].

[Stempel:] ZASTĘPCA SZEFA WOJEWÓDZKIEGO URZĘDU
SPRAW WEWNĘTRZNYCH ds. Służby Bezpieczeństwa w Łodzi
płk T.Cinkowski
[podpis nieczytelny]

12 październik 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_ 00_82_68/ karta:176/
źródło :   ps. Xxxxxx „JAN“          Łódź, 1985-10-12
przyjął : J.Lewsza
miejsce: LS „MIESZKANIE“
czas: g. 18,00–18,30
T A J N E
EGZ.NR 1

Informacja operacyjna
spisana na podstawie ustnej relacji tw „JAN“.

            W dniu 11 bm. na ul.Narutowicza przy Kilińskiego dwukrotnie rzucono ulotki /o godz. 10,30  i godz.15,00/ Podniosłem dwie – w załączeniu. Ulotki leciały z góry, można było odnieść wrażenie, że rzucano je z hotelu.
            W niedzielę 6 bm. na mszy w kościele Jezuitów o godz. 10,00 ks.MIECZNIKOWSKI mówił o swej wizycie w więzieniu w Łęczycy, gdzie zażądał widzenia z naczelnikiem więzienia. Mimo nieprzychylnej postawy naczelnika, uzyskał z nim rozmowę i upominał się w niej o więźniów, którzy są bici przez obsługę więzienia. Złożył też naczelnikowi pismo-protest /w tym temacie/ które drugi egzemplarz przesłał do De.[Departamentu] Więziennictwa Ministerstwa Sprawiedliwości.
           W środę /9 bm./ w kościele Jezuitów ponownie zabrał głos ks.MIECZNIKOWSKI, który przedstawił sprawę zatrudnienia b.działaczy „S“ i członków „S“, którzy mają trudności ze znalezieniem pracy. Do chwili obecnej już 14 osa[ó]b /z 20-tu/ ma zapewnioną pracę. MIECZNIKOWSKI dodał, że ludzie muszą wreszcie zacząć gdzieś pracować, bo kościół nie może w nieskończoność łożyć na ich utrzymanie.
Zapowiedział, iż na mszy w niedzielę 13-go bm. będzie kontynuował wypowiedź w temacie swej wizyty i jej rezultatów w więzieniu w Łęczycy.
Odnośnie nadchodzących wyborów MIECZNIKOWSKI powtórzył słowa Prymasa – „Każdy Polak wie, co ma robić i nie potrzebuje pouczeń“, od siebie dodał, – pouczeń chyba mieliście już dość, niektórzy czują je do dziś na plecach.
Następnie nawiązał do oficjalnych wezwań władz do współpracy z rządem. Stwierdził, że trudno mówić o współpracy z ustrojem, w którym nie szanuje się praw człowieka, a najlepszym tego przykładem jest istnienie komitetów obrony praw człowieka i obywatela. Wyjaśnił, co miało być uzasadnieniem jego wypowiedzi, że gdyby tak nie było, to komitety takie nie miałyby racji bytu.[…].
– 2 –
karta:177
[…]. Następnie zabrał głos Ojciec Szczepan, który oświadczył, że zbiera on fundusze na wykonanie płaskorzeźby ks.POPIEŁUSZKI, która ma być zamontowana na Żoliborzu w Warszawie. Tam też jest ta tablica odlewana. Dodał, że w akcji gromadzenia funduszy bierze udział „cała Polska“.[…].
Sporządz. w 2 egz.                        st.insp.Wydz.III
egz nr 1 – teczka pracy tw            por.Jerzy Lewsza

14 październik 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_00_40_1037 t.3/ karta 57/
Źródło: tw ps. „Piotr“              Łódź, 1985-10-14
Przyjął: T. Grosman
Data: 14.10.1985 r.
Miejsce: Lk „Disco“
T A J N E
Egz.nr 1

INFORMACJA OPERACYJNA
napisana przez

MSZA HARCERSKA
Miejsce: kaplica św.Krzysztofa, parafia jezuicka przy ul.Sienkiewicza w Łodzi.
Czas: niedziela, 13.10.1985 r. między godz.18.25 a godz.19.30. Liczba zgromadzonych: ponad 100 osób, dominowała młodzież w przedziale wiekowym 16-18, ale uczestniczyły również osoby /ok.10/ w wieku lat 50-60. Nie stwierdzono haseł lub okrzyków /pisanych lub mówionych/ o charakterze politycznym, nie stwierdzono kolportażu materiałów o treściach politycznych.
Kapelan-celebrant: ks.Stefan Miecznikowski. Przebieg: treść kazania skupiona była wokół problemu symbolu, znaku i ich znaczenia motywującego dla społecznych grup i ich członków, wyznających wspólne wartości, dążenia: przykładem znaku – sztandar, grupy – jednostka harcerska. Kapłan wychwala kult sztandaru, będącego symbolem i znakiem tak, jak wizerunek świętego dla wiernych. Nie stwierdzono tu otwartych elementów politykujących. W trakcie nabożeństwa ks.Miecznikowski dokonał poświęcenia obrazu „Matki Boskiej“, który będzie stałym rekwizytem mszy harcerskich, które odbywać się będą w każdą pierwszą niedzielę miesiąca /począwszy od listopada/. Wspomniany obraz jest pędzla Barbary Janowskiej, zachęcanej gorąco do namalowania go – o czym powiedział ks.Miecznikowski – przez druhnę Annę Miecznikowską. Ponadto mszy przyświecały dwie intencje: uczczenie działalności 13-tej łódzkiej drużyny harcerskiej oraz modlitwa za powracającą do zdrowia ww. druhnę A.Miecznikowską, mającą się wyróżniać w „…chrześcijańskiej służbie Bogu, ludziom
– 2 –
karta: 59
i Ojczyźnie…“.
Mszę zakończyły komunikaty oraz dwie pieśni harcerskie, w tekstach których łączy się miłość i wierność względem chrześcijańskiego Boga oraz Ojczyzny oraz gloryfikuje się tego pierwszego.

K o m u n i k a t y:
1. W rocznicę „męczeńskiej“ śmierci ks.J.Popiełuszki planuje się na terenie parafii jezuickiej w niedzielę 20.10.br. o godz.10.00 mszę św. /prawdopodobnie w kaplicy św.Krzysztofa, bezpośrednio po mszy – apel na dziedzińcu parafialnym ze złożeniem wieńców i kwiatów pod stojącym tam krzyżem /również przez reprezentację różnych instytucji/. Także w niedzielę 20.10.br. /godzina do ustalenia/ odbędzie się spotkanie z osobą „bardzo bliską ks.J.Popiełuszce“ w sali parafialnej duszpasterstwa akademickiego oraz bezpośrednio po spotkaniu prawdopodobnie w tym samym miejscu – odczytanie fragmentu homilii ks.Popiełuszki i koncert wiolonczelowy.
2. Zapowiedź obchodów 7 rocznicy powołania kard.Wojtyły na papieża /od następnego tygodnia, tj. licząc od poniedziałku 21 bm. – dokładne dane programowe do ustalenia/.

„PIOTR“

U z u p e ł n i e n i e
Zgromadzona młodzież nie występowała w mundurach, brak odznak harcerskich jednostek organizacyjnych.
„PIOTR“

Z a d a n i a
[…]. 2. Udać się w najbliższą środę na kolejne spotkanie w duszpasterstwie o.Jezuitów. […].
Wykonano 3 egz.
Egz. nr 1 – teczka tw                              KIEROWNIK SEKCJI III-B
Egz. nr 2 – sprawa „Lilijka“                     kpt. T.GROSMAN [podpis nieczytelny]
Egz. nr 3 – teczka DA
Opr. T.G./M.P.

15 październik 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_pf_13_440 / t.5/ karta:48/
[brak stempla i podpisu]             Łódź, 1985.10. 15
5846
T a j n e
egz.poj.

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
W a r s z a w a

M e l d u n e k nr 259/85
dot. sytuacji polityczno – operacyjnej
[…].
– 3 –
karta:50
5. Inicjatywy i działania kościoła rzymsko-katolickiego
[…]
– 4 –
karta:51
[…]. W związku z rocznicą śmierci ks.J.Popiełuszki i organizowanymi imprezami w parafiach łódzkich, zwłaszcza w kościele Jezuitów przy ul.Sienkiewicza 60 w dniu 20 bm. Szef WUSW w Łodzi wydał decyzję obligującą poszczególne jednostki SB i MO do działań mających na celu niedopuszczenie do wrogich wystąpień. Tut. Wydział IV m.in. realizować będzie inwigilację nabożeństw odprawianych w intencji ks.Popiełuszki oraz zabezpieczać całość imprezy w kościele Jezuitów. Przewidziana jest rozmowa dyrektora Wydziału ds.Wyznań i naczelnika dzielnicy Łódź-Śródmieście z administratorem parafii Jezuitów – o.Wlazło.[…].

ZASTĘPCA SZEFA WOJEWÓDZKIEGO URZĘDU SPRAW WEWN.
d/s Służby Bezpieczeństwa w Łodzi
płk mgr Jan Jasiński
[podpis nieczytelny]

***

/Źródło: AIPN Ld_pf_13_440 / t.5/ karta:40/
[Stempel:] SZYFROGRAM WYSYŁANY Nr 5880          Łódź, 1985.10.17
PRZYJĘTO ________[brak adnotacji]
ZASZYFROWANO
T a j n e
egz.poj.
[podpis nieczytelny]

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
W a r s z a w a

M e l d u n e k nr 261/85
dot. sytuacji polityczno – operacyjnej
[…].
– 3 –
karta:42
[…]. 5. Inicjatywy i działania kościoła rzymsko-katolickiego
W dniu 1985.10.17 dyrektor Wydziału ds. Wyznań A.Wilkanowski przeprowadził rozmowę z kanclerzem kurii ks.A.Dąbrowskim w sprawie sobotnio-niedzielnych uroczystości w parafiach diecezji łódzkiej w związku z rocznicą śmierci ks. Popiełuszki.
– 4 –
karta:43
Dyr.Wilkanowski stwierdził, iż zapowiadana impreza w parafii Jezuitów przy ul.Sienkiewicza 60 jest potwierdzeniem trwającej bezustannie tendencyjnej działalności o.Miecznikowskiego. Mimo powtarzających się interwencji władz zarówno u prowincjała, ordynariusza jak i kanclerza, o.Miecznikowski nadal wygłasza wrogie kazania, skupia działaczy grup opozycyjnych i inicjuje działania, które mogą godzić w porządek publiczny. Dyr.Wilkanowski zapowiedział zastosowanie wobec o.Miecznikowskiego skuteczniejszych środków administracyjnych w razie niezaprzestania tego rodzaju działalności.[…].
Ks.Dąbrowski[…]. odnośnie niedzielnej uroczystości w parafii Jezuitów zapewnił, że uczestnicy imprezy poświęconej ks.Popiełuszce zbiorą się na dziedzińcu przykościelnym i nie wyjdą na ulicę. Zaznaczył, iż uroczystość ta została zorganizowana na wyraźne życzenie wiernych – mieszkańców Łodzi. […]. Jednocześnie przeprowadzona została rozmowa z administratorem par.Jezuitów – o.Wlazło, nt. poczynań o.Miecznikowskiego. O.Wlazło zgodził się z argumentami przedstawiciela Wydziału ds.Wyznań, lecz przyznał, że z racji pełnionej przez o.Miecznikowskiego funkcji superiora jest bezradny w stosunku do jego działań. Zasugerował przeprowadzenie w tej sprawie rozmowy z prowicjałem o.Opielą, który w dniu 1985.10.28 przybędzie do Łodzi z trzydniową wizytą. Dodał, że prowincjał potrafi sobie poradzić z podwładnymi, którzy sprawiają kłopot.[…].
– 5 –
karta:44
[…]. W dniu 1985.10.15 w parafii Jezuitów odbyło się środowe spotkanie z ramach duszpasterstwa środowisk twórczych z udziałem red.Zielińskiego z „Więzi“, który wygłosił prelekcję pt. „Jan Paweł II widziany oczyma Zachodu“. Zieliński stwierdził, że polski papież jako człowiek modlitwy i wiary jest dla kultury zachodniej zjawiskiem obcym i zupełnie niezrozumiałym. Kościół katolicki na Zachodzie jest jeszcze jedną sprawną organizacją społeczną ocenianą poprzez działania praktyczne, realizowane zgodnie z zasadą użyteczności. Obecny pontyfikat jego w tym kontekście odbierany jest jako wielkie rozczarowanie. W odniesieniu do posoborowych tendencji reformatorskich w kościele Zachód ocenia obecny pontyfikat jako klęskę kościoła katolickiego. Prelegent powiedział także, iż na Zachodzie istnieje generalnie brak zainteresowania osobą i nauką papieża. Spotkanie rozpoczęło się z przeszło godzinnym opóźnieniem. Obecnych było około 300 osób. […].
– 6 –
karta:45
[…].
[stempel:] ZASTĘPCA SZEFA WOJEWÓDZKIEGO URZĘDU SPRAW
WEWNĘTRZNYCH ds. Służby Bezpieczeństwa w Łodzi
płk T.Cinkowski
[podpis nieczytelny]

/Źródło: AIPN Ld_pf_13_440 / t.5/ karta:32/

[Stempel:] SZYFROGRAM WYSYŁANY Nr 5925            Łódź, 1985.10. 20
PRZYJĘTO 85.10.20           18,40
ZASZYFROWANO 85.10.20 19,30
T a j n e
[podpis nieczytelny]
egz.poj.

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
W a r s z a w a

M e l d u n e k nr 263/85
dot. sytuacji polityczno – operacyjnej

[…]. 5. Inicjatywy i działania kościoła rzymsko-katolickiego
    W dniu 29 bm. w kilku łódzkich kościołach odprawiono msze w intencji ks.Jerzego Popiełuszki, z czego w większości jedynie
– 2 –
karta:33
w intencjach wspomniano o 1 rocznicy śmierci. Szerzej temat zabójstwa ks.Popiełuszki był podejmowany w następujących parafiach:
– oo jezuitów, przy ul.Sienkiewicza 60 nabożeństwo odprawił o.S.Miecznikowski, który też wygłosił około 10 min kazanie, którego treść sprowadzała się do stwierdzenia, że ks.Popiełuszko został zamordowany przez nienawiść a pamięć o nim pozostanie na zawsze w sercach Polaków. Odczytano również treść ślubowania abstysencji. W nabożeństwie uczestniczyło około 800 osób. Na placu kościelnym przy grobie symbolicznym ks.Popiełuszki około 30-osobowa grupa osób paliła świeczki. Innych negatywnych elementów nie stwierdzono. […].
– 4 –
karta:35
   W kościele Jezuitów przy ul.Sienkiewicza 60 odbyła się o godz. 10.00 zapowiadana „msza dziękczynna za poświęcenie życia przez ks. Popiełuszkę dla ojczyzny“. Nabożeństwo w asyście kleryków diecezjalnego WSD celebrował i kazanie wygłosił o.Miecznikowski. Wystąpienie ww. jezuity było wyważone i nie zawierało jednoznacznie wrogich akcentów o charakterze społeczno-politycznym. Podkreślił męczeństwo, wytrwałość oraz działalność ewangelizacyjną ks.Popiełuszki. Starał się obalić tezę władz o politykierskiej działalności tego księdza. Po mszy, pod tablicą poświęconą zamordowanemu księdzu, delegacje „Solidarności“ zakładów pracy złożyły wieńce i wiązanki kwiatów. Wśród kilkudziesięciu wymienionych grup znajdowały się m.in. delegacje „Huty Warszawa im. Ks.J.Popiełuszki oraz z parafii św.Stanisława Kostki z Warszawy, a także b. ZR NSZZ „Solidarność“ Ziemi Łódzkiej. Kwiaty złożyli m.in. Słowik, Palka i Kropiwnicki. Uroczystość zakończyła się spotkaniem członków delegacji z o.Miecznikowskim w sali parafialnej. Jezuita zaprezentował wspomnienia o ks.Popiełuszce i fragmenty jego homilii. Następnie odbył się koncert muzyczny w wykonaniu 3-osobowej grupy studentów PWSM. Planowane misterium w wykonaniu aktorów z Wrocławia zostało odwołane z powodu nieprzybycia artystów. W uroczystości wzięła udział delegacja diecezjalnego WSD z wicerektorem ks.Gawrońskim. Frekwencja w kościele – 4,5 tys. osób, pod tablicą – 2,5 tys.
Nie stwierdzono zakłócenia ładu i porządku publicznego. Dokonano nagrań magnetofonowych.[…].
– 5 –
karta:36
[…].
[Stempel:] Z-ca Szefa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych
ds. Służby Bezpieczeństwa w Łodzi
płk T.Cinkowski
[podpis nieczytelny]

***

/Źródło: AIPN Ld_00_40_1037 t.3/ karta: 65/

Źródło: tw ps. „Piotr“       Łódź, 1985-10-20
Przyjął: T. Grosman
data: 20.10.1985 r.
T A J N E
Miejsce: samochód pracownika
Egz.nr 1

INFORMACJA OPERACYJNA

1. Odbyły się następujące uroczystości rocznicowe:
a/ msza św. w kościele od godz.10.00 do ok.11.00 /modlitwa za kapłana J.Popiełuszkę oraz tych, którzy służą kłamstwu i przemocy, „… aby Bóg otworzył im oczy…“, na początku kazania przypomniano najważniejsze wydarzenia z życia i duszpasterskiej działalności ks.J.Popiełuszki/;
b/ bezpośrednio po nabożeństwie odbył się uroczysty apel przy płycie pamiątkowej /pod krzyżem/ na dziedzińcu parafialnym. Delegacje i kilka indywidualnych osób składały kwiaty i wieńce. Liczba dele-gacji wyniosła ok.76. Ks.Stefan Miecznikowski wyczytywał kolejno instytucje, które reprezentowały lub nazwiska indywidualnych osób. Wszystkie delegacje składały hołd w imieniu NSZZ „Solidarność“ dla danej instytucji – świadczyły o tym zapowiedzi ks.Miecznikowskiego oraz napisy na szarfach wieńców. Oto niektóre delegacje:
– Zarząd Regionalny NSZZ „Solidarność“ Ziemi Łódzkiej
– Z[zakłady] P[rzemysłu] O[dzieżowego] „Próchnik“
– NSZZ „S“ Wytwórni Filmów Fabularnych
– „Solidarność“ pracowników bibliotek miejskich
– delegacja uczniów III LO w Łodzi
– delegacja studentów Politechniki Łódzkiej
– delegacja „S“ Instytutu Maszyn Włókienniczych „WIFAMA“
– delegacja „S“ Łódzkich Gumowych Zakładów Doświadczalnych „STOMIL“
– delegacja „S“ Łódzkiej Przędzalni Czesankowej POLANIN[L]“
– delegacja „S“ Huty „Warszawa“ im.ks.J.Popiełuszki
– delegacja duszpasterstwa bojowników AK i WP
– delegacja byłych internowanych z niejakim Barańskim /lub Baranowskim/
karta: 66
– delegacja jezuickiej parafialnej organizacji opieki nad „zwolnionymi z pracy za przekonania“.
     W trakcie nabożeństwa i apelu przy krzyżu wartę honorową pełniły zmieniające się składy, po dwóch bojowników AK lub WP oraz dwóch reprezentantów młodzieży akademickiej.
Ks.St.Miecznikowski zabronił fotografowania delegacji /z wyłączeniem 2-3 fotografów upoważnionych/.
c/ Po zakończeniu apelu na kilka minut przed godz.12.00, zebrani udali się do wielkiej sali parafialnej, gdzie między godz.12.15 a godz.12.39 dokonało się co następuje:
– odczytanie przez ks.Miecznikowskiego wspomnień 3 osób, znajomych ks.Popiełuszki,
– odczytanie przez 3-osobowy zespół aktorski tekstów /lub obszernych ich fragmentów /homilii ks.J.Popiełuszki, w tym homilii z 31.10.1982r. oraz z 29.08.1983r.
Pierwszy odczytany tekst zawierał twierdzenia Popiełuszki o braku poszanowania praw ludzkich w Polsce, drugi – zawierał wezwanie do przełamania w narodzie lęku, co ma być otwarciem bramy do wewnętrznej wolności jednostek i ogółu narodowego. Ta wewnętrzna wolność z kolei, doprowadzić ma do zwalczania przymusu zewnętrznego, wyrażanego w komunistycznym państwie, jego więzieniach i obozach. Trzeci tekst, stanowiący logiczną kontynuację dwóch pierwszych określał NSZZ „Solidarność“ /przez zastosowanie kamuflażowego i wieloznacznego słowa: solidarność/ jako instytucjonalny wyraz przełamywania przez społeczeństwo bariery lęku, wyraz zorganizowanej niezgody na więzienia, rzeko-me obozy oraz m.in. zwalnianie ze stanowisk za „…inne widzenie dobra Ojczyzny…“.
– koncert w wykonaniu 3 muzyków – słuchaczy Łódzkiej Akademii Muzycznej, między godz.12.40 a godz.12.56.
     Całość trwała od ok.godz.10.00 do godz.12.56.
2. Informacje o zebranych:
a/ liczebność: ściśle wypełniony dziedziniec parafialny /po apelu do sali parafialnej udało się kilkaset osób /ok.500 lub więcej/;
b/ zachowania: brak okrzyków i haseł, brak transparentów, prowadzono
– 2 –
karta: 67
sprzedaż pamiątkowych znaczków /załączam/. Wznoszono na otwartej przestrzeni dziedzińca palce w znaku „V“, podczas śpiewania 3-ech pieśni religijno-narodowych:
1. do melodii „Nie rzucim ziemi“
2. „Boże, coś Polskę…“
3. „My chcemy Boga“.

U z u p e ł n i e n i e
a/ treść nabożeństwa, a w nim homilii ks.Stefana Miecznikowskiego, była nagłośniona i możliwa do odbioru na dziedzińcu parafii oraz w jej bezpośrednim sąsiedztwie;
b/ prelekcji środowej w dniu 23.10.1985r. nie będzie;
c/ ustalono, że obecny był Jerzy Kropiwnicki oraz Zbigniew Natkański [podkreślono odręcznie] /absolwent historii UŁ/;
d/ jednym z pełniących wartę honorową był nieznany mi z nazwiska student Wydz.Prawa, znany z działalności w SS [Samorządu Studenckiego] UŁ [Uniwersytetu Łódzkiego] – rysopis: wysoki, włosy kręcone blond, miał czapkę uniwersytecką.
   W zaobserwowanych trzech zmianach warty uczestniczyło także troje młodych ludzi w harcerskich czapkach, pozostała część ubioru nie stanowiła części munduru /również polowego/.
„PIOTR“

   Grupa trojga aktorów przybyła z kilkunastominutowym opóźnieniem, przyczyną którego miał być, jak powiedział ks.Miecznikowski – wypadek po drodze.
„PIOTR“

U w a g a
            Z uwagi na incydentalny charakter spotkania nie zlecono tw nowych zadań. Aktualnymi zostają zadania zlecone na poprzednim spotkaniu. Za znaczki tw zapłacił 250 zł. /dwieście pięćdziesiąt zł./.
[podpis por.Krzywańskiego z datą 1985-10-13]
Kpt. T.GROSMAN
[podpis nieczytelny]

23 październik 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_pf_13_440 / t.5/ karta:23/
[Stempel:] SZYFROGRAM WYSYŁANY Nr 5992             Łódź, 1985.10. 23
PRZYJĘTO 85.10.23       15,20
ZASZYFROWANO 85.10.23 16,00
T a j n e
[podpis nieczytelny]
egz.poj.

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
W a r s z a w a

M e l d u n e k nr 266/85
dot. sytuacji polityczno – operacyjnej

1. Ogólna ocena sytuacji w województwie
[…]. Uzyskaliśmy informacje, że grupa osób działająca w nielegalnym tzw. Społecznym Komitecie Pamięci J.Piłsudskiego doprowadziła do wytworzenia tablicy z brązu poświęconej Piłsudskiemu. Tablica ta, w pierwotnym założeniu powinna być gotowa na 12 maja br. /50 rocznica śmierci Piłsudskiego/, ale zarówno ten termin jak i później planowany 12 bm. nie zostały dotrzymane. Należy przeto się spodziewać, że odsłonięcie tablicy nastąpi 11 listopada. Miejscem, gdzie ma być ustawiona tablica jest nawa w kościele jezuitów, gdzie ma również powstać kącik pamięci Piłsudskiego. W całość przedsięwzięcia zaangażowany jest S.Miecznikowski oraz Andrzej Ostoja-Owsiany. Dążymy do ustalenia miejsca przechowywania ww. Tablicy. […].
– 3 –
karta:25
[…].
5. Inicjatywy i działania kościoła rzymsko-katolickiego
   Z uzyskanej drogą operacyjną informacji wynika, że Władysław Barański – członek b.tzw. Społecznego Komitetu Pamięci J.Piłsudskiego i sympatyk nielegalnych ugrupowań opozycyjnych czyni starania o nawiązaniu kontaktu z o.Miecznikowskim z parafii jezuitów przy ul.Sienkiewicza 60, by namówić ww. zakonnika do rozpropagowania wśród wiernych wiadomości o głodówce Józefa Śreniowskiego, przebywającego w ZK Łęczyca. Protest ten ma być reakcją na rzekome bicie go przez funkcjonariuszy służby więziennej oraz celowe i uporczywe odmawianie przez władze ZK udzielenia zezwoleń rodzinie Śreniowskiego na widzenie się z nim. Podjęto działania do udaremnienia tej inicjatywy.[…].
[podpis nieczytelny]

24 październik 1985r.

/Źródło: BU_0_40_608_277/ karta:127/

Łódź, 1985.10.24
T A J N E
Egz. Nr 1…

N O T A T K A   S Ł U Ż B O W A
dot. parafii oo.Jezuitów

   Z Wydziału d/s Wyznań Urzędu Miasta Łodzi otrzymaliśmy informację, że dn. 17 bm. przeprowadzono rozmowę z administratorem parafii oo.Jezuitów o.Józefem Wlazło. Dotyczyła ona negatywnej politycznie działalności o.Stefana Miecznikowskiego.
Proboszcz stwierdził, że on nie jest na tyle kompetentny, aby mógł wpłynąć na postawę o.Miecznikowskiego. Jednocześnie dodał, że będą w Łodzi przełożeni z Kurii Prowincjalnej Prowincji Mazowiecko-Warszawskiej o.Jezuitów: Prowincjał o.Stanisław Opiela i Asystent Generalny o.Wojciech Koprowski.
   O powyższym poinformowano tow.Dubielisa z Wydz.III Dep.IV MSW uzyskując jednocześnie następujące dane:
1/ w/wym. przełożeni Jezuitów będą w Łodzi w terminach:
   od 28bm. do 30 bm. w klasztorze przy ul.Sienkiewicza 60,
   od 31bm. do 01.11. w klasztorze przy ul.Skłodowskiej 22.
2/ w kilku województwach zorganizowano spotkania przedstawicieli władz administracyjnych z przełożonymi zakonu nt. negatywnej działalności Jezuitów i przyniosły one pozytywny skutek.
Wskazane byłoby zatem przeprowadzenie rozmowy również w waszym przypadku.
W związku z powyższym Kierownictwo tut. Wydz.IV poinformowało KŁ PZPR i UM Łodzi o nega-tywnej sytuacji operacyjno-politycznej w łódzkim klasztorze oo.Jezuitów. Jednocześnie sugerując zorgani-zowanie spotkania z przełożonymi Zakonu. Głównym celem rozmowy byłoby przedstawienie negatywnej politycznie działalności łódzkich jezuitów, a szczególnie o.Stefana Miecznikowskiego.
Uwaga: Proponuję drugi egzemplarz notatki przesłać do Dep.IV MSW celem włączenia ——— do sprawy kontrolnej krypt. „Niepoprawny“.
– 2 –
Karta: 127/verte
Wyk. w 2 egz.
Egz. nr 1 – s.o.r. „Niepoprawny“
Egz. nr 2 – s.kontrolna w Dep.IV
Opra. i druk M.J.
opracował insp. Wydz. IV
por. M.Jackowski
[podpis nieczytelny]
[Adnotacja: W/g oświadczenia prac. Wydz. d/s Wyznań ob.Czyżykowskiego z chwilą wyjazdu prowincjała w dn 29-31, prezydent Tow. [nieczytelne] postanowił informować go telefonicznie].
[podpis nieczytelny]

26 październik 1985r.

/Źródło: BU_0_40_608_277/ karta:128/
Łódź, 1985.10.26
opracował: por. M.Jackowski
T a j n e
Egz. Nr 1..

N O T A T K A   S Ł U Ż B O W A
dot. działalności o.Stefana Miecznikowskiego w okresie 13-26 bm.

Dnia 13 października br. o.Stefan Miecznikowski w kościele oo.Jezuitów w Łodzi odprawił mszę zamówioną przez „Solidarność“ Zakładów „Wifama“. Intencja mszy:
1/ w rocznicę powstania Komisji Edukacji Narodowej,
2/ za Ojczyznę wolną od krzywd i niesprawiedliwości,
3/ za aktywność członków „Solidarności“ Polskiego Związku Motorowego.
Kazanie wygłoszone przez w/wym. poświęcone było 1–rocznicy śmierci ks.Jerzego Popiełuszko. M.innymi w kazaniu Jezuita przytoczył słowa L.Wałęsy wypowiedziane na pogrzebie ks.Popiełuszko: „Solidarność żyje – bo ty za nią życie oddałeś“. Następnie stwierdził, że ofiara z życia ks.Jerzego i św. Maksymiliana Kolbego zobowiązuje wszystkich do czujności i trzeźwości. Apelował o abstynencję.
Poinformował wiernych, że:
-19 bm. w Piotrkowie Tryb. o godz. 18,30 w kościele oo.Jezuitów przy ul.Pijarskiej 4 odbędzie się odsłonięcie tablicy upamiętniającej ks.Popiełuszko,
-19 bm. w tut. kościele oo.Jezuitów zostanie odprawione nabożeństwo pokutne ze ślubowaniem abstynenckim połączone xx z wpisywaniem nazwisk do księgi trzeźwości i wręczeniem odznak.
Dla osób, które złożą ślubowanie przewiduje się regularne spotkania. Na zakończenie mszy o.Miecznikowski dodał: „pewnie oczekujecie, abym coś na temat wyborów powiedział. Nie wiem, kto by miał jeszcze wątpliwości w tej świątyni, jakie są obowiązki chrześcijanina w obecnej rzeczywistości, to niech pójdzie do wróżki czy jakiegoś proroka. Ja nie będę mówił. Uważam, że byłoby to zupełnie zbyteczne. Nie tylko podaję zasady życia chrześcijańskiego, ale
– 2 –
karta:129
i podaję fakty, jakie towarzyszą naszej rzeczywistości. Każdy, kto ma umysł otwarty i sumienie odpowiedzialne, wie jak postąpić. Zresztą bym was chyba uraził, gdybym mówił „ co robić“.
W nabożeństwie uczestniczyło ok.2 tyś. osób. Odśpiewano „Boże coś Polskę…“ z unoszeniem palcy w geście „V“. Tego samego dnia wieczorem o.Miecznikowski celebrował mszę „harcerską“ w kaplicy św. Krzystofa. Intencje:
1/ w 50 rocznicę poświęcenia sztandaru 13 Drużyny Harcerskiej z Łodzi,
2/ w intencji poświęconego obrazu Matki Boskiej, który ma towarzyszyć spotkaniom harcerzy,
3/ za zdrowie i bożą opiekę nad druhną Anną Miecznikowską.
Homilia dot. harcerskiej działalności dla dobra Ojczyzny, zakonnik przytoczył historię harcerstwa. Całość bez wrogich akcentów. Powtórzył komunikaty ze swojej mszy porannej odprawianej w kościele. Mszę zakończono odśpiewaniem pieśni „religijno-harcerskiej“ i jednej zwrotki „Boże coś Polskę…“ bez gestu „V“. Obecnych było ok. 400 osób w tym dwoje młodych ludzi w mundurach harcerskich.
    W ramach tzw. „spotkań środowisk“ Duszpasterstwa Środowisk Twórczych 16 bm. red.Zieliński z „Więzi“ wygłosił prelekcję pt.“Jan Paweł II widziany oczyma zachodu“. W swym wystąpieniu red. stwierdził, że polski papież jako człowiek modlitwy i wiary jest dla kultury zachodniej zjawiskiem obcym i zupełnie niezrozumiałym. Istnieje tam /na zachodzie/ generalny brak zainteresowania osobą i nauką obecnego papieża. (podkreślenie odręczne).W/g prelegenta kościół na zachodzie jest traktowany jako jeszcze jedna organizacja oceniana poprzez swoje działania praktyczne, realizowane zgodnie z zasadą użyteczności. Obecny pontyfikat jest w tym kontekście odbierany jako wielkie rozczarowanie.
Obecnych na spotkaniu ok. 300 osób.17 bm.
    Z inspiracji tut.Wydz. IV odbyło się spotkanie w Wydz. d/s Wyznań U.M. Łodzi z administratorem parafii oo.Jezuitów. Głównym tematem była negatywna politycznie działalność o.Stefana Miecznikowskiego. Administrator o.Józef Wlazło stwierdził, że on nie dostrzega aby nabożeństwa i uroczystości organizowane przez o.Stefana miały negatywny wydźwięk. A ponadto on nie jest na tyle kompetentny, aby zmienić postawę o.Miecznikowskiego. Zasugerował, aby władze zwróciły się z tym problemem do przełożonych zakonu Prowincjała o.Stanisława Opieli i Asystenta Generalnego o.Wojciecha Koprowskiego, którzy mają niebawem przebywać w Łodzi.
W związku z powyższym Kierownictwo tut. Wydz. IV poinformowało KŁ PZPR i U.M. Łodzi o sytuacji operacyjno-politycznej w klasztorze Jezuitów
– 3 –
karta:130
z sugestią zorganizowania spotkania z przełożonymi zakonu, którzy będą w Łodzi w dniach 28-10. 11.br. Wieczorem 19 bm. o.Miecznikowski odprawił mszę „pokutną“ w intencji ks.Jerzego Popiełuszko[i].
    W 10 minutowym kazaniu stwierdził m.innymi, że ks.Popiełuszko został zamordowany przez nienawiść a pamięć o nim na zawsze pozostanie w sercach Polaków. Następnie ok.50 osób / w tym J.Kropiwnicki/ złożyło ślubowanie abstynenckie. Treść ślubowania jest następująca: „kierując się nauką kościoła oraz wypełniając przesłanie programu NSZZ „Solidarność“, biorąc na świadków zgromadzonych tutaj ludzi, w obliczu Boga przyrzekam trzeźwość i powstrzymywanie się od wódki i innych napojów alkoholowych na okres… Przyrzeczenie swoje składam w intencji otrzeźwienia narodowego, w intencji powstrzymania postępującej degradacji społeczeństwa oraz w intencji obrony godności człowieka, tak mi dopomóż Bóg“. W nabożeństwie uczestniczyło ok.800 osób. Następnego dnia w asyście kleryków z diecezjalnego WSD o.Miecznikowski odprawił mszę „ dziękczynną za poświęcenie życia przez ks.Jerzego xxxx Popiełuszko[i] dla Ojczyzny“. Wystąpienie jezuity w czasie mszy było wyważone i nie zawierało jednoznacznie wrogich akcentów o charakterze polityczno-społecznym. O.Miecznikowski starał się obalić tezę władz o politykierskiej działalności ks.Jerzego Popiełuszko[i]. Po mszy pod tablicą poświęconą zamordowanemu księdzu delegacje „Solidarności“ Zakładów Pracy złożyły wieńce i wiązanki kwiatów. Wśród kilkudziesięciu wymienionych grup znajdowały się m. innymi delegacje: Huty Warszawa im.ks.Jerzego Popiełuszki, parafii św.Stanisława Kostki z Warszawy, a także były ZR NSZZ „Solidarność“ Ziemi Łódzkiej. Kwiaty złożyli również A.Słowik, G.Palka i J.Kropiwnicki. Następnie odbyło się spotkanie delegacji z o.Miecznikowskim w sali parafialnej im.Jerzego. Jezuita zaprezentował wspomnienia o ks.Popiełuszko i fragmenty jego homilii. Następnie odbył się koncert muzyczny w wykonaniu 3 osobowej grupy studentów z PWSM. Planowane misterium w wykonaniu aktorów z Wrocławia zostało odwołane z powodu nieprzybycia artystów. Ilość wiernych – w kościele 4,5 tys. – pod tablicą 2,5 tys. osób. […]. Ponadto uzyskaliśmy informację, że Ambasada Brytyjska zamierzała skierować na ręce o.Miecznikowskiego pismo z podziękowaniem [podkreślenie odręczne]. Związek z powyższą sprawą mają prawdopodobnie: I i III Sekretarz Ambasady oraz Małgorzata WAWAK /b.d.b./.ą
[dopisek: Za co?]
opracował: por. M.Jackowski

/Źródło: AIPN Ld_pf_13_440 / t.5/ karta:12/
[Stempel:] SZYFROGRAM WYSYŁANY Nr 6060                  Łódź, 1985.10. 27
PRZYJĘTO __________[brak adnotacji]
ZASZYFROWANO_____[ j/w ]
T a j n e
[podpis nieczytelny]
egz.poj.

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
W a r s z a w a

M e l d u n e k nr 273/85
dot. sytuacji polityczno – operacyjnej
[…].
– 2 –
karta:2
[…]. 5. Inicjatywy i działania kościoła rzymsko-katolickiego
W dniu 1985.10.30, podczas spotkania organizowanego w ramach duszpasterstwa środowisk twórczych w parafii Jezuitów przy ul.Sienkiewicza 60 zaprezentowany został montaż poezji, prozy i publicystyki w wykonaniu aktorów: M.Chwalibóg i K.Kumora. Artyści przedstawili m.in. teksty Herberta, Wyszyńskiego i Popiełuszki. W spotkaniu uczestniczyło około 200 osób. Wrogich zachowań nie odnotowano. Następna prelekcja w dniu 1985.11.06 ma się odbyć z udziałem dr Jerzego Kropiwnickiego – b.czołowego działacza ZR NSZZ „Solidarność“ Ziemi Łódzkiej – który omówi problem „więźniów politycznych w PRL“. Natomiast w najbliższą niedzielę, tj. dnia 1985.11.03. o godz. 10.00 w kościele Jezuitów odprawiona zostanie msza w intencji więźniów politycznych.[…].
– 3 –
karta:3
[…].
[Stempel:] ZASTĘPCA SZEFA WOJEWÓDZKIEGO URZĘDU
SPRAW WEWNĘTRZNYCH ds. Służby Bezpieczeństwa w Łodzi
płk T.Cinkowski
[podpis nieczytelny]

31 październik 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_00_40_1037 t.3/ karta 68/
Źródło: tw ps. „Piotr“
Łódź, 1985-10-31
Przyjął: T. Grosman
Data: 31.10.1985 r.
T A J N E
Miejsce: Lk „Disco“
Egz.nr 1

INFORMACJA OPERACYJNA
napisana przez tw

    Wieczór „spotkania z poezją“ zorganizowany przez Duszpasterstwo Środowisk Twórczych – środa – 30.10.1985r.
1. Czas i miejsce akcji, organizatorzy, osoba prowadząca oraz zaproszone osoby wypełniające rolę lektorów. Tytuł programu.
Kolejny cykliczny wieczór środowy na terenie prafii jezuickiej odbył się w środę 30.10.1985r., między godz.19.20 a godz. 20.12, w parafialnej sali teatralnej im. ks.Popiełuszki przy ul.Sienkiewicza 60 w Łodzi.
„Spotkanie z poezją“ zorganizowane zostało jak zwykle przez Łódzkie Duszpasterstwo Środowisk Twórczych. Osobą prowadzącą wieczór była kobieta w wieku ok.50 lat, średniego wzrostu, w okularach, o posiwiałych włosach. Jej aktywność stwierdzam tu po raz pierwszy.
Treść programu poetyckiego przekazało zgromadzonym dwoje aktorów warszawskich: Maria Chwalibóg i Krzysztof Kumor. Tytuł programu: „Miłujcie nieprzyjacioły swoje“.
2. Informacje o słuchaczach programu poetyckiego. Liczebność, wiek, zachowania.
Liczba zebranych nie przekroczyła 200 osób. Wśród zgromadzonych obecny był ks.Stefan Miecznikowski. Dominowały osoby w wieku od 25 do 50 lat; wielu stałych bywalców /nieznane nazwiska/. Nie stwierdzono wznoszenia jakichkolwiek haseł i okrzyków. Nie stwierdzono także rozpowszechniania wśród zebranych /w sali i poza nią/
karta: 69
materiałów propagandowych politycznie opozycyjnych. Przybyłych aktorów żegnano długotrwałym oklaskiwaniem /audytorium powstało /.
3. Treść programu
     Na wieczór poetycki składało się jedynie wystąpienie wspomnianych aktorów, Prowadzącą(a) spotka-nie zamknęła je ogłoszeniami, oznajmiając brak części dyskusyjno-uzupełniającej; brak protestu z sali. Taki przebieg wieczoru uzasadniony został powinnością pozostania i rozstania się w reflekc(s)ji nad przekazanymi w programie ideami. Tak więc wystąpienie aktorów trwało od godz. ok.19.20 do godz. 20.12.
   Maria Chwalibóg i Krzysztof Kumor starannie przygotowali się do swych ról. M.Chwalibóg recytowała teksty poetyckie i religijne, natomiast K.Kumor wplątał w tę recytację odczytywane przez siebie fragmenty „Pisma Świętego“ oraz teksty pamiętników, listów oraz homilii Z.I.[Józefa Ignacego] Kraszewskiego, kardynała Stefana Wyszyńskiego oraz ks.J.Popiełuszki /m.in./. Całość programu stanowiła syntezę filozoficzno-historyczną, która sugeruje odbiorcy, że chrześcijańska koncepcja walki bez poczucia nienawiści i chęci zemsty oraz zgnębienie fizyczne i próba zgnębienia narodu polskiego przez Rosję carską i Związek Radziecki stanowią spójny ciąg logiczny i historyczny w dziejach narodu polskiego i jego państwowości. Treści odtwarzane/sugestywnie przez aktorów były tak dobrane, że jedno-znacznie określały wszelkie formy państwowości narodów Rosji /od XVII w. do dziś /, mianem najgroźniejszego wroga państwa polskiego i jego społeczeństwa. Kolejność tych tekstów powoduje taką interpretację że aparat państwa rosyjskiego i radzieckiego, grzebiąc własne narody, modyfikuje jedynie nieprzerwany proces wynaradawiania Polaków, czyniąc go coraz bardziej perfidnym, z konieczności utajonymi i coraz mocniej nasyconym nienawiścią oprawcy wobec ofiary. Syntetyczne przedstawienie toku niewoli i walki Polaków z „azjatyckim barbarzyństwem“ w imię „kultury europejskiej“ zespolone zostało z postulowaną od początku tej walki filozofią oporu
– 2 –
karta: 70
i z wezwaniem do kontynuacji tej i takiej walki.
Teksty czytane przez Kumora i mówione przez Chwalibóg wydają się stanowić dwie jakościowo różne i uzupełniające się części. K.Kumor „ukazał“:
1/ rozwój koncepcji carskiego i „sowieckiego“ wynaradawiania Polaków i 2/ szkodliwość utożsamiania równie terroryzowanego narodu rosyjskiego i radzieckiego z jego państwowością. M.Chwalibóg, natomiast akcentowała tekstami konieczność walki opierającej swój sens i charakter na chrześcijańskiej zasadzie moralnej „miłowania nieprzyjaciół“.
Teksty /niektóre/ odczytane przez K.Kumora wg kolejności:
1. Słowa jednego z apostołów chrześcijańskich, o konieczności zachowania postawy i działania pośredniego między ucieczką i strachem, a nienawistną i pałającą chęcią zemsty agresją.
2. List Z[J.] .I.Kraszewskiego, napisany w Paryżu w latach 60-tych XIX w. mówiący o konieczności walki z rosyjską ekspansją polityczną i kulturową. Mowa o analogicznym względem Polaków upośledzeniu politycznym i społecznym narodu rosyjskiego: obalenie władzy carskiej i uwolnienie Polaków i Polski przez oba narody jest warunkiem zmycia z Rosjan piętna zbrodni i hańby. Kraszewski wybacza Rosjanom wszelkie polskie krzywdy od nich doznane, widząc ich wynikanie z upośledzenia Rosjan przez ich aparat państwa.
3. Tekst jednego z polskich dostojników kościelnych /1908r./: Mowa była tu o zastąpieniu masowego wywożenia kibitkami na Sybir polskiej młodzieży metodą „pozostawienia jej w domach pod nadzorem“; na miejsce fizycznego przymusu następuje taktyka deprawacji młodego pokolenia szpiegostwem oraz demoralizowania narodowego przez kłamliwą literaturę i historię. Odczytanie tekstu w mowie niezależnej w czasie teraźniejszym i przedstawienie jej autora oraz czasu napisania dopiero po zakończeniu cytowania sugerowało odnoszenie się słów z okresu rozbiorów do dzisiejszej sytuacji politycznej; ten sposób czytania odnosi się do wszystkich przytoczonych tekstów dziewiętnastowiecznych.
4. Akt ogłaszający powstanie styczniowe z dnia 23.01.1863r.
    a/ apoteoza zbrojnej walki i „kilkudziesięciu tysięcy najdzielniejszych“
karta: 71
b/ odezwa do narodu rosyjskiego, będąca wezwaniem do walki ze wspólnym wrogiem – caratem.
5. Homilia ks.J.Popiełuszki z marca 1983r.
Ukazanie systemu władzy komunistycznej jako niekonsekwentnego, zakłamanego, opartego na „czerwonym ołówku cenzury“, gdzie każdy, coraz gorszy okres okrzykiwany jest przez propagandę partyjną słowami: „jest dobrze, będzie jeszcze lepiej“, gdzie coraz dłuższe przemówienia odpowiadają coraz większym kolejkom, w którym symbolem robotniczego poświęcenia szafuje się na „nylonowych sztandarach“, gdzie „antyfaszysta występuje przeciwko antyfaszyście“, gdzie wszelkie organizacje zawierają w swych nazwach utajniony przymiotnik typu „przymusowy“, „potulny“ itd. gdzie zawsze gotowa jest do powrotu „zabalsamowana mumia Stalina“.
6. Homilia ks.J.Popiełuszki z 19 października r.
   Mowa o prawdzie, jej nieuniknionym zwycięstwie nad kłamstwem i złem /ogólnie/. Posumowując pozwalam sobie stwierdzić, że ogólne, ponadczasowe sformułowania filozofii chrześcijańskiej, zostały perfidnie zilustrowane walką narodu polskiego o niepodległość, która trwać ma od XVIII w. do dziś i w której jedynym wskazywanym wrogiem jest szeroko rozumiane państwo rosyjskie oraz jego systemowa i okupacyjna agenda w postaci polskich władz komunistycznych /w podtekście/. Zestawienie na zasadzie tematycznego związku i historycznej ciągłości aktu powstania listopadowego z artykułami oskarżający-mi ks.Popiełuszki, stanowi postulat do traktowania ZSRR jako okupanta, a władz PRL jako kolaborującego aparatu zdrady narodowej. Z zestawienia tekstów zaprezentowanych w wieczorze wypływa wniosek o potrzebie kontynuacji walki narodowej – zgodnie z moralnością religijną, ale – jednak walki.
Ogłoszenia:
W ramach tygodnia problematyki więźniów politycznych odbędzie się w środę 06.11.1985r. o godz. 19.00 w sali teatralnej im.ks.J.Popiełuszki przy ul.Sienkiewicza 60
– 3 –
karta: 72
w Łodzi kolejne spotkanie środowe, tym razem z dr Jerzym Kropiwnickim z Łodzi; wygłosi on wykład pt. „Więźniowie polityczni w Polsce dziś“.
Inne formy programowe t.w.p. na terenie parafii zostaną zapowiedziane na mszy niedzielnej 03.11.1985r. o godz.10.00.
„PIOTR“

U z u p e ł n i e n i e
W gablocie koło sali teatralnej umieszczono książkę Reinholda Niebuhra „Poza tragizmem“ wydaną przez „Znak“. Wywieszono obok niej recenzję napisaną przez K.Miszalskiego [podkreślenie odręczne] w ramach tzw. „Witryny 60“.
Wśród ogłoszeń: „Wspólnota Odnowy w Duchu Świętym“ – „Kanaan“ – spotkanie w sali św.Ignacego w każdy wtorek o godz.19.15. Wiersz o Katyniu nieznanego autora.
„PIOTR“

Z a d a n i a
1/ Na następne środowe spotkanie udać [się] na pół godziny wcześniej w celu ewentualnego nawiązania kontaktu z o.Miecznikowskim. /legendę omówiono z tw szczegółowo/.
[…].
„PIOTR“

Wykonano 2 egz. + 1 wyc.
Egz. nr 1 – teczka tw
Egz. nr 2 – teczka DA „Kanaan“                       KIEROWNIK SEKCJI III-B
Wyc. – Wydział III-I SUSW                              kpt. T.GROSMAN
Opr. T.G./M.P.                                                  [podpis nieczytelny]

4 listopad 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_pf_13_440 / t.6/ karta:3/

[Stempel:] SZYFROGRAM WYSYŁANY Nr 6176
Łódź, 1985.11. 04
PRZYJĘTO   85.11.04.    16.00
ZASZYFROWANO 85.11.04.   17.00
T a j n e
[podpis: Szabłowski]
egz.poj.

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
W a r s z a w a

M e l d u n e k nr 276/85
dot. sytuacji polityczno – operacyjnej

1. Ogólna ocena sytuacji w województwie
   […]. Środowisko KPN rozpoczęło już agitację mającą na celu rozpowszechnianie idei wzięcia udziału w imprezach dot. rocznicy 11-go listopada w rejonie kościoła jezuitów oraz pod tablicą
– 2 –
karta:4
J.Piłsudskiego przy ul.Wschodniej w Łodzi.
– 3 –
karta:5
[…]. W kościele przy ul.Sienkiewicza 60 w dniu 3 bm. o godz. 10.00 celebrujący mszę i głoszący kazanie o.Stefan Miecznikowski stwierdził m.in.: „Przy władzy są osoby, które nic nie mają wspólnego z katolicyzmem, mówią oni: „Wy wpatrujecie się w niebiosa, a my urządzamy świat tak jak nam to odpowiada i urządzają. Nie można czekać, że aniołowie uporządkują w tej Polsce nasze sprawy społeczne, kulturowe, polityczne. Dzięki Bogu są tacy ludzie, którzy biorą na siebie odpowiedzialność za to święte dziedzictwo, któremu na imię Polska, lecz niestety liczni spośród nich nie działają swobodnie, obezładnieni, przymusowo milczący, bezprawnie i bezzasadnie skazani, siedzą za kratami. Zresztą to pozwalanie lub niepozwalanie rozpleniło się na gruncie absurdalnego przekonania, że jedni są właścicielami tego kraju a inni tylko wyrobnikami. Czy Polska jest czyjąś własnością? Ale wrócimy do tych co siedzą. Gdy wobec przeciwnika zawodzą racje, sięga się po jego przymusową izolację, jednak argument siły, przemocy wobec sumienia i rozumu ludzkiego jest rozwiązaniem żałosnym, stanowi przyznanie się do porażki, a w dalszej perspektywie zapowiada klęskę. Więźniami politycznymi nie wyjątkowo, ale bardzo często są najczęściej patrioci, społecznicy wszystkich kręgów i orientacji. Ogłaszam więc tydzień więźniów sumień, ~~więźniów sumień~~ [przekreślone] więźniów w pomocy. W Łodzi oraz całym kraju wzrosła liczba więźniów sumienia, więźniów przekonań. Szacuje się ich na około 350, 350 ludzkich dramatów, 350 krzywd, cierpień wobec których społeczeństwo
– 4 –
karta:6
nasze jest za bardzo obojętne. Mówi się o amnestii, a przecież samo ich istnienie jest plamą na systemie, który sprawuje władzę, nie można uwięzić sumienia i głosu ludzkich przekonań. Wtrącanie do więzień przeciwników ideologii, gdy dzieją się nadużycia, które pozostają bezkarne, fakt ten pozostawia rozległy cień na wymiar sprawiedliwości. A teraz podam przykład Marka Adamowicza, studenta WSP w Szczecinie, który odbywając służbę wojskowo[ą] odmówił złożenia przysięgi wojskowej, nie zgadzał się z jej rotą, bo w tej rocie jest zadanie podporządkowane się jakimś sojuszom, czy też panującemu systemowi. Został skazany na 2,5 roku pozbawienia wolności za uchylanie się od służby wojskowej, a przecież on się nie uchylał“. W ogłoszeniach o.Miecznikowski podał rozkład obchodów tygodnia więzionych za przekonania:
–   1985.11.03 o godz. 16.00 uroczystości przy grobie o.Tomasza Rostworowskiego za ogłoszenie prawdy przypłacił 6-letnim więzieniem.
–   1985.11.04 różaniec za więźniów sumień, w szczególności głodującego od miesiąca działacza łódzkiego Józefa Śreniowskiego.
– 1985.11.06 prelekcja na temat więźniów sumień byłego więzionego działacza „S“ Jerzego Kropiwnickiego.
–   1985.11.10 wmurowanie tablicy poświęconej Józefowi Piłsudskiemu oraz składanie kwiatów /więziony za przekonania/.
Imprezy będą zabezpieczone operacyjnie. Wystąpienie zostało nagrane na taśmie magnetofonowej. Po zakończeniu nabożeństwa grupa około 40 osób przy tablicy Popiełuszki paliła świece oraz śpiewano pieśni. Zakłóceń porządku publicznego nie stwierdzono. W dniu 3 bm. o godz.16.00 na łódzkim cmentarzu na Dołach przy grobie Jezuitów odbyła się uroczystość związana z rocznicą śmierci o.Tomasza Rostworowskiego. Uczestniczyło w niej 6 jezuitów z łódzkich domów zakonnych, 5 sióstr zakonnych i około 200 osób cywilnych – w większości kobiety w starszym wieku. Okolicznościowe wystąpienie miał o.S.Miecznikowski, który przedstawił życie i działalność duszpasterską o.Rostworowskiego. Jednoznacznie wrogich akcentów politycznych wystąpienie nie zawierało. W dniu 6 bm. podczas środowej prelekcji dr J.Kropiwnickiego w parafii oo jezuitów, przy ul.Sienkiewicza 60 – wg zapowiedzi o.S.Miecznikowskiego przekazanej na nabożeństwie w minioną niedzielę – zebranym ma zostać przedstawiony „Apel“ podpisany przez 70 przedstawicieli świata nauki i kultury polskiej wzywający do:
– 5 –
karta:7
– wprowadzenia prawnego statusu „więźnia sumienia“,
– poprawy warunków życia w więzieniach,
– uwolnienia więzień i aresztów wszystkich „więźniów sumienia“ i umożliwienie im powrotu do normalnego życia,
– powstrzymanie fali ustawodawstwa i działań represyjnych oraz rozpoczęcia procesu demokratyzacji życia publicznego,
–   wszczęcie dialogu ze społeczeństwem i realizacji podmiotowych aspiracji Polaków.
~~Informacja potwierdzona~~. ~~Spotkanie zostanie zabezpieczone opera-cyjnie~~ [przekreślenie].[…].

[Stempel:]ZASTĘPCA SZEFA WOJEWÓDZKIEGO URZĘDU
SPRAW WEWNĘTRZNYCH ds. Służby Bezpieczeństwa w Łodzi
płk T.Cinkowski
[podpis nieczytelny]

5 listopad 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_ 00_40_1337 t.2/ karta:16/verte/

[odręczne pismo]
Łódź, dn. 1985.11.05
Źródło: tw ps. „Andrzej“
Przyjął: ppor.P.Rusin
Miejsce: mieszkanie
Tajne
Data:     1985.11.05
egz.pojed.
Czas: 12,00 -13,00

Informacja agenturalna
spisana z ustnej relacji t.w. ps. „Anna“
     W trakcie spotkania poinformowała o swoim pobycie w dn. 3 listopada br. o godz.10,00 na mszy w kościele Jezuitów przy ul.Sienkiewicza. Tw choć jest osobą wierzącą stwierdziła, że była zbulwersowana postawą wiernych, którzy modlili się w intencji więźniów politycznych i śpiewali refren pieśni „Boże coś Polskę…“ z wyciągniętymi palcami ułożonymi w kształcie litery V. Mszę celebrował o.Miecznikowski, który w kazaniu zaakcentował, że nadchodzący tydzień jest tygodniem więźniów politycznych. irytowały ~~również~~ głównie zebrane starsze osoby, które jej zdaniem, nie bardzo wiedziały w jaki sposób i po co wyciągają do góry dłonie. Stwierdziła również, że po mszy przy symbolicznym grobie ks.Popiełuszki, zebrała się grupa młodzieży w wieku studenckim śpiewając jakieś pieśni polityczne.
    Kończąc relację na ten temat, spytała, jak to jest możliwe, że władze na takie polityczne spektakle pozwalają i do czego to doprowadzi.[…].
– 3 –
karta: 18
[…].
Inspektor Wydz.III-1
ppor.P.Rusin
[podpis nieczytelny]
[Dwa nieczytelne podpisy i daty:]
1985.11.06 i 85.11.07

/Źródło: AIPN Ld_00_40_1037 t.3/ karta 73/
Źródło: tw ps. „Piotr“         Łódź, 1985-11-08
Przyjął: T. Grosman
Data: 08.11.1985 r.
T A J N E
Miejsce: Lk „Disco“
Egz.nr 1

IFORMACJA OPERACYJNA

Prelekcja dr Jerzego Kropiwnickiego na temat położenia „więźniów politycznych“ w PRL – 06.11.1985r. /rozwinięcie i uzupełnienie/.
1. Czas i miejsce akcji. Organizatorzy spotkania.
   W środę 06.11.1985r. między godz.19.18 a godz. 22.10, w sali teatralnej im. ks.Popiełuszki na terenie parafii jezuickiej przy ul.Sienkiewicza 60 w Łodzi, miało miejsce spotkanie otwarte z dr Jerzym Kropiwnickim – byłym pracownikiem Wydziału Ekonom.- Polit. UŁ i byłym więźniem za działalność antypaństwową. To kolejne, cykliczne spotkanie zorganizowane zostało jak zwykle przez Łódzkie Duszpasterstwo Środowisk Twórczych.
2. Informacja o zgromadzonych na wykładzie J.Kropiwnickiego
Wykład J.K. zgromadził ok.600 słuchaczy. Obecny był w toku referatu ks.Stefan Miecznikowski, Wśród zebranych stwierdzono m.in. obecność: działacza byłego NZS UŁ – Urbańskiego, pracownika Wydz.Ek.-Soc.UŁ – dr[Bogdana]Sucheckiego/statystyka/ – najprawdopodobniej zawodowego kolegę J.Kropiwnickiego. Suchecki zjawił się na wykładzie środowym po raz pierwszy. Był także Marek Markiewicz /prawdopodobnie doktor prawa/. Markiewicz został zauważony w momencie wychodzenia, w toku spotkania z J.K., zpomieszczenia dla organizatorów i prelegenta, będącego zapleczem „socjalno-organizacyjnym“ dla imprez w sali teatralnej – w tym dla działaczy DST.[Duszpasterstwa Środowisk Twórczych]. M.Markiewicz wyglądał na będącego w zażyłej znajomości z kilkuosobowym gronem towarzyszących mu osób /ich nazwiska nieznane/.
karta: 74
Spotkanie z J.K. prowadził działacz DST i systematyczny bywalec organizowanych przez tę organizację wystąpień w sali im.ks.J.Popiełuszki. Oto jego rysopis: mężczyzna lat ok.60, wzrost ok.170 cm, wysoka łysina czołowa, długie posiwiałe włosy, posiwiała broda, nosi szkła optyczne /krótkowidz/ w metalowych, srebrnych oprawkach. Zgromadzenie nie wznosili haseł lub okrzyków o charakterze anty-państwowym czy antyustrojowych. Nie stwierdzono kolportażu jakichkolwiek materiałów propagandowych /z wyłączeniem działalności punktu sprzedaży wydawnictw katolickich przy sali im. ks.Popiełuszki/.
3. Przebieg wystąpienia J.Kropiwnickiego
   Dr J.Kropiwnicki wygłosił swój referat na temat kategorii więźnia politycznego oraz sytuacji /obecnej/ „więźniów politycznych“ w PRL między godz.19.20 a 21.20. Między godz.21.20 a 22.00 Kropiwnicki udzielał odpowiedzi na pisemne i z reguły anonimowe pytania ze strony słuchaczy.
Wypowiedź dr Kropiwnickiego podzielić można na dwie chronologiczne części:
1/ historyczną i 2/ opisującą położenie „więźniów politycznych w PRL od grudnia 1981r.
W części pierwszej J.K. stwierdził, że w PRL – np. ze strony rzecznika prasowego rządu PRL – Urbana – wstydliwie unika się pojęcia „więzień polityczny“. J.K. powiedział, że zamiast adekwatnego terminu „więzień polityczny“ propaganda w PRL posługuje się określeniami nieścisłymi, mającymi na celu „rozmycie“ problemu, społeczną jego ocenę jako ilościowo nieistotnego lub wręcz nie mającego miejsca.
Referent przytoczył przykładowo określenia stosowane przez władze PRL i jej publikatory: „uwięziony za przestępstwa niekryminalne“ czy „skazany z motywów niekryminalnych“. J.K. odnosi się do takiego nazewnictwa krytycznie i ironicznie.
J.K. stwierdził, że już w I połowie XIX wieku w krajach Zachodniej Europy poczyniono kroki prawne w kierunku określenia kategorii „przestęstwa polityczne“ oraz „więzień polityczny“, jak również zajęto się problemem ustalenia osobnych – dla kategorii więźniów politycznych – przepisów egzkucji kar więzienia.
– 2 –
karta: 75
   Problemy te, nabrzmiewające i rozwiązywane na fali burzliwych wydarzeń politycznych w Europie w latach 1830-1831 czy w roku 1848, dały funkcjonujący w czołowych krajach zachodnioeuropejskich, już od połowy XIX w. humanitarny status więźnia politycznego. Zdaniem J.K., tenże godny człowieka status nie czyni z więźnia politycznego /z wyłączeniem terrorysty /przestępcy o szkodliwości społecznej, porównywalnej jakościowo ze szkodliwością przestęstw i przestępców kryminalnych. Jak twierdzi refe-rent, dziewiętnastowieczne postulaty osobnego statusu więźnia politycznego zostały w większości kra-jów europejskich zrealizowane w prawnej praktyce i w czołowych państwach Europy /pod względem parlamentarnej, demokratycznej kultury politycznej /z całą pewnością są przestrzegane. Swą pewność prelegent wyraził w odniesieniu do: Francji, Włoch, Belgii, Holandii i Norwegii. Postulaty sięgające swym rodowodem głęboko w wiek XIX brzmią następująco:
I.   więzień polityczny nie może być karany śmiercią /z wyłączeniem przestępstwa terroryzmu/
II. więzień polityczny ma prawo do przebywania z innymi więźniami politycznymi
III. więzień polityczny nie może być przetrzymywany wśród przestępców kryminalnych
IV. więzień polityczny ma prawo do osobnej celi
V. więzień polityczny ma prawo do częstszych /niż więzień kryminalny/ widzeń z bliskimi
VI. więzień polityczny ma prawo do większego dostępu do lektur oraz do warunków sprzyjających lekturze.
W części drugiej referent stwierdził, że „w tym dzikim kraju“ /PRL/ nie są realizowane podstawowe postulaty i międzynarodowe zalecenia /ONZ/ odnośnie osobnych przepisów o traktowaniu więźnia politycznego. O ile „cywilizowany świat“ humanitarnie traktuje więźniów politycznych, o tyle w PRL warunki egzystencji „więźniów politycznych“ urągają godności ludzkiej. „Więźniowie polityczni“ w PRL traktowani są, na podstawie regulaminów więziennych, identycznie jak przestępcy kryminalni.
Więziennictwo w PRL nie ma formalnego obowiązku izolacji „więźniów politycznych“ od kryminalnych wobec czego „więźniowie polityczni“ są wyniszczani
karta: 76
moralnie i fizycznie przez dwa nieludzkie systemy totalne: „grypserę“ kryminalną z xxxxxxxx [wyiksowano] jednej strony i barbarzyńską „resocjalizację“ oficjalną, jak również fizyczne i moralne znęcanie się „pozaregulaminowe“, realizowane przez służbę więzienną – z drugiej strony. J.K. rozwodził się o rzekomym ubliżaniu, bezzasadnym biciu i torturowaniu fizycznym więźniów przez niektórych strażników. Służba więzienna miała do niedawna – jak mówił J.K. – barbarzyńskie narzędzie /tzw.pasy/ do uspokajania więźniów ogarniętych szałem. Tego rodzaju przedmioty zostały usunięte z więzień/ w odniesieniu do wszelkich kategorii więźniów/ pod naciskiem „Solidarności“, tj. przed grudniem 1981r. Referent stwierdził, że w rękach służby więziennej leży zdrowie i życie więźnia. Wg J.K. jedynym ratun-kiem przed dostaniem się w karno-nagrodowy system „resocjalizacji“ jest odgórne zaszeregowanie i bierne opieranie się temu systemowi. Resocjalizacja realizowana w więziennictwie PRL ma za zadanie uczynić z więźnia – również politycznego – „potulnego egoisty“, „cwaniak[a] i donosiciela“ – jak się wyrażał J.K.
Prelegent oskarżył więzienną służbę medyczną w zakładach karnych, w których przebywał, o wystawia-nie fałszywych świadectw odnośnie stanu sanitarno-epidem.[iologicznego] różnych pomieszczeń więziennych /np.łaźni/, jak też o niesumienne wykonywanie zabiegów i operacji, narażają życie i zdrowie więźniów. Wielu spośród uwięzionych /“więźniów politycznych“/ podjęła – jak Kropiwnicki – strajk głodowy. Prelegent w pełni się solidaryzuje z tą formą protestu i w pełni rozumie zdeterminowane działania głodujących więźniów. J.Kropiwnicki daje w swej wypowiedzi do zrozumienia, że naciski społeczne, np. ze strony „Solidarności“ – na struktury władzy, o charakterze bezpośrednim lub za pośrednictwem organizacji międzynarodowych /np.ONZ/ muszą mieć miejsce – albowiem bywają skuteczne. W PRL nieodzowny jest usankcjonowany prawnie status „więźnia politycznego“. J.K. podkreślił, że radykalnej poprawie ulec musi położenie więźniów nie tylko politycznych, ale i innych kategorii więźniów, albowiem takie warunki przebywania więźniów, jakie mają obecnie miejsce w PRL, nie są godne człowieka w ogóle, bez względu na gatunkowy ciężar winy. J.K. twierdzi, że informacja o protestujących więźniach, uzyskana
– 3 –
karta: 77
w jakikolwiek sposób, jest zawsze zapóźniona i że nie wolno wówczas pytać „dlaczego?“. Społeczeństwo musi wiedzieć, że więźniowie wszelkich kategorii protestują zawsze słusznie, a szczególnie „polityczni“. Informacja o buntujących się przez „walenie w drzwi cel gołymi pięściami“ i głodujących ma być sygnałem do przejawów solidarności – np. w formie petycji do centralnego szczebla władzy. Nigdy nie wolno nakłaniać bliskich głodującego więźnia do zmiany jego postawy, nawet w zakresie zmiany formy protestu. Więzień wie doskonale, co ma robić i z jakich powodów tak a nie inaczej działa. Kropiwnicki przemyca konkluzję, że zdecydowane działanie zbiorowe – ze strony uwięzionych i społeczeństwa poza murami więzień – dać może i musí, status „więźnia politycznego“ w PRL. J.K. przemawia emocjonalnie i sugestywnie. Czasem wykrzykuje humanitarne postulaty, innym razem – rzeczowym opisem „realiów“ więzionych, pozornie zimnym /w stylu T.[adeusza] Borowskiego/ wywołuje wewnętrzne wzburzenie odbiorcy. J.K. przytozczył przykład zdławienia słusznie protestujących i buntujących się więźniów w Kwidzyniu przez więzienny tzw. oddział interwencyjny. Suche, opisowe nadmienianie tego faktu, zamknięte stwierdzeniem, że zajścia zakończyły się trwałym kalectwem kilku więźniów, miało ilustrować słuszne i bezbronne wołanie uwięzionych z jednej strony, uzbrojoną po zęby bezwzględną brutalność służb więziennych – z drugiej strony.

U z u p e ł n i e n i e
Z lustracji pomieszczeń przy sali teatralnej im.ks.J.Popiełuszki w wiodącym do tej[go] celu korytarzu znajdują się szklane gabloty stanowiące tzw. „Witrynę 60“. Nazwa pochodzi od adresu   Sienkiewicza 60 –„Witryna 60“. Przedstawiane są w niej bądź „opozycyjne“ recenzje książek, bądź recenzje „opozycyjnych“ książek czy publikacji, jak też fragmenty homilii Wyszyńskiego czy Popiełuszki oraz fragmenty wypowiedzi J.Piłsudskiego. Stwierdzenia typu „W Polsce brak jest wolności słowa we wszelkich publikatorach“; przykładem jest wg autora podpisanego inicjałami R.I. może być ocenzurowanie „Dzienników“ Gombrowicza, które miały być zgodnie z ostatnią wolą autora nieocenzurowane.
karta: 78
Zamieszczona jest w „Witrynie 60“ recenzja filmu „Shoah“ autorstwa M.[ariana]Miszalskiego.[podkreślenie odręczne]. Wg niego jest to wiele hałasu o nic. Określa|on ten film jako „kiepski reportaż“ oparty o pewien margines społeczeństwa polskiego, a który to margines mógłby funkcjonować w każdym społeczeństwie. Wg Miszalskiego ukazany w filmie margines jest analogiczny do marginesu społeczeństwa polskiego, biorącego udział w ostatnich wyborach. Z poczynionej przez autora analogii wyłania się jego opinia, iż oba te marginesy są szkodliwe dla opinii o całym narodzie.
Ponadto w gablocie „Witryny 60“ wymieniony jest Jerzy Urbankiewicz jako dziennikarz wyróżniony przez „Tygodnik Powszechny“ za twórczość literacką.
„PIOTR“

Z a d a n i a
   Rozpoznawać bliżej sprawę J.Urbankiewicza, sprawdzić możliwość kontaktu z nim za pośrednictwem wspomnianego znajomego.

U w a g i
Tw poinformował mnie, że J.Urbankiewicz jest bliskim znajomym jednego z bardzo bliskich jego znajomych. Jak zauważył, J.Urbankiewicz może być w dość bliskich kontaktach z o.Miecznikowskim. W tej sytuacji po sprawdzeniu przez tw, czy wspomniany J.Urbankiewicz jest człowiekiem znanym jego znajomemu, opracowana zostanie koncepcja nawiązania przez tw kontaktu z nim i kombinacja operacyj-na wprowadzenia tw w bezpośrednią bliskość o.Miecznikowskiego i głównych działaczy DST. Legenda, pod którą działać będzie tw, zostanie opisana w odrębnym dokumencie stanowiącym ewentualny plan kombinacji operacyjnej.
[Adnotacja odręczna] Kier. Sekcji III-B
Wykonano 2 egz., + 2 wyc.[iągi]
Egz. nr 1 – [Adnotacja odręczna] teczka pracy tw
Egz. nr 2 – [ ,, – ,,       „ – „      ] teczka DA „Kanaan“
Wyc.nr 1 – [ ,, – ,,       „ – „      ] Sekcja III
Wyc.nr 2 – [ ,, – ,,       „ – „      ] Wydz.IV
Opr. T.G./M.P.
Nr masz.0105/86

Kpt. T.Grosman
[podpis nieczytelny]

10 listopad 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_pf_13_440 / t.6/ karta: 21/
[Stempel:] SZYFROGRAM WYSYŁANY Nr 6363
Łódź, 1985.11. 10
PRZYJĘTO 1985.11.10 godz.20,20
ZASZYFROWANO 1985.11.10 godz.22,10
T a j n e
[podpis: Zaborowski]
egz.poj.

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
W a r s z a w a
M e l d u n e k nr 281/85
dot. sytuacji polityczno – operacyjnej
[…].
– 3 –
karta:23
[…]. 5. Inicjatywy i działania kościoła rzymsko-katolickiego
[…]. W dniu 10 bm. w kilku łódzkich kościołach odczytano komunikat 210 KEP [Komferencji Episkopatu Polski] z dnia 7/8 bm., w pozostałych wygłoszono kazania o treściach religijnych. W kościele o.jezuitów przy ul.Sienkiewicza 60 mszę O[o] godz. 10,00 celebrował o.S.Miecznikowski. msza odbyła się w intencji
karta:23/verte
67 rocznicy odzyskania niepodległości i J.Piłsudskiego, w 4 rocznicę poświęcenia sztandaru Solidarności zakładów „Elta“ oraz „aby młodzież polska była wierna ideom niepodległości“ – zamówiona przez uczniów IV LO w Łodzi. W kilkunastominutowym wystąpieniu o.Miecznikowski podkreślił ogromne zasługi J.Piłsudskiego w walce o odzyskanie niepodległości. Nadmienił, że jr[e]go duch umiłowania wolności przydałby się w Łodzi gdzie…“płomień serca tak powoli się zapala i tak szybko gaśnie. Taka jest Łódź – miasto w którym olbrzymi kolos drzemie“. Po mszy odsłonięto i poświęcono w kościele tablicę ku czci J.Piłsudskiego ufundowaną przez Społeczny Komitet Pamięci J.Piłsudskiego w Łodzi.
Odsłonięcia tablicy dokonali Joanna Onyszkiewicz – wnuczka Piłsudskiego oraz 4 wyższych oficerów – żołnierzy Legionów. Wieńce pod odsłoniętą tablicą złożyli m.in.: Komitet Pamięci J.Piłsudskiego, Solidarność ZPB im.Marchlewskiego, Solidarność AM, Solidarność Szpitala im.Kopernika, Solidarność UŁ, Solidarność Wydziału Prawa UŁ, Solidarność zakładów „Elta“, Solidarność Przemysłowej Służby Zdrowia, Rolnicy z par.[afii] Bełdów i Aleksandrów, Region Świętokrzyski Solidarności z Kielc.
W ogłoszeniach parafialnych o.Miecznikowski poinformował wiernych o zwycięskim zakończeniu głodówki w Łęczycy przez J.Śreniowskiego oraz uzyskaniu złagodzenia warunków odbywania kary przez więźniów politycznych. Jednocześnie poinformował, iż pozostali więźniowie nie przerwali głodówki, domagając się powrotu do Łęczycy pobitego w więzieniu łódzkim na Stokowskiej działacza Solidarności z Nowej Huty – Marka Łuczaka, Zapowiedział m.in.:
– 13 bm. prelekcję Krzysztofa Kłopotowskiego, dziennikarza z Warszawy n.t. problemów wolności,
– 16 bm. w dniu święta MB Ostrobramskiej okolicznościową mszę dla wileńczyków,
– 17 bm. zebranie nt. założenia w parafii bractwa otrzeźwienia.
W mszy uczestniczyło ok.2,5 tys. osób. Po uroczystościach w kościele, w sali parafialnej odbyła się prelekcja mec. Ostoi-Owsianego nt. 67 rocznicy odzyskania niepodległości i działalności J.Piłsudskiego, w duchu gloryfikacji jego osoby. W uroczystościach wzięli udział aktorzy scen łódzkich, deklamując okolicznościowe wiersze. Po w/w uroczystościach grupa ok.30-40 osób udała się pod tablicę J.Piłsudskiego umieszczoną na ścianie budynku przy ul.Wschodniej, gdzie złożyła 3 wieńce i wiązanki kwiatów. Organa MO dokonały wylegitymowania uczestników co spowodowało szybkie ich rozejście się.
– 4 –
karta:24
[…].
[Stempel:] Z-ca Szefa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych
d.s. Służby Bezp. w Ł o d z i
płk J.Jasiński
[bez podpisu]

14 listopad 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_00_40_1037 t.3/ karta 79/
Źródło: tw ps. „Piotr“           Łódź, 1985-11-14
Przyjął: T. Grosman
Czas: 13.11.1985 r.
T A J N E
Miejsce: Lk „Disco“
Egz.nr 1

INFORMACJA OPERACYJNA

    Wykład krytyka filmowego Krzysztofa KŁOPOTOWSKIEGO z Warszawy pt. „Problem wolności w filmie polskim w ostatnich latach“.
1. Czas i miejsce wykładu – środa 13.11.1985 r. między godz. ok.19.06 a godz.20.22, w sali im. ks.Popiełuszki na terenie parafii jezuickiej przy ul.Sienkiewicza 60 w Łodzi.
2. Informacje o zgromadzonych na wykładzie. Organizatorzy i prowadzący – wykład zgromadził od 300 do 350 słuchaczy. Organizator – DST [Duszpasterstwo Środowisk Twórczych]. Prowadzący – mężczyzna w wieku czterdziestu paru lat, brunet, średniego wzrostu, ubiór – szary garnitur, czarny golf elastyczny, czarna krepa na lewej klapie marynarki. Stwierdzono obecność Zbigniewa Natkańskiego – absolwent UŁ w kierunku historii, członek b.[yłego] NZS. Pozostałe dane – jak w poprzednich relacjach.
3. Przebieg spotkania z K.Kłopotowskim. Treść wystąpienia K.Kłopotowskiego.
Spotkanie z tym kolejnym „Środowym“ prelegentem przebiegało zwyczajowo. Między godz. ok.19.10 a godz.ok.20.10 K.Kłopotowski przedstawił zgromadzonym swój pogląd krytyka na szereg filmów polskich /nakręconych w PRL/ w kontekście wolności narodowej, politycznej osobistej wolności człowieka. Przedmiotem analizy krytyka były filmy zrealizowane w PRL w roku 1980 i poźniej. K.Kłopotowski dokonał rozdzielenia tych obrazów na dwie zasadnicze grupy:
1/ filmy przedstawiające świadomie sfałszowaną sytuację historyczną oraz
2/ filmy przemycające elementy prawdy historycznej lub poglądowe propozycje twórcy filmu /lub jego źródłowej podstawy/ z powodu politycznie uwarunkowanej niemożności otwartej i pełnej wypowiedzi dzieła artystycznego w kwestiach ogólnospołecznych.
karta: 80
jako przykład z grupy filmów fałszujących prawdę historyczną przedstawił prelegent film pt. „Katastrofa w Gibraltarze“. Zdaniem K.Kłopotowskiego tendencyjnością propagandy PRL-owskiej jest sugerowanie społeczeństwu poglądu, że storpedowanie przez pewne kręgi „rządu londyńskiego“ polityki gen. [Władysława]Sikorskiego wobec ZSRR przysporzyło narodowi polskiemu dodatkowych cierpień, tak w okresie wojny, jak i po roku 1945 /walka władzy komunistycznej z burżuazyjnym podziemiem, represyjny charakter władzy komunistycznej w PRL w okresie „stalinowskim“/. K.Kłopotowski określa film „Katastrofa w Gibraltarze“ jako kłamliwy, będący próbą usprawiedliwienia metod rządzenia realizowanych wobec społeczeństwa polskiego w Polsce w okresie prezydentury B.[olesława]Bieruta oraz rządów Wł[adysława]Gomułki /przed objęciem władzy przez Bieruta/. Wg prelegenta położenie narodu polskiego na jego ziemiach byłoby podobnie niekorzystne zarówno w przypadku prowadzenia polityki Sikorskiego, jak też w sytuacji upadku koncepcji generała. Prelegent argumentuje swą tezę następująco: rząd emigracyjny czechosłowacki, kierowany przez[ Edwarda]Benesza miał doskonałe – relatywnie do polsko-radzieckich – stosunki z rządem J.[ózefa]Stalina, a mimo to zapanował w Czechosłowacji, w latach czterdziestych i pięćdziesiątych, terror polityczny daleko okrutniejszy niż w „Gomułkowskiej“ i „Bierutowskiej“ Polsce. K.Kłopotowski wspomniał, że jeden z opozycyjnych wobec komunistów ministrów Czechosłowacji /powojennej/ „Wypadł z okna i zginął na miejscu“, sugerując jednoznacznie, że padł on ofiarą radzieckich służb specjalnych. Kłopotowski oznajmił również, że los Stanisława Mikołaj-czyka różnił się od tragicznie zakończonego życia wspomnianego ministra czechosłowackiego dlatego, że ten pierwszy zdołał opuścić Polskę /Mikołajczyk zdołał wyjechać, czechosłowacki minister – nie/. K.Kłopotowski, analizując film o gen.Sikorskim, dokonał więc dalekiego, opozycyjnego rozszerzenia jego politycznej problematyki, ukazując system „sowietyzmu“ i postać J.Stalina, jako siły zawsze prze-biegłe, bezwzględne i przewrotne, bez względu na intencje politycznych stron zainteresowanych, z jaki-mi się spotkały. W grupie „drugiej“ Kłopotowski wymienił m.in. takie filmy jak: „Danton“ A.[ndrzeja] Wajdy, „Człowiek z marmuru“ tego samego reżysera, „Bez końca“ oraz „Nadzór“. Wg Kłopotowskiego film „Danton“ na ekranach polskich kin w okresie stanu wojennego miał być dowodem „liberalizmu“ rządu wojskowego. Jak twierdzi prelegent, w „Dantonie“
– 2 –
karta: 80
dostrzega się ilustrację dla uniwersalistycznej kolei rzeczy, rozwoju jakości we wszelkich zrywach rewolucyjnego radykalizmu mas ludowych. Zdaniem Kłopotowskiego intencją twórcy filmu było wyka-zanie, że spontaniczne powstanie mas plebejskich manipulowane są prędzej czy później przez krwawych doktrynerów, usiłujących wtłoczyć rację życia w fanatyczną, siłową, subiektywną wizję jednostki i społeczeństwa oraz ich dziejów. Przykładem tyrańskiego doktrynera jest – jak sugeruje Kłopotowski – Robespierre, a rzecznikiem politycznego „środka“ – racjonalnego i pożytecznego – Danton. Wg K.Kłopotowskiego konflikt między Robespierrem a Dantonem jest jak konflikt między Bierutem a Mikołajczykiem – oba ukazują tragiczne zwycięstwo taktyczne ślepego, doktrynerskiego terroru nad ostatecznie zwycięskim głosem życia, rzeczywistości. Zdaniem krytyka, w filmie „Danton“ zawarte są między wierszami dwie treści polityczne:
a/ aluzja do metod i przebiegu rewolucji socjalistycznej oraz
b/ zasugerowanie, że wszelki radykalizm stygnie, dając „syntezę“ tego, co zniszczył i tego, co spowodował /zgodnie z Heglowską koncepcją rozwoju dziejów wg cyklu: „teza – antyteza – synteza“. Rewolucja Francuska, zapoczątkowana zburzeniem Bastylii w 1789r. i etapem terroru jakobińskiego, zakończyła się w roku 1830 /rewolucja lipcowa/ „syntezą“ w formie państwa interesów i swobód mieszczańskich. Podobnie jak w wyniku Rewolucji Francuskiej w ramach rewolucji socjalistycznej zwyciężyć musi także życie, ogólny interes społeczeństwa – a nie doktryna i doktrynerzy. Zdaniem krytyka – prelegenta filmy A.Wajdy uderzają w doktrynerskie okowy narzucone w PRL twórczym dążeniom najbardziej prężnych sił społecznych – głównie klasy robotniczej. I tak w kolejnym filmie A.Wajdy pt.“Człowiek z marmuru“ w innej formie – mniej zakamuflowanej – obserwujemy konflikt robotniczego interesu i kolejnej linii partii i rządu. Zdaniem Kłopotowskiego, robotnicy stanęli tu na przeciwko komunistycznej władzy /doktryny i doktrynerów/ i jej zdepersonalizowanego wyzysku“… jak w modelowych podręcznikach walki klas…“. Film „Bez końca“ ukazywać ma „moralne bagno“, na jaki wtrąciła polski naród historia najnowsza. Postać Polki, która prostytuuje się z cudzoziemcem, a uzyskane tą drogą 50 dol. przeznacza w rezultacie na rzecz NSZZ „Solidarność“, personifikować ma wzrastające uwielbienie zachodu wobec wzrostu politycznych i kulturalnych
karta: 81
oraz kulturowych nacisków ideologii „moskiewskiego“ socjalizmu. Sympatia Polaków do kulturalnej jakości Zachodu przerasta często w zdolność do upokorzenia i przyjmowania datków. Film „Nadzór“ pod pierwszą warstwą swej treści o więzieniu kobiecym, podejmować ma problematykę represyjnego, karnego systemu resocjalizacji i socjalizacji, w które zakute zostało społeczeństwo polskie w PRL po roku 1945. Rzecz dotyczy tu zarówno uwięzionych jak i „wolnych“, tj. przebywających poza murami ośrodków odosobnienia. Kłopotowski twierdzi, że film „Nadzór“ posiada drugie dno treściowe z którego dowiadujemy się, że system realnego socjalizmu, takiego, jaki ma miejsce w PRL – nie ma czym nagradzać obywateli /w wyniku ekonomicznej i politycznej niedrożności/. Stąd jedynymi środkami postawotwórczymi mają być przymus, zakaz i kara /zgodność z poglądami J.Kropiwnickiego – poprzednia prelekcja 06.11.1985r./. Prelegent wspomniał również o filmach, które z powodu poruszanej proble-matyki wolności narodowej czy politycznej nie zostały dopuszczone do rozpowszechniania. Przykładem jest tu wymieniony przez Kłopotowskiego film reżysera Chmielewskiego pt. „Wierna rzeka“ będący ekranizacją powieści Stefana Żeromskiego. Kłopotowski nie widział tego filmu ale twierdzi, że dobrze się stało, że film ten w ogóle powstał. Jego realizacja ma być równoznaczna z jego emisją „prędzej lub później“ – na razie „Wierna rzeka“, oczekuje kolejnej odnowy. K.Kłopotowski przekazał swą ocenę twórczości filmowej w PRL, zajmującej się narodem polskim i jego społeczno-politycznym położeniem w perspektywie historii najnowszej w dwóch płaszczyznach:
1/ wolnościowe warunki realizacji filmów oraz
2/ wolnościowe treści w realizowanych filmach.
K.Kłopotowski wyrażał się zwięźle i zarazem esencjonalnie, z merytorycznym wyrobieniem fachowca. Jego wypowiedź miała charakter rezenzji krytyka filmowego. Na uwagę zasługuje|jego fascynacja postacią A.Wajdy, jako twórcy będącego mistrzem w aspekcie warsztatowym, artystycznym i treściowym /również w kontekście wykładu Kłopotowskiego/.
Między godz.ok.20.10 a godz.20.22 odbyła się część dyskusyjno-uzupełniająca spotkanie. Prelegent otrzymał kilka pytań na piśmie oraz z sali. Osoby pytające z sali – nie znane, ich pytania oraz odpowiedzi – nieistotne z punktu widzenia bezpieczeństwa.
– 3 –
karta: 83
Na piśmie i bez podpisu otrzymał Kłopotowski następujące pytanie: „Czy nie uważa Pan, że produkowanie przez reżyserów filmów o głęboko ukrytych podtekstach społeczno-politycznych nie jest w efekcie bardziej szkodliwe niż korzystne /w sensie odfałszowania świadomości historycznej i społeczno-politycznej Polaków w PRL/. Mniej wyrobione kulturalnie a bardzo liczne masy odbierać mogą jedynie pierwszą warstwę dzieła, należącą do tendencyjnej, kłamliwej propagandy rządowej“.
Odp. „Reżyserzy chcący publikować „prawdę“ historyczną muszą liczyć się z faktem, że ich działalność finansuje mecenat państwowy. Stąd, w zamian za możliwość „przemytu“ pewnych treści muszą się oni godzić z wymogami treściowymi władzy“ Prelegent nie przecenia wyrażonego w pytaniu zagrożenia.
   Środa: 20.11.1985r godz.19.00 – sala im.ks.J.Popiełuszki – wykład na temat budownictwa sakralnego   / profesor z Warszawy/.
„PIOTR“

Z a d a n i e
Uczestniczyć w kolejnym spotkaniu środowym. Aktualnym pozostaje zadanie zlecone dwa tygodnie temu w kwestii wznowienia kontaktu z o.Miecznikowskim. Sposób realizacji zadania omówiony został z tw na wspomnianym spotkaniu przed dwoma tygodniami.
Wykonano 2 egz. + 1 wyc.
Egz. nr 1 – teczka tw
Egz. nr 2 – teczka DA „Kanaan“
Wyc. – Wydz.IV [dopisano odręcznie]
Opr. T.G./M.P.
Kpt. T.GROSMAN
[podpis nieczytelny]

21 listopad 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_pf_13_440 / t.6/ karta:52/
[Stempel:] SZYFROGRAM WYSYŁANY Nr 6631       Łódź, 1985.11. 21
PRZYJĘTO 1985.11.21.   godz.15,20
ZASZYFROWANO 1985.11.21 godz.17,10
T a j n e
[podpis: Zaborowski]
egz.poj.

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
W a r s z a w a

M e l d u n e k nr 291/85
dot. sytuacji polityczno – operacyjnej
[…].
– 2 –
karta:53
5. Inicjatywy i działania kościoła rzymsko-katolickiego
[…].
– 3 –
karta:54
   Dnia 1985.11.21 administrator parafii Jezuitów o.Józef Wlazło złożył wizytę dyr. Wydziału ds.Wyznań – A.Wilkanowskiemu w sprawie podłączenia budynków parafii do sieci miejskiej co. W trakcie rozmowy o.Wlazło wyraził pretensję, że mimo jego wcześniejszych sugestii przeprowadzenia rozmowy władz miasta z prowincjałem jezuitów o.Opielą / m.in. o poczynaniach o.Miecznikowskiego/ w trakcie pobytu prowincjała w Łodzi pod koniec ub. miesiąca – do takiego spotkania nie doszło, a o.Opiela oczekiwał na zaproszenie.
   Dyr.Wilkanowski oświadczył, iż wówczas wiadomo już było o mającej nastąpić zmianie na stanowisku prezydenta Łodzi i spotkanie takie nie przyniosłoby rezultatów. Jednak nowy prezydent z pewnością zechce przeprowadzić rozmowę z o.prowincjałem. Ponadto o.Wlazło stwierdził, że w ostatnich memoriach Urzędu ds. Wyznań nie powtarzało się nazwisko o.Miecznikowskiego, z czego należy wysnuć wniosek, że władze nie doszukują się w jego wypowiedziach negatywnych treści.
   Dyr.Wilkanowski odpowiedział, iż władze przywykły do systematycznego prezentowania wrogiej postawy przez o.Miecznikowskiego i ciągłe powtarzanie istniejących zastrzeżeń uznały za bezcelowe.[…].

[Stempel:] ZASTĘPCA SZEFA WOJEWÓDZKIEGO URZĘDU
SPRAW WEWNĘTRZNYCH ds. Służby Bezpieczeństwa w Łodzi
płk T.Cinkowski
[podpis nieczytelny]

28 listopad 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_00_40_1037 t.3/ karta 88/
Źródło: tw ps. „Piotr“           Łódź, 1985-11-28
Przyjął: T. Grosman
Data: 28.11.1985 r
T A J N E
Miejsce: Lk „Disco“
Egz.nr 1

INFORMACJA OPERACYJNA

   Wykład prof. Bogdana Korzeniewskiego pt. „Dziady – rozmowa z aniołami“ – środa, 27.11.1985r.- DŚT.
1. Czas i miejsce wykładu. Prelegent, osoba prowadząca spotkanie, organizatorzy.
   W środę 27.11.1985r. między godz.19.15 a godz. 22.15, odbyło się cykliczne spotkanie środowe w sali im.ks.Popiełuszki na terenie parafii jezuickiej przy ul.Sienkiewicza 60 w Łodzi. Wykład wygłosił prof.Bogdan Korzeniewski, po raz drugi goszczący w wieczorze organizowanym przez DST. Spotkanie prowadziła nieznana mi kobieta lat. ok.50 w okularach, włosy ciemne, wzrost średni.
2. Informacja o zgromadzonych na wykładzie .
Liczba słuchaczy ok.200 osób. Stwierdzono obecność kilkunastu osób w wieku licealnym, nie bywających dotąd na wykładach środowych i przybyłych osobno lub w grupach po 2-3 osoby; brak odznak szkolnych. Obecny ks.Stefan Miecznikowski.
3. Wystąpienie prof.Bogdana Korzeniewskiego oraz pytania słuchaczy i odpowiedzi prelegenta.
   Wykład prof.B.K. trwał od godz.19.15 do godz.20.15. B.K. stwierdził, że przed 150 laty A.Mickiewicz wypowiedział się o „bańce poezji“, która nad nim pękła wylewając swą zawartość. Zdaniem prelegenta w r.1980 nad Polakami i w Polsce „pękła bańka wolności“. Przez te swoistą paralelę, jak sam ją następnie wyjaśnił, zaakcentował B.K. dwojakiego rodzaju analogię, ciągłość i aktualność:
karta: 89
1/ arcydzieło „Dziady“, dzięki zawartej w nim ponadczasowej koncepcji drogi do narodowej wolności Polaków, posiada ciągle swą „żywość“ w aktualnych społeczno-politycznych uwarunkowaniach / choć nie stwierdzono otwartego nazywania obecnej sytuacji narodu polskiego w PRL mianem niewoli;
2/ Polacy byli i są narodem, w którym twórcami i realizatorami programów politycznych byli /są/ poeci. Polityczna koncepcja A.Mickiewicza, artykułowana w „Dziadach“ znajduje w żyjących pokoleniach Polaków nadal podatnych odbiorców. Prelegent powiedział, że w Mickiewiczowskich „Dziadach“ zawiera się mądra, choć romantyczna myśl polityczna, będąca drogą pośrednią między oparciem się na Bogu-tyranie, na którego powoływało się reakcyjne Święte Przymierze, a będącym wobec niego w opozycji lucyferyzmem Byrona i Słowackiego. Mickiewiczowski program wyzwolenia narodowego odrzuca przemoc /w „Dziadach“/, a Boga utożsamia z wolnością. Prelegent stwierdził autorytatywnie, że „mąż“ o tajemniczym imieniu „44“ jest namiestnikiem wolności, a więc wolnością musi i może|być jedynie Bóg, który dostrzega sens w cierpieniu tysięcy niewinnych istot ludzkich.
Inną istotną tezą BK były jego twierdzące słowa, że czynienie z „Dziadów“ ubolewania|nad martyrologią Polaków stanowi fałszowanie prawdziwych intencji autorskich. Jak twierdzi B.K. – „Dziady“ stanowią odważne, „męskie“ ukazanie męki narodowej, gniewne i nie domagające się politowania jako powodu dla podjęcia konkretnej politycznej linii postępowania dla odzyskania niepodległego bytu narodu i państwa. Następnie B.K. powiedział, iż b.istotną cechą omawianego przez niego dzieła literackiego jest zespolenie ziemskich realiów materialnych z będącymi z nimi w ustawicznym kontakcie światami aniołów i diabłów. Odpowiednie przedstawienie teatralne „Dziadów“ wymaga ogromu pracy i inwencji twórczej w przedstawieniu świata pozazmysłowego, będącego istotą „Dziadów“. W tym miejscu prelegent sarkastycznie wypowiedział się o przedstawicielach polskich władz komunistycznych, które wystawienie „Dziadów“ umożliwiły dopiero w roku 1955 i to pod warunkiem wyeliminowania ze sceny wszelkich „duchów“. Tonem swym B.K. starał się ośmieszyć ówczesnych przedstawicieli administracji państwowej
– 2 –
karta: 90
dyktujących reżyserowi cenzorskie wymogi, bez posiadania jakiejkolwiek wiedzy o fundamentalnym znaczeniu artystycznym postaci „niematerialnych“ w „Dziadach“. Schodząc dalej z literackiej analizy „Dziadów“ na ich teatralne koleje losu, B.K. przytoczył drugie – jego zdaniem dramatyczne i tragiczne – wystawienie „Dziadów“ z roku 1968. Jak powiedział prelegent, w roku 1968 notowano gwałtowny spa-dek autorytetu przywódczego Wł.Gomułki w społeczeństwie.
W odpowiedzi, dla ponownego przywrócenia pozycji I sekretarza KC w „nie chcącym się bać społeczeństwie“ zastosowano terror, dla wywołania którego dokonano haniebnej – jak powiedział B.K. – prowokacji wobec całego przedsięwzięcia wystawienia „Dziadów“ i „ich“ publiczności. Zdaniem B.K. ok.300-tu „jednakowo ubranych młodych ludzi“ wtargnąć miało na widownię i nawoływać tam zebranych do demonstracji ulicznych. Niedoświadczone w zakresie rządowych manipulacji społeczeństwo uległo prowokacji, dając władzy możliwość do rozniecenia kampanii antysemickiej oraz przeciwko studentom i młodej inteligencji akademickiej. Posunięcie ekipy Gomułkowskiej wyroku 1968 stanowi jakościową kontynuację taktyki reżimu carskiego, który w momentach kryzysowych prowokował konfrontację fizyczną sił społecznych. Prelegent stwierdził, że również w carskiej Rosji pop-obs(k)urant prowadził czasem uliczną manifestację z hasłami: „Biej Żiedow, biej studentow“, a więc zupełnie jak w roku 1968 w PRL. Tak więc „Dziady“ wystawione 1968r. w Warszawie padły ofiarą reżimu, który w chwilach swej słabości reaguje terrorem, dla którego poszukuje okazji i pretekstów.
Na zakończenie B.K. stwierdził, że Mickiewiczowskie „Dziady“ są przez swą wielkość niezniszczalne i swym znaczeniem dla dorobku literackiego Europy równać się mogą z „Hamletem“ Szekspira.
   Między godz.20.15 a godz.21.08 B.K. udzielał odpowiedzi na ustne i pisemne pytania słuchaczy. Na uwagę zasługuje jedno pytanie, podane animowo na piśmie: „Czy istnieje różnica między „polityką“ wobec „Dziadów“ ekipy Gomułkowskiej, a postawą i działaniem wobec tego dzieła obecnej rządzącej kliki ?“. W odpowiedzi B.K. rozgadał się ponownie na temat wydarzeń 1968r. w Polsce, nie udzielając odpowiedzi na zadane mu pytanie. Problem ten rozwiązała prowadząca spotkanie, kwitując sprawę następująco: „Niedawno Kazimierz Dejmek oświadczył publicznie, że wstrzymano jego zamiar wysta-wienia „Dziadów“. Tym się właśnie różni stan obecny.
– 3 –
karta: 91
Tezy B.K. o Bogu utożsamianym przez Mickiewicza z wolnością wzbudziły głosy powątpiewania u niektórych słuchaczy. B.K. wysłuchany został z uwagą i szacunkiem, ale jego interpretacje, gadulstwo i zbaczanie z tematu na rzecz rozległych dygresji w końcowej fazie wystąpienia, wielu słuchaczom nakazało przyjmować jego słowa z rezerwą.
   Środa – 04.12.1985r. godz.19.00 spotkanie z Barbarą Horowianką i Mieczysławem Voitem.

„PIOTR“

Z a d a n i a
   Udać się w dniu 1 grudnia o godz.18.00 na mszę harcerską. Szczegółowe zadania jak w poprzednim tego rodzaju przypadku. Ponadto proszę zwrócić uwagę na ewentualną obecność na mszy osób w wieku ok.55-60 lat /podano dokładny rysopis Bronisława Kubiaka/.

O m ó w i e n i e
Wystąpienie prof. B.Korzeniewskiego jest już drugim w bieżącym roku /poprzednie odbyło się 17 kwietnia/. Wymieniony jest emerytowanym teatrologiem z UW. W obu przypadkach mamy do czynienia z mniej lub bardziej zakamuflowaną postawą antysocjalistyczną i antypaństwową. Uważam za słuszne poinformować o treści /wyciągami z informacji/ wystąpień prof.Korzeniewskiego właściwą jednostkę Urzędy Stołecznego.

U w a g a
    Druga część zadaniowa wiąże się z ewentualnym zarejestrowaniem figuranta w sprawie „Lilijka“.
Wykonano 2 egz. + 1 wyc.
Egz. nr 1 – [dopisano odręcznie] teczka pracy
Egz. nr 2 – [   – ,, –        – ,, –      ] teczka DA „Kanaan“
Wyc. –       [   – ,, –        – ,, –      ] Wydział IV
Opr. T.G./M.P.
Nr masz. 0130/86
Kpt. T.GROSMAN
[podpis nieczytelny]

5 grudzień 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_00_40_1037 t.3/ karta 92/
Źródło: tw ps. „Piotr“                                                                                            Łódź, 1985-12-05
Przyjął: kpt. T. Grosman
Data: 05.12.1985 r.
Miejsce: Lk „Disco“
T A J N E
Egz.nr 1

NFORMACJA OPERACYJNA

Wieczór poetycki B.[arbary] Horawianki i M.[ieczysława] Voita w sali im.ks.Popiełuszki przy ul.Sienkiewicza 60.
1. Czas i miejsce wieczoru.
    W środę 04.12.1985r. między godz.19.12 a godz. 19.57, w sali teatralnej im. ks.Popiełuszki w parafii jezuickiej przy ul. Sienkiewicza 60 w Łodzi miał miejsce cykliczny „wieczór środowy“, organizowany jak zwykle przez DST. Tym razem zaprezentowali się w programie poetyckim Barbara Horawianka oraz Mieczysław Voj[i]t – aktorzy warszawscy. Teksty przez nich odczytane nosiły wspólny tytuł: „Przeciw nienawiści“. Nie występowała osoba prowadząca spotkanie.
2. Informacja o zgromadzonych.
Wieczór poetycki skupił ok.300 słuchaczy. Stwierdzono obecność na sali ks.Stefana stwierdzono obecność dwojga aktorów łódzkich, którzy w tym samym miejscu odczytywali słowa papieża Jana Pawła II oraz ks.J.Popiełuszki w ramach manifestacji zorganizowanej na terenie parafii jezuickiej w związku z rocznicą śmierci tego ostatniego. Oto rysopisy tych osób:
a/ on – wzrost do 180 cm, blondyn, okulary, wiek ok.30 lat,
b/ ona – włosy długie ciemne rozpuszczone, wiek ok.40 lat, wzrost 170-172 cm. Omawiana aktorka przedstawiła zebranym jej warszawskich przyjaciół. Nie stwierdzono haseł i okrzyków politycznych wznoszonych przez słuchaczy.
karta: 93
Nie stwierdzono rozpowszechniania wśród zebranych materiałów propagandowych /poligrafia, odznaki itp./.
3. Przebieg wieczoru. Treść programu poetyckiego i reakcje audytorium.
Wystąpienie wymienionych aktorów z Warszawy stanowi bez wątpienia otwarty i ostry atak wobec politycznego ładu w PRL. Teksty sugestywnie zaprezentowane przez B.H. i M.V. oskarżają realizowany w Polsce system sprawowania władzy /od 1945r./, oraz nawołują do zniesienia go w oparciu o chrześcijańską etykę walki. W tekstach nie padają nazwiska, daty i skrót „PRL“, ale z wielu fragmentów oraz samego ukierunkowania ideowo-politycznego „wieczorów środowych“ oraz ich odbiorców jedno-znacznie wynika, że antynarodowymi mają być kolejne ekipy władzy komunistycznej w Polsce, a uciśnionymi i wzywanymi do oporu – Polacy w swym ojczystym kraju, wyniszczani przez realny socjalizm „moskiewski“, będący metodą odwiecznego wroga i obecnego okupanta, tj. Rosji i ZSRR.
Takie odbieranie ostatniego „wieczoru środowego“ nie wynika z interpretacyjnego nastawienia, lecz wydaje się jedynie prawidłowym. Większość tekstów odczytał lub recytował M.V. One były też najbardziej politycznie agresywne, a aktorskie zachowanie M.V., akcentujące identyfikację z oskarżycielsko-potępiającym i buntowniczym tonem przekazywanych treści. Aktor dwukrotnie w ciągu swego wystąpienia wznosił rękę w znaku „V“ /drugi raz na zakończenie wieczoru wraz z towarzyszącą mu B.H./. Zebrani reagowali wówczas, i nie tylko wtedy, owacyjnymi brawami, a wielu z nich wznosiło ręce w analogicznym geście.
Nie wiadomo, kim byli autorzy zaprezentowanych tekstów. Całość składała się z trzech rodzajów /w sensie intencji autorskich/ tekstów:
a/ w postaci modlitwy,
b/ przemówień wiecowych,
c/ etycznych pouczeń o dopuszczalnych i jedynie skutecznych środkach obronnej walki.
Określone jakości przytaczanych tekstów wystąpiły w przemieszczeniu. Teksty o charakterze modlitwy upraszały siły wyższe:
a/ o możliwość oparcia się
– 2 –
karta: 94
nienawiści wobec winowajców, wobec prześladowanych nieprzyjaciół oraz
b/ uchronienia narodu przed kulturowym wyniszczeniem, o wyrozumiałość i zmianę przez bogów chrześcijańskich ludzi wysługujących się nieprawemu aparatowi władzy.
Teksty nawiązujące do emocjonalnego wystąpienia wiecowego określiły mianem antynarodowego i niemoralnego system polityczny, w którym bezkarnie funkcjonuje „rozpasana policja“, gdzie oponenci są katowani, a nawet mordowani, który zapewnia dygnitarzom i ich poplecznikom wielkie zyski materialne na tle ogólnej nędzy społeczeństwa, który stanowi efekt oraz który jest strażnikiem pozbawienia narodu „ogromnych przestrzeni państwa“.
Formą pośrednią między tekstami grupy b/ i c/ były postulaty przebaczenia „Rusinowi“. B.H. przytoczyła tekst poruszający problem prawie niemożliwy, graniczący z cudem wybaczenia odwiecznemu, wschodniemu wrogowi Polaków – ich państwa i tradycji. Przebaczenia dla „Rusina“ to odruch nie-zwykle trudny, ale konieczny. Tekst przytoczony na zakończenie programu stanowił jakby konkretyzację, zaadresowanie wcześniejszych składników programowych. Podkreślał również przez określenie postulatu przebaczenia jako wymagającego cudu – ogrom krzywd i skalę konfliktu w relacjach między Polakami a „Rusinem“. Teksty ostatniej z wyodrębnionych grup zawierały wezwanie do walki z bezdusznym, zbiurokratyzowanym systemem politycznej władzy. Aby zachować narodową, obywatelską i jednostkową godność, odrębność i tożsamość należy walczyć. Walczyć należy przez odważne, bezkompromisowe artykułowanie swych społ.-polit. poglądów. W walce o godność i wolność nie wolno stosować nienawiści i aktów terroru. Zdaniem autora przytoczonego tekstu terrorowi należy przeciwstawić zasady moralne „…kłamliwym kramarzom – wielkie dusze…“. W tekstach grup b/ i c/ pojawiło się kilkakrotnie hasło narodowej solidarności. Słowo to, interpretowane przez słuchaczy również jako szyld organizacyjno-opozycyjny wywołało intensywne oklaski.
Tytułem uzupełnienia informuję, że w „tekstach wiecowych“ M.V. potępiał państwo, które realizuje swą władzę bez jakiejkolwiek konsultacji z narodem, bez uwzglęnienia narodowej woli, przez fałszowanie wyników głosowań na delegatów do ciał sprawowania władzy. W tekście stwierdza się, że rząd tak działający buduje swój autorytet na ośrodkach przemocy a świadectwami jego siły mają być
karta: 95
terror i nadużycie władzy.
Ogłoszono /działaczka DST z rady programowej/, że kolejnym gościem środowych spotkań będzie łódzki literat Jerzy Urbankiewicz – środa 11.12.1985r.

„PIOTR“

Z a d a n i a
1. Uczestniczyć w kolejnym spotkaniu, co jest szczególnie ważne w kontekście znajomości z J.Urbankiewiczem.
2. Zwrócić szczególną uwagę na ilość młodzieży uczestniczącej w spotkaniu.

U w a g a
   Po uzyskaniu niniejszej informacji skontaktowałem się z pracownikiem Wydz.IV tut. WUSW w celu kolejnego sprawdzenia prawdomówności tw i obiektywizmu w jego relacjach. W oparciu o posiadany przez Wydz. IV stenogram stwierdzić można zgodność relacji tw z faktycznym przebiegiem spotkania. Drobne rozbieżności dotyczą jedynie określenia liczby słuchaczy.
Wykonano 2 egz. + 1 wyc.
Egz. nr 1 – teczka tw
Egz. nr 2 – teczka DA
Wyc.       – Wydział IV
Opr. T.G./M.P.    Nr masz. 098/86
Kpt. T.GROSMAN
[podpis nieczytelny]

/Źródło: AIPN Ld_00_40_1037 t.3/ karta 96/
Źródło: tw ps. „Piotr“           Łódź, 1985-12-06
Przyjął: kpt. T. Grosman
Data: 05.12.1985 r.
TAJNE SPEC.ZNACZENIA
Miejsce: Lk „Disco“
Egz.nr 1

INFORMACJA OPERACYJNA

          I. Rozmowa J.R. z członkami rady programowej DST przy parafii jezuickiej w Łodzi.
1. Czas i miejsce rozmowy. Geneza spotkania.
W poniedziałek 02.12.1985r. między godz.19.10 a 19.55, w rozmównicy nr II na terenie domu parafialnego przy ul.Sienkiewicza 60 w Łodzi odbyła się rozmowa działacza byłego samorządu studenckiego J.[Jarosława] R.[inga] z członkami rady programowej DST.
Osobą wprowadzającą J.R. na zebranie rady programowej była dziennikarka Małgorzata Golicka – Jabłońska /“Gość Niedzielny“/ – tygodnik katolicki; adres domowy […]. – dane z wizytówki M.G.-J./.
Małgorzacie Golickiej zarekomendował J.R. Jerzy Urbankiewicz /patrz: informacje o drugiej rozmowie telefon. J.Urbankiewicz – J.R./. Pradopodobnie zebrania rady programowej DST odbywają się zwykle w poniedziałki we wskazanym miejscu i porze – ok.godz.19.00.
2. Przebieg spotkania. Uczestnicy.
    W zebraniu rady programowej DST udział wzięło 7 osób:
– ks.S.Miecznikowski
– J.R.
– pięcioro działaczy DST – w tym wspomniana M.Golicka
J.R. zreferował swój pogląd na sytuację opozycji stud.[enckiej] na UŁ oraz przedstawił swą koncepcję działania we współpracy z DST /analogicznie jak w czasie wizyty u swego znajomego, który skon-taktował J.R. z J..Urbankiewiczem oraz wobec samego Urbankiewicza.
karta: 97
Uczestnicy spotkania życzliwie wysłuchali J.R. Po wysłuchaniu go orzekli, że ostateczną odpowiedź otrzyma w przeciągu tygodnia. W toku dyskusji ks.Miecznikowski wyraził swe zainteresowanie jednora-zowym wystąpieniem prelegenta – studenta o charakterze informującym, historycznym na temat „niezależnej“ działalności studenckiej od r.1980 do chwili ogłoszenia aktualnej sytuacji, tzn. ustawy o szkolnictwie wyższym.
Odnośnie wystąpień studentów w ramach DST prezentujących zapatrywania ogólne a dotyczące spraw społ.- polit., członkowie rady programowej DST wyrazili jednogłośnie swe obawy:
1/ czy studenci bedą w stanie poprowadzić wykład wobec kilkuset słuchaczy,
2/ czy wykłady studenckie w ramach DST spowodują wzrost zainteresowania młodych akademików „wieczorami środowymi“ i działalnością społeczną o charakterze „niezależnym“,
3/ czy opozycyjne postulaty studenckich prelegentów nie spowodują interwencji aparatu władzy /działacze DST deklarują swą autocenzorską ostrożność, bowiem obawiają się zakazania działalności tego stowarzyszenia/,
4/ czy studenci potrafią tak ogłaszać i propagować swą działalność prelekcyjną, aby nie powodować represyjnego działania administracji państwowej.
W toku omówienia tego ostatniego zastrzeżenia ks.Miecznikowski zwrócił się z prośbą do J.R., aby ten poprzez kontakty osobiste ogłosił wystawę fotograficzną o strajku studenckim z 1980r., która ma być prezentowana na terenie parafii w miesiącu styczniu 1986r. Ks.Miecznikowski dodał jednak, że nie należy tego robić już teraz, ale w czasie bezpośrednio poprzedzającym otwarcie wystawy. J.R. ma być o tym poinformowany. Członkowie DST orzekli także, że mają wielu chętnych prelegentów i wobec powyższego studency działacze kończący swój pobyt na uczelni zrealizować mogliby nie więcej niż 2-3 wykłady. Członkowie rady programowej DST zasugerowali J.R. skontaktowanie się z ks. J.Pleskaczyńkim, nowym kapłanem w parafii jezuickiej, mającym za zadanie organizację duszpasterstwa akademickiego przy Sienkiewicza 60. Stwierdzono, że powstająca DA mogłoby być należytą platformą dla działalności wykładowej studentów. M.Golicka tego samego wieczora przedstawiła J.R. ks.J.Pleskaczyńskiemu. J.P. i J.R. wyznaczyli sobie spotkanie na czwartek 05.12.1985r. o godz.14.00 w domu parafialnym przy ul.Sienkiewicza 60. J.R. opuścił zebranie o godz.19.55; rada programowa obradowała dalej.
– 2 –
karta: 98
II. Spotkanie J.R. – ks.Jacek Pleskaczyński
1/ Czas i miejsce spotkania.
J.R. skierowany przez działaczy DST, spotkał się z ks. Jackiem Pleskaczyńskim w czwartek 05.12.1985r między godz.14.00 a godz.16.05 w rozmównicy nr II w domu parafialnym przy ul.Sienkiewicza.
2. Przebieg spotkania /brak osób trzecich/
J.R. przedstawił się i przedstawił swoją propozycję działania – analogicznie jak w poprzednich kontaktach dotyczących tego tematu. Ks.J.Pleskaczyński wysłuchał zwięzłej wypowiedzi J.R. po czym przystąpił do szerokiego omówienia swej koncepcji działania duszpasterskiego. Stwierdził tu, że obecnie obserwuje łódzką rzeczywistość społeczną […].
– 4 –
karta: 100
[…]
„PIOTR“
Kier. Sekcji III-B [Adnotacja odręczna]
Wykonano 2 egz., + 1 wyc.[iąg]
Egz. nr 1 – teczka tw
Egz. nr 2 – teczka DA
Wyc.       – Wydz.IV
Opr. T.G./M.P.
Nr masz.0027/86
kpt. T.Grosman
[podpis nieczytelny]

17 grudzień 1985r.

Czas na kościół? Przedstawiamy wytyczne KC PZPR do działania w najbliższym czasie przeciwko Kościołowi /ściśle tajne/:
1.Całkowity zakaz udzielania zezwoleń na budownictwo sakralne dla Kościoła Rzymsko-Katolickiego.
2.Udzielać zezwoleń na budownictwo aktywniejszym sektom w większych aglomeracjach.
3.Duża grupa specjalistów przy KC pod kierownictwem tow.Bednarka opracuje akcje przeciwko niektórym kapłanom już opracowane z uwzględnieniem rozpraw sądowych.
4.Pełną działalność antykościelną rozpocząć dopiero w listopadzie po wyborach.
5.Całkowite przerwanie rozmów z władzami kościelnymi i milczenie w środkach masowego przekazu na temat Kościoła Rzymsko-Katolickiego.
6.Ograniczenie wydawnictw Kościoła Rzymsko-Katolickiego. Aż do likwidacji włącznie.
   7.Do robienia opinii przeciw Kościołowi aktywizować PAX i innego typu lojalne wobec państwa organizacje katolików.
   8.Popierać inne sekty wszelkimi środkami, łącznie z finansowymi.
9.Proponować sektom większą aktywność, celem rozbicia jedności w Kościele Rzymsko-Katolickim.
10.Przeprowadzenie pełnej czystki z „elementów klerykalnych“ w wyższych szeregach partyjnych, wojskowych, służb bezpieczeństwa i innych.
11.Stosować dalsze restrykcje ideologiczne odnośnie nauczycieli wszystkich szczebli, do zwolnień włącznie.
12.Młodzież masowo wciągać do sportu i turystyki w ciągu całego roku. Finansowo będą w tym pomagać większe zakłady pracy /powyżej 1000 pracowników/.
13.Intensywnie indoktrynować dzieci i młodzież – od przedszkoli po studentów.
14.Studentów wciągać przymusowo do rozmaitych typów organizacji.⁽³²³⁾

26 grudzień 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_pf_13_440 / t.6/ karta:135/
[Stempel:] SZYFROGRAM WYSYŁANY Nr 7378      Łódź, 1985.12. 26
PRZYJĘTO___________ [brak adnotacji]
ZASZYFROWANO ____ [ j/w ]
T a j n e
[podpis: nieczytelny]
egz.poj.

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
W a r s z a w a

M e l d u n e k nr 321/85
dot. sytuacji polityczno – operacyjnej

[…]. 5. Inicjatywy i działania kościoła rzymsko-katolickiego
   Nabożeństwa świąteczne w zdecydowanej większości kościołów na terenie aglomeracji łódzkiej miały charakter wyłącznie religijny. To samo dotyczy wystrojów żłobków […].
karta:135/verte
[…]. – na tablicy ogłoszeń przed wejściem do kościoła oo jezuitów w Łodzi, przy ul.Sienkiewicza 60 umieszczony został plakat formatu A-2 /wyglądał na produkcję drukarską/, na którym figuruje postać dziecka z palcami w literę „V“ i koszulkę z napisem „Mam 5 lat“. Na dole plakatu napis: „Solidarność 1980-1985“. W drugim dniu świąt plakatu już nie było […].
– podczas pasterki, jak również w obu dniach świąt na nabożeństwach o godz.10 w parafii oo jezuitów homilie głosił o.S.Miecznikowski. Jego wystąpienia miały charakter religijny, bez wrogich treści. Jezuita zapowiedział na przyszłą niedzielę po nabożeństwie o godz.10 opłatek dla byłych internowanych […].
– 2 –
karta:136
[…].
[ Stempel: ] Z-ca Szefa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych
ds Służby Bezpieczeństwa w Łodzi
płk Tomasz Cinkowski

30 grudzień 1985r.

/Źródło: AIPN Ld_pf_13_440 / t.6/ karta:141/
[Stempel:] SZYFROGRAM WYSYŁANY Nr 7411        Łódź, dnia 30.XII. 1985 r.
PRZYJĘTO 85.12.30   15,30
ZASZYFROWANO_________[brak adnotacji]
T a j n e
[podpis: nieczytelny]
Egz.poj.

Dyżurny Operacyjny
Ministra Spraw Wewnętrznych
W a r s z a w a

M e l d u n e k nr 324/85
dot. sytuacji polityczno – operacyjnej
[…].
– 2 –
karta:142
5. Inicjatywy i działania kościoła rzymsko-katolickiego
W dniu 1985-12.29 w parafii Jezuitów przy ul.Sienkiewicza 60 po|mszy o godz.10,00, odbyło się spotkanie opłatkowe zorganizowane przez o.S.Miecznikowskiego dla podopiecznych byłego ośrodka pomocy dla|internowanych i ich rodzin. W uroczystości brali udział m.in. o.Jacek Pleskaczyński oraz Kropiwnicki [Jerzy], Palka [Grzegorz], W[aldemar].Kik, Z.Dosiniak[Zbigniew Dominiak], [Waldemar] Bohdanowicz i M.[ałgorzata] Golicka. Ogółem w spotkaniu uczestniczyło ok.150 osób. Zdaniem większości impreza była źle przygotowana i stanowiła w odczuciu zebranych jedynie spełnienie obowiązku przez o.Miecznikowskiego. Niektórzy poczuli się|dotknięci wiedząc, iż tego samego dnia o godz. 16,00 o.Miecznikowski spotka się na „opłatku“ z wybranymi osobami, które otrzymały so[p]ecjalne zaproszenie od w/w jezuity. W spotkaniu tym uczestniczyło bardzo ścisłe grono, które – jak się twierdzi przeszła potrójną kontrolę, by nikt niepożądany nie zakłócił rodzinnej niemal atmosfery. Waldemar Kik oraz Bożena Kostrzewa – w gronie zaufanych osób bardzo krytycznie wyrażali się o postępowaniu o.Miecznikowskiego, który zabronił Kikowi w dniu 1985.12.20, sprzedaży kart świątecznych i zdjęć ks.Popiełuszki na terenie parafii Jezuitów. Po raz pierwszy nie doszło do kolportażu żadnych materiałów w w/w placówce, co było zaskoczeniem dla stałych bywalców. O.Miecznikowski miał powiedzieć, że nie chce mieć kłopotów z funkcjonariuszami SB […].

[Stempel:] ZASTĘPCA SZEFA WOJEWÓDZKIEGO URZĘDU
SPRAW WEWNĘTRZNYCH ds. Służby Bezpieczeństwa w Łodzi
płk T.Cinkowski
[podpis nieczytelny]

___________________________________________

(319) AIPN. BU 01283/1123, doniesienie T.W. „Tadeusz“ z 20.II.1973.
(320) o. Ludwik Grzebień SJ, książka „Sekcja Polska Radia Watykańskiego 1938-1988 (Złoty Jubileusz 1938-1988) Rzym,
1990, str.183 i str.187.
(321) Autor uzyskał zgodę na opublikowaniu pkt.6. – pismo Foreign, Commonwealth & Development Office Information Management Dept./ 23 December 2021
(323) BIULETYN ŁÓDZKI Nr 83 str.2 18.12.85.– redagowany przez Robotniczy Komitet Oporu NSZZ „Solidarność“.